Wimblog

Gisteren ontdekte ik dat men Siebel Workflows kan gebruiken als Psycho-analytische tool. De manier waarop iemand een Workflow maakt in Siebel zegt veel over de persoon, zo is gebleken.

Standaard begint men aan een workflow met een Start, End en één stap. Hierna wordt de Workflow verder uitgewerkt. De manier waarop dit gebeurt hangt dus af van persoon tot persoon. Sommige collega’s doen het heel georganiseerd en met oog voor detail en precisie. Dit zijn dan ook van nature uit zeer georganiseerde personen.

De manier waarop ik het doe kan je zien door op deafbeelding hieronder te klikken.

Blijkbaar zal het dan toch waar zijn dat ik een chaotisch persoon ben.

Zaterdag bracht het portieren mij tot in Oostende waar in Hangar 1 Footworxx doorging.

Net zoals vorige keer was er een nultolerantie wat betreft drugs dus werd elke bezoeker volledig gefouilleerd, deze keer wel zonder toezicht van de politie. Doordat de fuif in een andere zaal doorging en er meer volk was dan op vorige edities leidde alles tot één grote chaos.

De in- en uitgang, vestiaire, fouillage-zone en doorgang naar het WC bevonden zich in dezelfde ruimte waardoor alles zeer wanordelijk verliep met een lange wachtrij tot gevolg. Op een gegeven moment hebben we zelfs beslist om niet meer te fouilleren om de mensen vlotter te kunnen laten binnengaan.

Het grootste pijnpunt was wel de vestiaire. Het werd al snel duidelijk dat er te weinig volk in stond en dat de ruimte om de jassen op te hangen te klein was. Tijdens de fuif werd beslist om een aanpalende ruimte ook in te palmen met kapstokken en daar de overige jassen op te hangen.
Zoals het hoort werden de jassen genummerd maar jammer genoeg werden ze niet volgens nummer opgehangen wat op het einde van de avond voor ernstige vertragingen zorgde.

Uiteindelijk stond er toen de fuif afgelopen was een tiental personen te helpen in de vestiaire om iedereen zijn jas terug te geven, maar zoals verwacht waren er mensen die wel een nummertje hadden maar waar geen jas voor gevonden kon worden. Een voorspelde rel hieromtrent bleef echter uit. Wat ik zeer vreemd vond, want moest ik in zo’n situatie geweest zijn zou ik wel eens willen zien wie mij zou tegenhouden om in de vestiaire te gaan zoeken achter ‘mijn’ jas. De eerste de beste duur uitziende jas zou dan ook ‘mijn’ jas zijn. Maar zo dus niet in Oostende.

Uiteindelijk zijn we naar huis vertrokken zonder noemenswaardige incidenten. Het was een lange maar erg rustige avond dus.