Wimblog

Zoals u misschien al dan niet weet draag ik een bril. Meestal heb ik mijn lenzen aan, maar als ik echt te lui ben om mijn lezen aan te doen – en dat is meestal in de weekends, draag ik mijn bril.

Zo dus ook gisteren toen ik ging lopen. Het was reeds donker toen ik mijn loopkleren (uit de Lidl) aantrok en er trok een lichte regenbui over mijn landelijke gemeente. Niet dat me dat deert, integendeel zelfs. Ik loop graag in de regen. Vraag me niet waarom want het klinkt onlogisch maar toch is het zo.

Echter de combinatie van een bril dragen en regen bleek niet zo geslaagd te zijn. Door de regen hing mijn bril na een paar minuten reeds vol waterdruppels en daarbovenop dampte hij nog harder aan dan de badkamerspiegels op een pornoset. Bovendien was het donker en werden de straten aldus verlicht door de straatverlichting. De schittring hiervan op de waterdruppels op mijn brilglazen beperkten het zicht nog een beetje meer.

Ik ben dus ongeveer 37 minuten onderweg gezien zonder eigenlijk ook maar een steek te zien. Ik kon – gelukkig maar – nog net zien waar ik liep, maar verder dan vijf meter voor me kijken ging niet. Sommige momenten kon ik zelfs de cijfers op mijn hartslagmeter met moeite aflezen. De optie om mijn bril uit te doen en zo verder te lopen werd snel overboord gegooid vermits ik dan wel degelijk verder kon zien, maar veel minder scherp.

Uiteindelijk ben ik toch veilig thuis geraakt, maar volgende keer doe ik toch mijn lezen in alvorens te gaan lopen. Dan ga ik trouwens ook veel meer kunnen genieten van de prachtige natuur rondom mij in mijn idylische gemeente.

Na mijn ochtendlijke perikelen met mijn lenzen een tijdje geleden, werd het toch maar eens tijd om een nieuwe bril te gaan halen die ik zou kunnen gebruiken in noodgevallen.

Vorige zaterdag ben ik dus met de vriendin naar Hans Anders geweest in Aarschot. Een echt uitgebreide keuze hadden ze er niet – in tegenstelling tot een (veel duurdere) opticien – maar ik vond er wel een bril die mij aanstond. De prijs stond mij natuurlijk ook heel erg aan. Slechts €99 voor een montuur met kunststofglazen. Zoiets kan je bezwaarlijk veel geld noemen en vermits het toch enkel zou zijn om sporadisch aan te doen, was de keuze dus snel gemaakt.

Ik ben de bril zojuist gaan halen en heb hem even opgezet om uit te proberen. Het is wel even wennen weer om na lange tijd van lenzen terug een bril te dragen. Maar ik verdraag het, en dat is het voornaamste. Ik ga wel gewoon mijn lenzen blijven dragen, maar het is fijn te weten dat ik nu een backup-systeem heb voor als mijn lenzen zouden crashen.