Tag Archives: dochter

Kleine meisjes worden groot

4 Replies
Lenka

Lenka

Het is al weer een tijdje geleden dat ik over Lenka schreef en daar zou ik me eigenlijk moeten over schamen!

Ondertussen is ze al 13 maanden oud en is er heel veel veranderd. Eerst was er het kruipen. De eerste pogingen leken wel nog meer op een para die plat op de buik probeerde om ongezien door vijandig gebied te raken maar na een tijdje kreeg ze de techniek van op handen en knieën te kruipen ook onder de, euh, knie.

Na het kruipen kwam al gauw het rechtstaan. Eerst geholpen doordat wij haar aan de armpjes vast hielden maar ondertussen heeft ze ook al geleerd hoe ze zich zelf kan rechttrekken in haar bedje, haar park of zelfs aan de salontafel. Rechtstaan zonder zich vast te houden is er voorlopig nog niet bij, maar lang zal dat niet meer duren.

Ook de eerste stapjes zetten terwijl mama of papa haar handjes vasthouden lukt ondertussen en daar wordt goed op geoefend. De techniek is nog niet helemaal optimaal maar de wil om vooruit te gaan is helemaal aanwezig.

Maar het allerbelangrijkste is toch wel dat Lenka gewoon een fantastisch meisje aan het worden is. Hoogstwaarschijnlijk zegt elke ouder dit van zijn of haar kind, maar Lenka is een ongelooflijk vrolijk kind. Op een paar jengelige momemten na is ze bijna altijd aan het spelen en het lachen. Zowel thuis als bij de onthaalmoeder is ze het zonnetje in huis.

En spelen en wild doen met papa vindt ze al helemaal leuk. Hoe hoger ik haar werp, hoe wilder ik met haar zwier, des te leuker dat ze het vindt. Kraaien van het lachen doet ze als ik doe alsof ik haar kom pakken.

Maar ze is zeker ook bezig met het vormen van een karaktertje. Ik denk dat Lenka iemand gaat worden met een eigen willetje, maar dat heeft ze zeker van geen vreemden. En een deugniet, dat wordt ze zeker en vast. Dat kan je nu al zien aan de foto’s die ik de laatste tijd van haar gemaakt heb. Ik heb trouwens de indruk dat ze al weet hoe te poseren. Van het moment dat ze de camera ziet, verandert haar gezichtje meteen. Dan trekt ze een schelmensnuit of lacht ze uitbundig, een waar genot om te fotograferen.

Lenka

Lenka

Papa-dochter-dag

5 Replies

Sinds Lenka geboren is werk ik 4/5. Deels om de kosten van de onthaalmoeder te drukken en deels natuurlijk om meer tijd met haar te kunnen doorbrengen. Zo komt het dus dat ik op vrijdag alleen thuis ben met haar en dat is dan een echte papa-dochter-dag.

Die eerste glimlach die ze mij ‘s morgens schenkt als ik haar uit haar bedje haal, daar smelt ik gewoon van. En dan weet ik telkens weer dat het een hele leuk dag gaat worden.

Natuurlijk is ze nog jong en heel veel doen we nog niet op zo’n dag, maar ik geniet van alles wat we doen. Van de eerste fles ‘s morgens tot het geven van haar groentenpapje – waar ik ondertussen beter in word want ik weet nu zelfs dat ik die moet opwarmen.

We spelen ook wat af op zo’n dag. Vliegebaby, bouncybaby, noem maar op, we doen het allemaal. En allemaal met de mooiste lach die je je maar kan indenken. Zelfs slapen doen we samen. Als Lenka een dutje doet ben ik solidair en leg ik mij ook eventjes in de zetel. Gewoon om te zorgen dat het stil is in huis en dat ze ongestoord kan slapen.

Maar het leukste vinden we toch het nemen van foto’s. Ik probeer elke week een mooie foto van haar te nemen. En gelukkig is dat met zo’n pracht van een dochter geen probleem. Poseren kan ze al als de beste en ik maak daar dankbaar gebruik van. En ik ben er zeker van dat ze mij er later dankbaar voor zal zijn dat ze veel mooie foto’s heeft van een periode die ze zich waarschijnlijk niet zal herinneren, maar waarin we ons toch wel geamuseerd hebben.

Lenka

Lenka

Eerste keren

3 Replies

De komst van een eerste kind verandert je leven drastisch, althans zo wordt gezegd. En misschien is dat ook zo, maar eerlijk gezegd lijkt het niet altijd zo. Wat wel is, is dat ons leven, sinds Lenka geboren is, een aaneenschakeling van eerste keren geworden is.

De eerste keer dat we haar mochten vasthouden, de eerste keer dat we een flesje gaven, de eerste keer dat we dat ‘s nachts mochten doen en natuurlijk de eerste kakapamper verversen, al heeft dat bij mij veel langer geduurd dan bij mij vrouw. Maar dat zijn details.

Maar er zijn ook zoveel leukere eerste keren. De eerste keer dan Lenka naar ons lachte bijvoorbeeld. Het gevoel dat dat door je heen gaat is met niets te vergelijken. Of de eerste keer dat Lenka hoofdje ophief terwijl ze op haar buik ligt. Van de ene dag op de andere kon ze dat. De ene dag lag ze nog plat op haar kussen, de volgende dag stak ze haar hoofdje fier in de lucht. En wij natuurlijk eens zo fier als zij.

En het mooie is, er staan ons nog zoveel eerste keren te wachten. Haar eerste woordje, haar eerste stapjes, … en nog zoveel meer. Ik had nooit gedacht dat ik daar zo lyrisch over zou zijn, maar één ding is zeker. De geboorte van een eerste kind verandert je wel degelijk als mens. En daar ben ik heel erg blij om.

Lenka

12 Replies

Met enige trots wil ik jullie voorstelen aan Lenka Van den Eynde, het eerste kindje van mijn vrouw en mezelf. Bij haar geboorte op 27 augustus 2011 woog ze 3,255 kg en was ze 50 cm groot.

Lenka

Lenka

Wodan Lenka was uitgerekend om voor 11 september, maar ik denk dat ze een beetje het ongeduld van mij geërfd heeft en het niet zo lang meer wou uithouden. En dus besloot ze zaterdag dan maar dat het tijd was om ons te komen begroeten.

Om 10 uur ‘s morgens zijn we binnen gegaan in Gasthuisberg en om 20h10 lag er een prachtig klein wezen op de buik van mijn vrouw.

Even was het spannend toen de hartslag van (de toen nog ongeboren) Lenka zakte onder de 80 bpm, maar al snel bleek dat alles terug normaal was en dat er geen gevaar was. Toen de hartslag een paar uur later opnieuw zo fel zakte kreeg ik het toch wel even warm en koud tegelijk,  maar ook hier herstelde ze vrij snel en zo werd het een geboorte zonder complicaties.