Ben ik even op Facebook aan het surfen, valt mij oog op deze reclame.
Gepersonaliseerde reclame?
Ik denk bij mezelf ‘tiens, die foto komt mij bekend voor‘ en then it hits me. Dat is een foto van mij. Genomen op een verlaten scheepswerf. Op de grotere versie zag ik het nog beter, rechts onderaan is er nog een stukje van het watermerk zichtbaar.
Is dit nu het allernieuwste op het gebied van gepersonaliseerde reclame? Weten ze bij Facebook dat dit een foto van mij is (ik kan mij niet herinneren die ooit geupload te hebben, ik vind hem alleszins toch niet terug) en geven ze bij iedereen een andere foto weer? En waarom staat die dan ergens op een server (met het halve watermerk eraf geknipt)? Of is mijn foto gepikt? En wat heeft die foto te maken met affiliate programma’s? Of is dit zo één van dingen die ik niet snap?
Wil er eens iemand gaan kijken op deze facebookpagina om te zien of jullie daar dezelfde reclame zien?
Dankzij Adhese en Sony Pictures mocht ik gisteren – samen met een select groepje andere bloggers – de screening bijwonen van The Social Network, het verhaal achter de oprichting van Facebook door Mark Zuckerberg.
Ik zou natuurlijk kunnen proberen om een degelijk gefundeerde review neer te schrijven over de film, waarin ik vertel hoe gelaagd deze is en welke – in mijn ogen – de diepere betekenis is, maar vermits ik dat toch niet kan, raad ik aan om elders de reviews te lezen.
Wat ik wel kan zeggen is dat het een bijzonder goede film is mede dankzij het uitstekende regiewerk van David Fincher, de man die ons eerder al Fight Club en Se7ven bracht. Het is een flitsende film die van bij het begin je aandacht opeist en dit bijna twee uur lang blijft doen.
Na de screening werd – terecht – de vraag gesteld of de film ook gesmaakt zou worden door de gemiddelde Facebook gebruiker of mensen die Facebook absoluut niet gebruiken. Zulke mensen bestaan, wees maar gerust. Het antwoord daarop is absoluut.
Het verhaal, hoe je met een goed idee een hoop geld kan verdienen, of het idee nu gestolen is of niet, spreekt iedereen wel aan geloof ik. Los daarvan is het ook echt een goede film. Vandaar dat ik de film nog eens ga bekijken, deze keer samen met mijn vrouw – zij is één van die personen die geen Facebookaccount heeft (maar wel over mij schouder meeleest).
De film komt bij ons op 27 oktober in de zalen. In de tussentijd kan je hieronder alvast de trailer bekijken.
Vandaag was het Twunchen geblazen in de Quick van Anderlecht samen met Christophe (@Sietoebie), Goedele (@Goedles), Tom (@xi0n), Antoon (@ntone) en Mike (@mreys). En net zoals alle voorgaande keren was het uitermate gezellig. Leuke onderwerpen en leuke mensen, wat kan een mens nog meer verlangen?
Een leuk gadget misschien? En dat was ook wat Tom bij had voor mij, nl een Poken. Een Poken is een soort van usb-stick die je kan gebruiken als een soort van virtueel business kaartje. Bij de Poken hoort een website waar je een profiel kan op aanmaken. Aan dit profiel kan je allerlei profielen van social network websites hangen, zoals daar onder andere zijn Facebook en twitter. Natuurlijk kan je ook je algemene contactgegevens in je profiel zetten.
Ik denk wel dat dit ding gaat aanslaan en dat er bij verschillende gelegenheden mensen elkaar zullen Poken. En wie zegt er nu nog dat bloggers/twitteraars niet sociaal zijn.
Ik gebruik al een tijdje twitter en iets minder lang Facebook. Na een tijdje leek het mij een goed idee om beiden te combineren. The best of two worlds zeg maar. Even een applicatie installeren op Facebook en mijn twitter updates worden naar Facebook gestuurd zodat mijn status daar ook altijd up-to-date is.
Twitter is ondertussen een gewoonte geworden dat het een automatische is. Even wachten? Vlug op twitter (meestal via TwitterFox) zeggen wat ik aan het doen ben. Siebel compileren? Status updateje. Duurt nooit langer dan 10 seconden en mijn werk lijdt er niet onder. Iedereen tevree.
Totdat ik een paar mensen in het echt tegenkwam die me enkel via Facebook kennen (en dus geen benul hebben van twitter). En telkenmale mag ik opnieuw uitleggen dat ik echt niet te veel vrije tijd heb en dat ik echt niet constant op Facebook zit om mijn status up te daten. Maar waar komt dat dan vandaan. Maar als ik dan twitter wil uitleggen haken ze af en mompelen ze nou, dat is toch ook hetzelfde. Op de duur werd mijn standaard antwoord: Maar je hebt het toch maar weer eens allemaal gelezen. Wie heeft hier dan het meeste tijd?
En dus heb ik vanmogen beslist om de twitter/Facebook symbiose op te heffen. Gedaan met het hand in hand lopen door het virtuele landschap. Vanaf nu blijft Facebook on-up-to-date. Gedaan met dat gezaag. Wilt u weten wat ik aan het doen ben? Gebruik twitter – je zal veel minder tijd verspelen dan met Facebook. Wil je twitter niet gebruiken, vraag me dan de volgende keer wat ik gedaan heb en ik zeg het je met plezier.
Recent Comments