Wimblog

In tegenstelling tot wat ik hier heb zitten roepen zijn The Usual Suspects er niet in geslaagd om de Hercules Trophy 2008 te winnen. De dag was nochtans zo goed begonnen met een fantastische teamfoto. Op de foto zijn te herkennen: bovenaan van links naar rechts: Wim, Collega P. en Collega G. Onderaan zien we van links naar rechts Collega R. en Collega C.

Na de openingsceremonie kon het echt werk dan beginnen. Onze eerste proef was Power Jump. Op een trampoline met elastiken aan u vastgemaakt proberen om salto’s te maken. Het maximum van de punten kon gehaald worden door een enkele salto voorwaarts, een enkele salto achterwaarts, een dubbele salto voorwaarts, een dubbele salto achterwaarts en een hoogtesprong. Wat op het eerste zicht erg makkelijk leek, bleek verrassend moeilijker dan gedacht. Getuige hiervan het filmpje dat Collega R. gemaakt heeft. De persoon met de witte broek ben ik. We scoorden een schamele 15/44.

Het tweede event van de dag was Bugxter en ging ons beter af. Met een buggy over een modderige parking rijden en tussen kegels door slalommen ligt meer in onze aard blijkbaar en we scoorden een mooi resultaat van 16 rondjes. Jammer genoeg hadden we genoeg kegels omver gereden om dankzij de strafpunten twee ronden minder te krijgen. Maar we waren vuil en we hadden ons geamuseerd, de dag kon al niet meer stuk. Het derde event was Highland Games: zak- en paalwerpen, hout zagen en paalslalom in een Schotse outfit. De proef liet ik aan mijn voorbij omwille van de blessure waar ik nog niet helemaal van hersteld ben. Onze score op dit onderdeel was ook niet echt aan de hoge kant, maar het zak- en paalwerpen leek me niet echt eenvoudig.

Het vierde onderdeel РKinball Рbestond erin om tegen ̩̩n of twee andere teams te scoren door middel van een gigantische bal rond te slagen zodat de andere teams hem niet konden vangen. Hierbij versloegen we met overtuigende 9 Р3 cijfers het andere team.

Na de lunch stond er Speedminton op het programma. Dit onderdeel hebben we gewonnen, maar wel een klein beetje omdat we hulp kregen van het team waartegen we moesten spelen. Dit team was ook van ons bedrijf en deed niet mee voor de eindoverwinning. Voor twee flessen champagne was de score snel veranderd in twee keer 2 – 0 voor ons. Door de wind was het trouwens onmogelijk om deftig speedminton te spelen. Lange rally’s waren niet mogelijk.

Met hernieuwd vertrouwen gingen we vervolgens Street Surfen. Een soort fiets met één achterwiel en vier kleine voorwieltjes waarmee een bochtig parcours moest afgelegd worden. Ook dit zag er eenvoudiger uit dan het was, maar we scoorden toch 23 rondjes wat een gedeelde eerste plaats op leverde.

Na het streetsurfen was het ropeskipping. Deze proef was ook niet op het (strake) lijf van The Usual Suspets geschreven. Een gezamelijk falen zorgde ervoor dat we als laatste eindigden in deze proef. Jammer maar helaas.

Bij het Karten dachten we een glansprestatie neer te zetten maar door een foutje van de jury kunnen we zeggen dat we geflikt zijn. Meer ga ik er niet over zeggen, ik heb het voorval gisteren afgesloten. Toch wil ik jullie de fenomenale techniek van Collega R. nog even mee geven.

Na de snack – die we niet opgebruikt hebben omdat ik bij de jury mijn gelijk probeerde te halen mochten we het water op voor Acro Raft. Acrobaten toeren op een raft dus. Geniet van het filmpje. Een mooie tweede plaats was een resultaat om fier op te zijn.

Het laatste gemotoriseerd onderdeel was Quads rijden. Dit onderdeel was niet echt mijn favoriet en Collega P. gaf ook toe niet zo goed te zijn in het quad rijden. Ik kreeg het ding eigenlijk nooit onder controle en bijgevolg hebben we niet zo veel rondje kunnen afleggen. Ik heb het zelfs gepresteerd om even in het decor terecht te komen. Zonder erg wel, maar met het nodige gelach van de teamgenoten.

De voorlaatste proef was Intercrosse. Intercrosse is hetzelfde als Lacrosse, maar zonder contact. Het doel is om met een stok met een ‘netje’ aan het einde een balletje in het doel van de tegenstander te werpen. Elk team kreeg één speler die op topniveau speelt om het spel toch iets of wat vooruit te laten gaan. Dankzij twee mooie doelpunten van Collega P. en een super-save van Collega C. konden we onze wedstrijd winnen met 2 – 0.

De zwaarste en laatste proef was Cross Country. Een hindernissen parcours over en door het water. Door een foute keuze om geen schoenen te dragen hadden we een tijd van 4 minuten en 12 seconden. Niet slecht, maar zeker niet voldoende voor de overwinning.

Na de receptie en een deugddoende douche was er naar aloude traditie een zeer lekkere en uitgebreide barbeque met aansluitend een feestje om u tegen te zeggen. Jean-Bosco Safari bracht de sfeer in de tent en de champange vloeide rijkelijk. Een waardige afsluiten dus van een onvergetelijke dag. Volgend jaar hoop ik opnieuw van de partij te kunnen zijn, maar dan wel met een beter eindresultaat hopelijk.

Met gepaste trots stel ik u het team voor dat zaterdag aanstaande de Hercules Trophy voor ICT bedrijven zal winnen: The Usual Suspects.

Binnen minder dan een maand – op 28 juni meerbepaald – zal de Nekker in Mechelen weeral overspoeld worden met ICT’ers om de felbegeerde Hercules Trophy in de wacht te slepen.

Verschillende teams van 5 mensen uit de ICT sector bekampen elkaar in 12 verschillende proeven – net zoals Hercules 12 proeven moest afleggen – om uit te maken welke team het beste is. Net zoals vorig jaar – waar we een 4de plaats haalden – zal ik dit jaar met mijn team het beste van ons zelf geven.

De 4de plaats vorig jaar was trouwens een opsteker gezien we toen meededen aan de Maritieme Hercules Trophy en we maar met 4 teamleden waren en niemand kon rusten. Tel daar bij op dat we niet echt voorbereid waren en dan kom je tot de vaststelling dat een vierde plaats een morele overwinning was.

Dit jaar komen we echter super voorbereid aan de start en de kans is dan ook niet gering dat we de overwinning binnenhalen. Met minder zouden we eerlijk gezegd zwaar teleur gesteld zijn. Het haantjes- en macho gedrag zal weer de bovenhand halen, maar zoals Machiavelli reeds zei, het doel heiligt de middelen. En wetende dat een paar ex-collega’s van de VRT ook zullen deelnemen met een ploeg maakt mij uiteraard super gemotiveerd om te winnen.

De proeven voor dit jaar zien er weer uiterst interessant uit, in zoverre natuurlijk dat ik weet wat het precies inhoud:

• Acro Raft
• Bugxter
• Cross country
• Highland Games
• Intercrosse
• Karting
• Kinball
• Powerjump
• Quads
• Rope Skipping
• Speedminton
• Street Surfer

En na het sporten is er tijd om de innerlijke mens te verstevigen en dit in de vorm van een BBQ. En vooraf jenever. En achteraf champagne. En een stevig feestje. Het gaat weer vet geil worden volgens mij.

Van vrouwen wordt altijd beweerd dat ze niets goed kunnen zeggen van elkaar en dat ze constant commentaar leveren op andere vrouwen. Maar het kan dus blijkbaar ook anders:

Afgelopen zaterdag deden we met een paar mensen mee aan de Hercules Trophy en de Vriendin kwam in de namiddag langs om te supporteren en mee te barbequeen ‘s avonds. Dit was de eerste keer dat de Vriendin mijn collega’s zou zien en natuurlijk is dit een belangrijk moment want je vraagt je altijd af a) van gaan mijn collega’s vinden van de Vriendin en b) wat gaat de Vriendin zeggen van de collega’s. En natuurlijk vragen de Vriendin en de collega’s zich dat natuurlijk ook af.

Na een gezellige dag en avond met toch wel een beetje te veel drank vroeg ik natuurlijk wat ze van mijn collega’s vond en ze vond ze stuk voor stuk heel leuk en vriendelijk. Over mijn vrouwelijke collega vroeg ze trouwens hoe oud ze was en toen ik zei dat ze iets ouder was dan mij, verbaasde ze zich hierover omdat ze vond dat ze er jonger uitzag. Wat natuurlijk een erg groot compliment is. Zoiets verwacht je niet tussen vrouwen, maar wel bij de Vriendin. Want ze is gewoon een lieveke. En ze heeft trouwens gelijk wat mijn collega betreft. Ze ziet er inderdaad jonger uit. En dat is een compliment.