Wimblog

Toen ik de eerste maal een afspraak had bij de specialist voor mijn knie schreef vertelde hij mij dat ik een CT Scan moest ondergaan. Hij gaf mij een papier en dat moest ik bij de inschrijvingen afgeven en zij zouden voor mij dan een afspraak maken.

Toen ik dinsdag om 14h00 in het ziekenhuis toekwam en mij naar de inschrijving begaf voor mijn scan vroeg men mij achter mijn voorschrift. Uiteraard had ik daar niet aan gedacht, maar zo’n probleem zou dat toch niet zijn dacht ik nog. Helaas! De jongedame achter de inschrijfbalie vertelde mij dat ik geen scan kon ondergaan als ik mijn voorschrift niet bij had. Anders wist men niet naar wat er gekeken moest worden.

Ah, zei ik, dat is heel eenvoudig, het is voor mijn knie. Maar weer werd ik teleurgesteld. Geen voorschrift was geen scan. Maar ik mocht gerust over huis gaan om het voorschrift te gaan halen. 25 minuten had ik om de parking te betalen, naar mijn auto te wandelen, naar huis te rijden, het voorschrift te zoeken, terug naar Tienen rijden en parkeerplaats zoeken. Vraag me niet hoe, maar om 14h32 stond ik opnieuw aan de inschrijfbalie. Klaar voor mijn afspraak om 14h30.

En toen ging mijn voorschrift verloren tussen de inschrijfbalie en het personeel dat de scanner bedient en had ik na 50 minuten wachten niet van mijn oren gaan maken, wie weet hoe lang had ik daar nog zitten schilderen.

Is het dan echt zo moeilijk om zulke zaken digitaal af te handelen. Als ik mij – op verzoek van de specialist – naar de inschrijvingen begeef en daar een stukje papier afgeef waar op staat waarvoor ik een scan moet laten doen, kan men dit toch heel eenvoudig in de computer opnemen. Het zou nog makkelijker zijn dat de dokter – volledig digitaal – een voorschrift aan mijn dossier toevoegt dat eenvoudig opgeroepen kan worden als ik mij op de dag van mijn afspraak in het ziekenhuis aanmeld. Geen gedoe meer met vergeten papieren. Alles digitaal.

Waarom zouden ze het niet doen? De afbeeldingen van de CT Scan werden wel rechtstreeks in mijn dossier toegevoegd. Dus als het lukt met zulke zware beelden, dan moet een eenvoudig voorschrift om die beelden te laten maken toch ook lukken. En nee, dat er een briefje van de mutualiteit moet opkleven pakt geen verf. Ik had het bij, gaf het af en kreeg het terug naar mij geworpen als was het de zakdoek van een aan Mexicaanse griep lijdende leprapatient.

Geen excuses dus om niet digitaal te gaan. De bossen zullen er trouwens ook wel bij varen. Maar het gaat vooral een zegen zijn voor vergeetachtige mensen die anders hun voorschrift thuis vergeten.

Sinds afgelopen maandag zit ik weer op de schoolbanken. Tenminste voor één avond per week. Ik volg namelijk bij het CVO in de opleiding Digitale Fotografie 1.

Ik heb mijn Canon EOS 400D nu al goed twee jaar en een half en ik was het beu om slechts af en toe eens een foto te zien waar ik tevreden over was. Net zoals iedereen waarschijnlijk wil ik van bijna al mijn foto’s tevreden kunnen zijn. En dus drong een cursus zich op.

De cursus wordt elke maandagavond gegeven voor Uschi Claes, een jongedame die net afgestudeerd is (blog en flickr). Net doordat ze pas afgestudeerd is, lijkt ze mij zeer geschikt om mij/ons nieuwe kennis over digitale fotografie bij te brengen. En uiteraard is het ook eenvoudiger en aangenamer om aandachtig te luisteren naar een 22-jarige jonge deerne dan naar een pak weg 45 jarige en behaarde vent om maar iets te zeggen.

Traditiegetrouw begint elke curst met een kort woordje uitleg. Nadat we geïnformeerd werden over wat er van ons verwacht wordt, kregen we ook meteen het eerste thema waarrond we moeten werken voorgesteld: ritme. En omdat het mooi weer was trokken we er meteen op uit om een uurtje te gaan fotograferen in het Groot Begijnhof. Het doel? Leren kijken als een fotograaf en proberen om ritme zo goed mogelijk vast te leggen op foto.

Na dit uurtje fotograferen werden van iedereen telkens 3 foto’s klassikaal besproken. Wat ik duidelijk niet doorhad bij deze oefening was dat ritme de hoofdzaak van de foto moest vormen. Mijn eerste foto waarbij ik een stuk van een gebouw had met 3 dezelfde dakvensters bleek dus niet goed. Mijn tweede foto – van een muurtje – was al wat beter maar in vergelijking met anderen vond ik het toch ook niet zo goed. Ook mijn derde foto was in vergelijking met andere foto’s niet bijster goed. Maar daarom ga ik dus naar die cursus, om bij te leren en als je alles van de eerste keer kan is dat dus onmogelijk.

Mijn eerste gedacht is wel dat ik een pak ga bijleren op deze cursus. Zowel op technisch gebied zoals wat de verschillende instellingen zijn van mijn toestel alsook praktisch. Het leren kijken als een fotograaf dus. Want dat is mijns inziens natuurlijk nog altijd het belangrijkste.

Ik hoop trouwens dat u nu niet onmiddellijk perfecte foto’s verwacht, want daar ben ik zeker nog niet toe in staat. Maar na afloop van de cursus hoop ik toch dat het rendement van mijn arbeid iets groter zal zijn dan nu het geval is.

Vandaag zijn ze BelgacomTv komen installeren. En mijn eerste indruk is positief. Er waren een paar zaken waar ik toch wel wat angst voor had. Bij mijn ouders hebben ze ook BelgacomTv, maar mijn vader was er niet tevreden over omdat het beeld en het geluid niet synchroon liepen, maar dat probleem heb ik (voorlopig) niet.
Ook ivm tv kijken en surfen tegelijk had ik wat schrik. Toen ik het was gaan aanvragen in de winkel vertelden ze mij daar dat je het zou merken als er te gelijker tijd tv gekeken werd en gesurfd, maar dat blijkt dus ook niet het geval te zijn nu.
Het beeld is goed – voor zover het goed kan zijn op mijn klein Phililps-tv’tje. Er zijn een paar leuke extra’s die echter nog niet aanwezig zijn zoals het opnemen van programma’s. De decoder heeft een ingebouwde harde schijf van 60GB, maar de software om dit te doen is nog niet voor handen. Dat zou eerdaags in orde moeten komen, dus gewoon nog even afwachten.

Wat misschien een minpuntje zou kunnen zijn, is dat er op dit ogenblik geen VT4 en VijfTv beschikbaar is. Niet dat daar zoveel goeds op te zien is, maar soms is daar wel eens een goede film op. Maar dit zou ook maar een kwestie van tijd zijn eer dit opgelost is.

Misschien dat ik later, na meer intensief gebruik wel meer zwakkere punten vind, maar voorlopig ben ik positief erover.