Wimblog

Maandag was het de dag van de operatie om mijn gekantelde knieschijf terug op zijn plaats te krijgen. De operatie zelf is goed verlopen. Ik ben vlot wakker geworden uit de narcose en van pijn is er bijna geen sprake.

Wat ik wel wat vreemd vond was dat waar de chirurg eerst sprak over een klein gaatje, er nu opeens een vrij grote snee is met 6 draadjes is. Misschien heb ik het wel verkeerd gehoord, maar het was eventjes schrikken.

Bovendien is de wonde niet echt mooi genaaid. Ik heb al wel wat ervaring met littekens en ik vrees dat dit een van lelijkste is dit ik tot nu toe heb. Maar uiteraard is zoiets bijkomstig, als de operatie maar geslaagd is.

En daar wringt het schoentje toch een beetje. Na de operatie spraak de chirurg net iets te vaak de woorden ‘ik hoop‘ uit om mij er volledig van te overtuigen dat alles goed gelukt is. Mijn twijfel werd er niet minder op toen ik de brief las die eigenlijk voor mijn huisarts bedoeld was.

[...]

Behandeling:
Een brede open laterale release werd uitgevoerd onder alg verdoving.
Haemostase van de art geniculata.
Hopelijk treedt er voldoende correct op met tonificatie oefeningen van de vastus medialis, zoniet TAGT bepaling op CT en ev proximale of distale realignatie. Dit zijn wel grotere ingrepen met een gipsimmobilisatie en vooral een langdurige revalidatie.

[...]

Niet echt geruststellend allemaal. Temeer omdat hij bij de vorige consultatie ook al twee keer over een eventuele andere operatie sprak. Eerlijk gezegd wil ik daar nu niet aan denken, maar het spookt toch door mijn hoofd.

Morgen heb ik mijn eerste sessie bij de kinesist en binnen een dikke drie weken mag ik op controle gaan. Dan pas zullen we weten of de operatie geslaagd mag genoemd worden of niet. Tot dan leef ik op hoop.

Mijn goede voornemen om dit jaar eens niet een ziekenhuis te hoeven bezoeken is dus zwaar mislukt.

Na een consultaties bij de specialist, een CT scan van mijn linker knie en opnieuw een bezoek aan de specialist is gebleken dat er niets anders op zit dan (alweer) onder het mes te gaan.

Na jaren van problemen met mijn linkerknie (2 x meniscus operatie en een stuk of 6 keer uit de kom geweest) blijkt nu dat ik sukkel met een gekantelde knieschijf.

Waar de knieschijf normaal gezien mooi recht dient te liggen, helt ze bij mij over naar rechts, zoals op de tekening te zien is. Dit leidt tot grote druk op mijn knie en heeft in mijn geval al kraakbeen kwetsuren veroorzaakt en zelfs een barstje in de onderkant van mijn knieschijf. En dus moest er dringend geopereerd worden.

Maandag aanstaande  is het al zover. Dan zal de chirurg mits een kleine ingreep een gewrichtsband doorsnijden zodat mijn knieschijf mooi recht komt te liggen. Een relatief kleine ingreep met ongeveer 90% kans op slagen. Ook de revalidatie zal relatief eenvoudig zijn. Ik zeg relatief omdat alle spieren van mijn been zich zullen moeten aanpassen aan de nieuwe positie van de knieschijf. Ik mag toch rekenen op een 2 tot 4 weken van inactiviteit.

Ik hoop dat met deze operatie alle problemen achter mij liggen want in geval dat deze operatie niet lukt – ok, er is weinig kans toe, maar echt geluk heb ik niet met zo’n dingen – kan enkel een veel zwaardere operatie mij nog helpen en dan spreken we over maanden revalideren. Maar daar wil ik nu dus niet aan denken. Positief denken, dat is wat ik nu moet doen!