Wimblog

Ik geloof niet dat ik hier al over collega S. heb verteld. Laat ik daar bij deze dan maar eens verandering in brengen.

Collega S. is eigenlijk niet echt een collega in de strikte zin van het het woord. We werken namelijk binnen verschillende projecten binnen hetzelfde bedrijf maar beiden voor een ander consultancy bedrijf. Van opleiding is S. Germaniste maar door een speling van het lot werkt ze als Business Analist, een echte IT chick om het in haar woorden te zeggen. Op het eerste zicht is er trouwens geen reden waarom ik dit vermeld, maar die is er wel degelijk. Maar daar kom ik zo dadelijk toe.

Via via zijn we met elkaar in contact gekomen en sindsdien zijn we geregeld samen gaan lunchen. Om de twee tot drie weken spraken we ‘s middags af voor een gezellige lunch waarbij we ronduit vertelden over allerhande zaken. Koetjes en kalfjes, maar ook persoonlijke zaken. De collegiale band werd al gauw overstegen en maakte plaats voor vriendschap.

Wat ik u trouwens ook niet wil onthouden is dat S. er best mag wezen. Ik zou zelfs het woord ravissant durven gebruiken. Of laat ik het zo stellen, wanneer S. door het gebouw wandelt zijn er veel mannen die hun hoofd draaien om haar na te staren. Uiteraard is dit ook één van de redenen dat ik geregeld met haar ga lunchen. Een tafelgenoot waar het goed babbelen mee is, is aangenaam. Maar eentje waar het goed babbelen mee is en ook nog eens aangenaam naar kijken is, is uiteraard beter. En gaan eten met een knappe dame is natuurlijk altijd beter voor het imago.

Maar nu terug naar het feit dat S. een Germaanse opleiding genoten heeft. Vandaag kwam tijdens onze lunch deze blog aan bod. En hoe graag S. deze wel niet leest. Volgens haar heb ik namelijk zelfs een beetje talent wat schrijven betreft. Het valt er wel aan te zien dat ik geen echte opleiding heb genoten, maar blijkbaar schuilt er wel iets in mij dat er voor zorgt dat ik de gemiddelde kwaliteit van internetschrijfsels overstijg. Ik geloof zelfs dat ze zei dat ik mits een cursus of opleiding een goede schrijver zou zijn.

Zo’n compliment zou het bij mij uiteraard altijd goed doen, maar komende van iemand die ettelijke jaren met taal een aanverwanten bezig geweest is, streelt mijn ego helemaal. S. raadde mij aan om mijn schrijfsels wat vaker na te lezen alvorens op de publish knop te drukken. Dit zou de scherpe kantjes die mijn tekstjes nu nog hebben al wat kunnen verminderen. En eigenlijk zou ik het moeten doen. Het kan de kwaliteit hier enkel maar ten goede komen. En wie weet krijg ik dan nog meer complimentjes. Want daarvoor doe ik het uiteraard.

Over een bepaalde collega – ik ga geen namen noemen – wordt soms wel eens geïnsinueerd dat hij langs de verkeerde kant van de weg zou rijden (als u begrijpt wat ik bedoel). Geen idee of het zo is trouwens maar het is altijd wel leuk om de mens op z’n paard te krijgen. En het is nu ook niet zo dat wij dat gewoon maar doen zonder aanleiding. Nee nee, hij lokt het altijd uit. Ook zo vanmiddag.

We zaten aan tafel te eten en het ging over Temptation Island en over hoe knap en lekker de vrijgezelle vrouwen wel niet waren (ik moet er trouwens een dringend naar beginnen te kijken dan). Opeens, out of the blue, spreekt de collega in kwestie de nu al legendarische woorden:

Ik ben nu wel geen homo, maar die mannen mogen er ook best zijn.

En laat er op dat moment niemand dat gehoord hebben buiten mezelf. Gelukkig was de collega zo vriendelijk van het nog eens ter herhalen terwijl iedereen aan het luisteren was.

Dat is het er dus om doen he. Dat zijn inkoppertjes die je moeilijk kan laten liggen. En waar je over moet bloggen.

Pieter Collega P. is jarig vandaag. En omdat hij een beetje een attention whore is had ik hem veel felicitaties beloofd bij zijn verjaardag. Dus beste lezer, ga naar zijn blog en feliciteer hem. Dan pas zal zijn dag geslaagd zijn.

Doordat ik al een tijdje niet meer op de werkvloer geweest ben, was ik het bijna vergeten te vermelden. Tot ik daarnet een trackback zag. Collega G. heeft ook het blogvirus te pakken. Met een eigen url en al – helemaal niet overdreven trouwens die url.

En voor iemand die twijfelde waarover hij moest bloggen vind ik het een puike prestatie om 7 blogpost te schrijven op 8 dagen tijd. En wat nog meer is, ze bulken van de kwaliteit. Misschien heeft hij hier wel inspiratie opgedaan.

Vereer hem zeker met een bezoekje, ik ben er zeker van dat jullie er nog zullen terug keren. En voor de fun nog eens de gehele url www.greatg.be

Collega P. is jarig. 23 wordt de jongen. Bijna een volwassen man.

Allen daarheen om hem gelukkige verjaardag te wensen.

Als een I Love Techno bezoeker op speed gaat het blogvirus tekeer en heeft het zijn volgende slachtoffer gemaakt onder de Siebelontwikkelaars. Bij deze stel ik u voor aan de nieuwste telg in Blogland: El Wimpathico. Voorlopig nog via bloggen.be, maar daar zal gauw wel verandering in komen.

Waarom u nu als de bliksem moet doorklikken? Uiteraard voor zijn Persoonlijke en professionele suspensverhalen waar de spanning en sensatie afdruipt. Vlot geschreven en doordrongen van levenswijsheid gaat deze blog een schitterende ster worden aan het blogfirmament.

Kijk kijk, eindelijk een collega op wie het blog-virus is overgesprongen.

Voorlopig nog rudimentair en een theme dat hij nog moet tweaken (en nog maar 2 posts) maar alle begin is uiteraard moeilijk. Maar toch de moeite waard om in het oog te houden.

Ik ben benieuwd wie de volgende is die gaat bloggen.