Wimblog

Is dat nu een manier van actievoeren. Een beetje in een kraan klimmen en dan daar zomaar wat liggen.

Doe eens iets. Laat zien dat ge het verdient om een verblijfs-/werkvergunning te krijgen. De hele dag een beetje luieren, daar gaat ge niemand mee overtuigen zenne. Een beetje genieten van het zonneke, ja, maar deftig actie voeren, dat is precies te veel gevraagd.

Naast het gebouw waar ik op project zit ligt een grote bouwwerf met 4 kranen. En die kranen zijn nu het doelwit geworden van Sans Papiers die een verblijfsvergunning willen. Ondertussen zijn er al 2 kranen bezet.

Ik ben benieuwd hoe snel de regering deze keer gaat toegeven aan deze vorm van chantage.

Ik begin stilaan genoeg te krijgen van de parking waar ik overdag mijn wagen parkeer.

Dankzij het werk heb ik voor deze bepaalde parking een abonnement zodat ik niet elke dag mijn ticket hoef te betalen en het uiteraard ook voor mijn werkgever voordeliger uitkomt. De parking is aan de overkant van de straat, vlak tegenover het gebouw waar ik werk. Allemaal heel handig dus. Alleen de uren van de parking beginnen mij te storen.

Zo is het al voorgekomen dat ik in het midden van de nacht niet meer aan mijn auto kon omdat de parking sluit om 1 uur ‘s nachts, maar daar valt nog mee te leven want zo vaak komt het niet voor dat ik na 1 uur nog in Brussel ben. Maar ook het openings uur begint de laatste tijd tegen te steken.

Officieel gaat de parking pas om 7h ‘s morgens open maar in het verleden had ik daar geen probleem mee. De poort was nog nooit gesloten en zelfs voor 6 uur kon ik altijd binnen rijden. Naar buiten rijden op dat uur lukt wel niet, want de uitrit is wel nog gesloten dan, maar hoe vaak valt dat voor?

Maar afgelopen week is het éénmaal voorgevallen dat de slagboom neer was toen ik toekwam en vandaag weer. Het was 5h40 toen ik toekwam – ik had vrij vlot verkeer gehad – en de slagboom was naar beneden. Op dat moment zit er niets anders op dan in een nabijgelegen parking te gaan parkeren die 24h/24h open is. Qua afstand naar het gebouw waar ik werk is het ongeveer hetzelfde en om ‘s avonds te vertrekken is het iets makkelijke omdat ik een bepaald kruispunt dan niet hoef te doen, maar uiteraard is het wel weeral geldverspilling vermits ik een abonnement heb en nu  nog eens moet betalen om ergens anders te staan.

Hopelijk valt het in de toekomst niet te vaak meer voor dat ik voor een gesloten slagboom sta. Anders moet ik misschien overwegen om te vragen of ik een abonnement kan krijgen voor de andere parking want later komen werken omdat de parking gesloten is zie ik eerlijk gezegd niet zitten.

Gisterenavond hadden we met het Siebel team een pre Go Live drink om even de stress van de laatste weken/maanden van ons af te schudden. De locatie bij uitstek hiervoor is de Depot in Brussel (ik vind hier trouwens geen website van) waar het gezellig vertoeven is.

Er was ook gevraagd of ze iets kleins konden voorzien om te eten, maar op een bepekrt aantal sandwiches na was er niets. De sandwiches waren dan ook vrij snel op en we bleven dan ook wel een beetje op onze honger zitten.

Maar geen nood, we zouden iets gaan eten en collega S. wist een goed adresje nl. Kika Kitchen op de Anspachlaan. Het eerste wat ons opviel was het vreemde interieur. Het voelde nogal jaren ’70 à ’80 aan met vreemde lampen, ouderwets behangpapier en ga zo maar verder. Het vreemde was dat hij mij deed denken aan mijn eerste levensjaren toen mijn ouders en ik nog in een ander huis woonden dan waar mijn ouders nu wonen. Ik geloof dat wij ongeveer dezelfde lampen hadden en een beetje soortgelijk behangpapier. Enfin, ik voelde mij er volkomen thuis.

Ook opvallend was dat elke tafel verschillend was, en er ook allemaal verschillende stoelen stonden. Zelfs heb bestek was verschillend per persoon. Wij hadden bijvoorbeeld voor 4 man, 4 verschillende vorken. Het leek alsof het hele interieur in een kringloopwinkel gekocht was.

Over het eten kan ik zeer kort zijn: het was voortreffelijk. Als voorgerecht hadden collega S. en ik een assortiment de Bruschetta. Dit was een bord met stukjes stokbrood belegd met mozarella, pesto, ham, parmezaanse kaas etc. Erg lekker en erg gevarieerd.

Als hoofdschotel had ik BÅ“uf au basilic – bÅ“uf grillé, tranché minute, gros sel, huile d’olive, pesto, basilic, pignon, parmesan, tomate genomen en ik kan zeggen dat het lang geleden was dat ik nog zo perfect gebakken vlees gegeten heb op restaurant. Ook de gratin dauphinois was heel erg lekker en de combinatie met de parmezaanse kaas maakte het helemaal af.

Als dessert was er tiramissu met speculaas en ondanks dat dit een caloriebom is heeft het zeer gesmaakt.

Een klein minputje was misschien wel de bediening. Gisteren waren er een meisje en een jongen aanwezig om de klanten te bedienen hoewel we in dit geval niet echt kunnen spreken over een jongen. We waren er vrij zeker van dat hij een overtuigde homo was. De aanleiding hievoor was het nogal vreemde kapsel, zijn maniertjes en zijn rood sjaaltje in zijn hals. Dit was echter niet de reden waarvoor we de bediening minder vonden.

De reden hiervoor is te zoeken bij het afrekenen. Nadat we de rekening gevraagd hadden hebben we er nog langer dan een half uur gezeten. Eerst duurde het verschrikkelijk lang eer men het geld kwam halen. Daarna kregen we het wisselgeld maar was de rekening er niet meer bij. En om de rekening en het btw bonnetje te maken hebben ze toch wel een dik kwartier nodig gehad.

Kortom, het was er zeer lekker om te eten, maar als je een btw bonnetje wilt achteraf kan je best tegen het wachten kunnen.

Gisteren was er tijd om – sinds lang – nog eens iets samen te doen onder ons twee (mijn vrouw en ik dus). Omdat het weer betrekkelijk goed was besloten we om naar de kerstmarkt in Brussel te gaan. Jammer genoeg bleek deze zwaar tegen te vallen en nadat we gegeten hadden zijn we dan maar gaan shoppen in de Nieuwstraat.

Voor haar was dit de eerste keer dat ze in de Nieuwstraat kwam en dus hebben we de hele straat gedaan. Bijna elke winkel zijn we binnen gegaan en hoewel we niet echt iets nodig hadden zijn we natuurlijk niet met lege handen naar huis gekeert.

Zelf heb ik in de WE een golfke (cardigan voor de Antwerpenaren onder ons) en twee T-shirts gekocht en in de H&M een nieuwe jas. Een pardessus zou de juiste benaming hiervoor zijn.

Al bij al was het dus nog een zeer gezellige dag ondanks de aanslag op de bankrekening. Maar vermits het de periode is van cadeautjes kopen en geven kan ik natuurlijk mezelf niet vergeten.