Wimblog

Het heeft een tijdje geduurd en veel voeten in de aarde gehad – uploaden mislukken halverwege, computer die uitvalt, … – maar uiteindelijk heb ik mijn 1Gb aan foto’s uit Cyprus op Flickr gekregen.

De set vindt u hier.

Donderdag 9 augustus 2007

Vandaag stond de uitstap Bitter Lemons (naar het boek van Lawrence Durerell) naar Nicosia (Lefkosia in het Cypriotisch) en het Turks gedeelte van Cyprus op het programma. Men had op voorhand gewaarschuwd dat we veel op de bus zouden zitten vermits Nicosia 150 km van Paphos ligt maar dit hadden we er voor over.

Misschien weet u het of misschien ook niet maar Nicosia is de laatste gescheiden hoofdstad te wereld. Door de invasie van Turkije in Cyprus loopt er sinds 1974 een scheidingslijn door Cyprus en ook door Nicosia.

Om zoiets te zien anno 2007 is een zeer vreemd zicht. Temeer omdat de scheidingslijn echt uit prikkeldraad bestaat en bewaakt wordt door het leger. Achter de prikkeldraad ligt een bufferzone waar de huizen compleet vervallen zijn en overwoekerd worden door onkruid.

Na een korte pauze in Nicosia trokken we de scheidingslijn over naar het Turks gedeelte van het eiland. Hiervoor moesten we beschikken over een speciaal visum en werden alle paspoorten en identiteitskaarten nog eens extra gecontroleerd bij het passeren van de scheidingslijn.

In het Turks gedeelte van het eiland hebben we eerst het klooster van Bellapais bezocht. Dit klooster is een prachtig voorbeeld van de Gotische kunst. Het ligt aan de flank van het Pentadaktyolosgebergte en is gebouwd in de periode van 1198 – 1284. Doordat dit klooster niet meer gebruikt wordt, konden we het bezoeken zonder aangepaste kleding en konden we overal fotograferen. Na de lunch in een plaatselijk restaurtantje ging de trip verder naar Kerynia.

De grote bezienswaardigheid in het Kerynia is de Middeleeuwse vestiging en het pitoreske haventje. De vestiging – die overigense heel goed bewaard gebleven is – herbergt ondermeer ook een scheepswrakmuseum waar het oudste scheepswrak ooit geborgen ligt. Althans een deel hiervan.

Op de terugreis zijn we dan nog even gestopt om halverwege iets te drinken en rond 19h waren we terug in het hotel. Na het eten – van alweer een zeer lekker buffet – en de obligate Tequilla Sunrise zijn we erg snel onder de wol gekropen.

Vrijdag 10 augustus 2007

Vandaag was het weer een luilekkerdag met niet al te veel inspannende gebeurtenissen. Zonnen en zwemmen en tussendoor een stukje eten. Soms kan een mens wel eens genoeg hebben hiermee.

Toch heb ik me laten overhalen om samen met een paar andere mensen mee te doen met de waterpolo georganiseerd door het animatie team. Hierdoor hebben we een ander jong koppel uit België wat beter leren kennen en hebben we nog een paar leuke uren op het terras doorgebracht. Met dat zelfde koppel gaan we ook vanavond nog samen eten. Wat mij betreft is het altijd leuk om andere mensen te leren kennen en zeker als ze van dezelfde leeftijd zijn, dus het beloofd nog een leuke avond te worden.

Zondag 5 augustus 2007

Aangezien de vlucht vetrok op zondagmorgen om 6h05 en ik nog even een paar uurtjes ben gaan portieren op een fuif stapte ik de vlieger op zonder geslapen te hebben in de hoop dat ik daar wel zou kunnen slapen. Maar helaas, ik denk dat ik alles bij elkaar amper een half uurtje geslapen heb.

Na een verder voorspoedige vlucht van ongeveer 4 uur kwamen we op Cyprus aan. In het hotel toegekomen bleek dat het nog even ging duren eer we op de kamer konden en gingen we alvast iets eten bij het zwembad. Rond 14h konden we dan in onze kamer. Omdat we pas rond 17h een samenkomst hadden met de hostess van Jetair besloten we nog even een uiltje te knappen.

Na de vergadering waarin we een korte uitleg kregen over Cyprus en we twee excursies planden zijn we richting restaurant getrokken om een hapje te eten. Zoals het de gewoonte is in bij een all-inclusive formule, werd het eten niet opgediend, maar konden we ons tegoed doen aan een zeer uitgebreid en lekker buffet.

Na het eten maakten we nog een kleine wandeling in de omgeving en trokken dan naar de kamer om vroeg onder de wol te kruipen om het gebrek aan slaap goed te maken.

Maandag 6 augustus 2007

Na een deugddoende nachtrust stonden we om 7h30 aan het restaurant om te ontbijten. Ook hier buffet en zeer naar mijn zin, Engels ontbijt. Spek, worst, bonen in tomatensaus, … Wat wil een mens nog meer ‘s morgens.

Na het ontbijt haastten we ons naar het zwembad om ons te verzekeren van een goed plaatsje met parasol in de buurt, want we hadden al gemerkt dat de zon hier goed kan branden. In het hotel is het niet toegestaan om zetels te reserveren voor 9h ‘s morgens en dus liepen er constant 2 à 3 personen rond om handdoeken te verwijderen van stoelen waar niemand op lag. Blijkbaar lagen wij op twee stoelen waar handdoeken van weggehaald waren, want even was er een kleine woordenwisseling in het Frans met iemand die beweerde dat wij zijn plaats ingepikt hadden. De snuggere man legde zijn handdoeken dan maar op twee andere stoelen en ging opnieuw naar binnen. Waarna zijn handdoeken weer verwijderd werden en er opnieuw andere gasten op zijn stoelen gingen liggen. Hilarireit alom dus.

Veel is er in de voormiddag niet gebeurd, zonnen en zwemmen en lezen. Meer hoefde niet voor ons. ‘s Middags opnieuw gegeten in het openluchtrestaurant naast het zwembad. Zeer goede keuze trouwens van het hotel om dit zo te doen. Je hoeft je er namelijk niet voor om te kleden en je kan blijven genieten van het aangename weer.

Rond 14h hebben zijn we dan even naar het haventje van Paphos getrokken om daar een bezoekje te brengen aan het oude fort. Het haventje zelf is klein maar erg gezellig. Daarna zijn we nog even doorgegaan naar het oude stadscentrum maar buiten winkeltjes viel er niet erg veel te beleven. Terug in het hotel hebben we wat op het terras gezeten tot het tijd was om te gaan eten. In het restaurant was het Chinese avond en het eten was weer super goed. Na het eten nog een kleine wandeling alvorens te gaan slapen.

Dinsdag 7 augustus 2007

Na het ontbijt werden we rond 8h30 opgepikt door een bus voor de excursie Bus & Boat waarbij we achtereenvolgens het Ayois Neophytos-klooster en het Bad van Aphrodite zouden bezoeken en een boottocht zouden maken langsheen de kust van het Akamas schiereiland. Cultuur hoort nu ook eenmaal bij op reis gaan.

Het klooster was mooi in al z’n eenvoud en vooral de omgeving was erg prachtig. Ook mooi waren de muurschilderingen volgens de Bizantijnse traditie – voornamelijk over de verrijzenis van Christus. Het klooster wordt trouwens tot op heden nog steeds bewoond door een 8-tal monikken.

Na het klooster was het de beurt aan het Bad van Aphrodite. Hiervan gaat de legende dat Aphrodite hier kwam baden met haar minaars en voornamelijk met Adonis. Al wie hier een bad neemt ondergaat een verjonginskuur van 30 jaar, maar om onduidelijke redenen was dit niet toegestaan en voor de meesten op de bus maar goed ook, vermits de gemiddelde leeftijd minder dan 30 jaar was.

Na een kleine tussenstop in Polis (letterlijk vertaald: stad) hielden we halt in het haventje van Latchi. Hier kregen we een lunch aangeboden, de typische meze. Deze bestaat uit vele kleine bakjes met voor- en hoofdgerechten.

Na de lunch was het tijd voor het boottochtje. Na een tijdje gevaren te hebben ging de boot voor anker aan Fontana Amarosa waar we een half uurtje de tijd kregen om te zwemmen in het kristalheldere water. Het water hier was zo zout dat je bijna geen moeite moest doen om te blijven drijven. De Vriendin bleef moeiteloos drijven terwijl ik toch nog zonk. Aan boord was het nodige snorkelgerief voorzien, maar jammer genoeg hebben we geen vissen kunnen spotten. Dit komt ondermeer omdat de Middellandse zee stilletjes aan leeggevist is. Na het boottochtje gingen we met de bus terug richtig hotel. Op de terugweg was er blijkbaar een bosbrand te bespeuren – een van de velen dit jaar – maar deze heb ik gemist omdat ik in slaap gevallen was.

Na aankomst in het hotel en een verkwikkende douche hebben we ons genesteld op het terras en met een (paar) lekkere Tequilla Sunrise en een goed boek de zon zien ondergaan om daarna naar het restaurant te trekken en te genieten van de Italiaanse avond.

Woensdag 8 augustus 2007

Over woensdag valt niet veel te vertellen. Na het ontbijt richting zwembad getrokken en buiten zonnen, zwemmen en lezen is er niets noemenswaardig gebeurd.

Als u dit kunt lezen wil dat zeggen dat het mij gelukt is om het draadloze internet in de hotellobby aan de praat te krijgen en dit te posten.

Een volgend verslag volgt één van de komende dagen of als we terug zijn in België.

Komende week gaat het hier waarschijnlijk erg stil zijn vermits ik binnen 3 uur op de vlieger zit richting Cyprus.

Misschien dat we een internetconnectie hebben op het hotel, maar waarschijnlijk zal er zelfs dan niet veel geblogd worden. Een weekje uitrusten is welgekomen en dat ik ook wat ik ga doen om er daarna weer keihard tegenaan te gaan.

Tot binnen 8 dagen.