Zoals u misschien al gemerkt hebt kan ik soms hard zijn in mijn commentaar op anderen, zeker wat betreft zaken die slecht zijn. Zowel in het dagelijkse leven als op mijn blog neem ik geen blad voor de mond als het gaat over kritiek geven.
Maar nu moet u weten dat ik ook hard en streng ben voor mezelf. En nu kan ik het eindelijk eens laten zien. Afgelopen maandag moesten we voor de cursus digitale fotografie drie foto’s afgeven rond het thema licht. En dit bleek voor mij echt een klote onderwerp. Uiteindelijk heb ik mijn drie minst slechte foto’s geselecteerd en afgegeven, maar ik was er verre van tevreden over.
De eerste foto is echt een gemakkelijke foto. Een beetje laagstaande zon en een hekje met palen waardoor er een schaduw op de grond valt. Heel simpel en duidelijk spelen met licht, maar zeker geen super foto.
De tweede foto heeft al wat meer compositie en het spelen met schaduw is hier ook in aanwezig, maar dan is er ook alles gezegd over die foto.
Voor foto drie heb ik wel wat meer moeite gedaan en iets harder over nagedacht. Het moeilijkste was vooral om de schaduwlijnen en de treden van de trap proberen om een mooie lijn te krijgen en dat is tamelijk gelukt. Deze foto is dan ook degene waar ik het minste problemen mee had. Maar weeral zeker geen top foto.
Ik hoop dat ik tegen 4 januari – dan moeten we onze definitieve foto’s inleveren – er tenminsten nog een paar kan nemen die beter zijn. Want hiermee ga ik het niet halen vrees ik.
Gisteren ging de les digitale fotografie over licht. En omdat fotografie veel leuker is om te doen dan om over te luisteren had de lesgever vier studiolampen bij om verschillende soorten licht te tonen.
Eén studiolamp werd voorzien van een reflector zodat we hard licht hadden. De overige drie lampen zouden voor zacht licht zorgen. Eén lamp kreeg daarvoor een paraplu, een andere een kleine softbox en de laatste een grote softbox met in het midden nog een extra stuk stof om het licht nog zachter te maken. En dan mochten we aan de slag.
Sommigen mochten op een van de vier stoelen gaan zitten en anderen mochten dan foto’s nemen. Bedoeling was uiteraard niet om het perfecte portret te nemen, maar om te kijken welke invloed de lichtbronnen hadden. Wat mij vooral verbaasde was dat er zo weinig licht was. Op ISO 800 met het diafragma helemaal open (f/5.6) had ik nog problemen om geen bewogen foto te krijgen door de langer sluitertijd.
De enige oplossing was dus de iso waarder optrekken naar 1600 en switchen naar de lichtgevoeligere lens. En nu gaat iedereen natuurlijk weer zagen over de zeer kleine scherptediepte. Maar zoals gezegd, het ging om het licht, niet om het portret.
Zoals eerder al gezegd is het thema van de volgende tussentijdse evaluatie voor mijn cursus digitale fotografie Landschap.
Door het vriendelijk te vragen kreeg ik toestemming om van op een dak in Brussel foto’s te nemen tijdens de zonsopgang vanmorgen (waarvoor nogmaals dank). Eén van die foto’s zal ik dan ook indienen, maar ik ben er nog niet uit welke. Hoewel ik een lichte voorkeur heb voor één foto heb ik mijn selectie al beperkt tot 4 foto’s.
Maar omdat ik er zelf al wel eens naast heb gezeten, vraag ik graag de mening van mensen die er wel iets van af kennen of een erg uitgesproken mening hebben. Onderaan deze blogpost staat een poll waar u uw voorkeur te kennen kan geven. Een gemotiveerde mening in de comments wordt uiteraard ook geapprecieerd.
Afgelopen vrijdag ben ik een cursus MTB techniek gevolgd. Dit was een initiatief van de Vlaamse Wielrijders Bond waar ik lid van ben.
De cursus duurde iets langer dan drie uur en handelde over volgende onderwerpen:
Installeren en afstellen van V-brakes
Installeren en afstellen van voor- en achter derailleur
Vervangen van cassette en body
Algemeen onderhoud
De lesgever had zijn eigen fiets bij waarop hij alles voordeed wat hij uitlegde, zodat het makkelijker te begrijpen viel. Wat mij vooral opviel was dat het eigenlijk allemaal eenvoudige zaken zijn die je zelf kan doen, maar waarvoor je – als je het niet weet – naar de fietsenwinkel gaat terwijl het eigenlijk niet nodig is. Met een inbussleutel kom je al een heel eind. Alleen om de cassette te vervangen heb je een kettingzweep en een speciaal stuk gereedschap nodig. De cursus was met andere woorden zeer leerrijk. En dit alles voor een luttele som van € 5.
Vandaag heb ik zelfs mijn opgedane ervaring in de praktijk omgezet. Het was dringend nodig dat mijn koersfiets eens grondig gekuist werd. Dus heb ik de voorste kettingbladen gedemonteerd een mooi ontvet en afgewassen. Daarna heb ik ook de kader onder handen genomen om de plaatsen waar normaal de kettingbladen in de weg zitten om te kuisen. Nadat de kader proper was, was de achterderailleur aan de beurt en heb ik ook de derailleurwieltjes eruit gehaald en proper gemaakt.
Toen alles terug op zijn plaats zat was het tijd om de derailleur bij te regelen en ik kan met enige fierheid zeggen dat het resultaat bevredigind te noemen is. De derailleur schakelt als een zonnetje en alles draait zoals het moet draaien. En alles ziet er ook veel properder uit.
Loading ...
Recent Comments