Tag Archives: Finse piste

Lopen

Nadat ik een paar lessen Tae Bo gedaan had leek het mij een goed idee om nog wat extra cardio te doen en wou ik wel eens proberen om opnieuw te gaan lopen. Na mijn laatste knieoperatie had ik al wel een poging ondernomen maar moest ik na twee keer stoppen met kniepijn. Maar doordat we in onze powertraining ondertussen ook een paar oefeningen voor de benen gestopt hadden bleek dat de kniepijn bij de Tae Bo weg bleef en hoopte ik dat het bij het lopen ook zou zijn.

En dus toogde ik op een avond naar de finse piste in Averbode en begon ik te lopen. Zoals gehoopt was er van kniepijn geen sprake meer en liep ik, geheel onverwacht, die eerste keer meteen 7 km aan één stuk. Neem het gerust van mij aan, voor mij was dat een hele prestatie. Ik denk niet dat ik ooit al eens meer dan 5 km gelopen had en nu bij de eerste keer meteen 7 km. Ik was tevreden.

Maar na een paar keer lopen begon er een ander probleem de kop op te steken. Na ongeveer een kilometer gelopen te hebben kreeg ik telkemale last van een slapende voet. Eerst viel de linkse in slaap en iets later volgde de rechtse. Heel erg vreemd maar vooral gevaarlijk. Met een slapende voet blijven lopen verhoogt het risico om een enkel om te slaan. De oorzaak van dit probleem kon volgen mij maar één ding zijn, nl. het feit dat mijn loopschoenen dik 4 jaar oud waren en dus eigenlijk totaal versleten zijn.

Dankzij twitter leerde ik dat ik best mijn licht eens kon gaan opsteken bij Ren in Tessenderlo. Niet meteen bij de deur, maar wel open op zondagvoormiddag wat op dat moment een groot pluspunt was. Na een paar schoenen gepast te hebben en te hebben uitgetest op de loopband vond ik het ideale paar voor mij. De beelden gemaakt op de loopband toonden aan dat het met de demping goed zat en dat het afrollen van de voet met die schoenen haast perfect was. Ik leefde dus op hoop wat betreft het slapende voet syndroom.

En inderdaad, na een paar dagen van aanpassen liep ik afgelopen weekend voor het eerst de hele tijd zonder dat mijn voet in slaap viel. Een bijzonder aangenaam gevoel! En een bevestiging dat de investering in deftige schoenen echt nodig was. Hopelijk is het vanaf nu enkel nog genieten als ik aan het lopen ben.

Wie mijn vordering, social media gewijs, wil volgen mag altijd ‘vriendjes worden’ op Endomondo.

Finse piste

Vandaag stond – zoals ik me voorgenomen had – er sinds lang een looptraining op het programma. De laatste keer dat ik gelopen had was op 18 februari. Een dikke twee maanden dus. Ik vreesde dus voor erg triestige training.

In plaats van hier in de omgeving te gaan lopen op beton besloot ik om een plaats met een  betere ondergrond uit te zoeken. Deze vond ik na een korte speurtocht op het internet onder de vorm van een Finse Piste in Averbode.

Het concept van de Finse piste is zeer eenvoudig:

Door het verende effect van de toplaag worden de gewrichten aanzienlijk minder belast tijdens het lopen. Een speciale funderingslaag van ongeveer 15 cm zorgt voor voldoende drainage. De zachte, dempende toplaag geeft een aangenaam loopgevoel en voorkomt beter blessures.

Vaak worden deze pistes in een groene omgeving aangelegd of wordt er rond de pistes groen aangeplant. Om de loper nog beter te dienen zijn de afstandspaaltjes om de 100 meter kenmerkend.

Bron: Wikipedia

Zo’n ondergrond is voor mij eigenlij ideaal, zeker omdat ik een geschiedenis heb van beenvliesontsteking. Tijdens mijn eerste jaar LO. heb ik daardoor een half jaar niet kunnen sporten en lag die blessure mee aan de basis dat ik er verder mee ben gegaan. Vandaar dat ik nu nog steeds erg voorzichtig ben als het op lopen aan komt. En als ik daarvoor een twintigtal minuten met de auto moet rijden om op een goede ondergrond te lopen, dan heb ik dat er graag voor over.

Zoals dus al gezegd verwachte ik niet veel van mijn loopconditie omdat het al zo lang geleden was, maar eerlijk gezegd viel het nog mee. Uiteindelijk heb ik 3,38 km gelopen in 21’59″. En daar was ik best tevreden mee. Mijn hartslag was iets minder. Mijn gemiddelde hartslag bedroeg namelijk 184 BPM en maximaal sloeg mijn hart 197 slagen per minuut. Maar gelukkig recupereerde ik vrij snel.

Maar ik ben best tevreden. Ik had mijn conditie eigenlijk veel slechter verwacht, dus het ziet er beter uit dan verwacht. Blijven volhouden is nu de boodschap en dan komt alles wel goed.

Meer gegevens over deze training zijn hier te vinden.