Tag Archives: Leuven

Digitale Fotografie module 3 CVO Leuven

Vorige week was het de laatste les avondschool Digitale Fotografie aan het CVO in Leuven. Ondertussen zat ik in module 3, welke logischerwijs volgt na module 1 en module 2. Ook logischerwijs zou een mens durven denken dat de modules wat moeilijker en diepgaander worden. Helaas bleek dit niet het geval te zijn.

Eerst wil ik even vermelden dat ik, op gebied van fotografie, nog heel veel te leren heb en dat ook graag zou gedaan hebben. Maar helaas lukte dat niet echt in deze module. In module 3 moesten we werken rond deze thema’s:

  • Thema vlakverdeling: 3 beelden
  • Geënsceneerd beeld: 1 beeld (groepswerk)
  • Vrij eindwerk: min. 3 beelden
  • Vrije opdracht studio: 1 beeld per groep bij stilleven
  • Vormelijk drieluik: 3 beelden samen gepresenteerd

Het eerste thema,vlakverdeling, had ik liever in de eerste module gezien, samen met compositie, omdat het mijns inziens vrij belangrijk is bij de opbouw van een foto. Maar volgens het CVO hoort het pas thuis in module 3.
Mijn foto’s voor dit thema waren verre van perfect of zelfs maar goed te noemen, en met die opmerkingen kan ik perfect leven. Maar van zodra dat onderstaande foto beschouwd wordt als het (bijna) perfecte voorbeeld van een foto voor dit onderwerp, durf ik haast zeggen dat dit een kleuterklas opdracht is.

© Niels Matheve

Toegegeven, de vlakverdeling is perfect aanwezig in deze foto, maar daarmee is ook alles gezegd. Er zullen wel mensen zijn die dit kunst vinden maar mij zegt het niets. Deze foto toont drie vlakken en verder niets. Geen spelen met licht en schaduw en zelfs amper 3 dimensionaal (sorry hoor Niels). Als dit het soort foto’s is dat je leert maken hoeft het voor mij al lang niet meer, vandaar dat ik uiteindelijk ook geen foto’s heb afgegeven. Voor zei dit het willen weten, de foto stelt twee muren en een plafond voor die samenkomen.

Een ander thema waar ik moeite mee had was het geënsceneerde beeld. Drie of vier lessen – van telkens 3,5 uur – werden besteed aan het bespreken van wat we zouden doen. Ik wil niet in detail treden, maar neem van mij aan dat het bijzonder ergerlijk was. Na tig uren bespreken en discussiëren werd doodleuk beslist om iets compleet anders te doen en werden de voorgaande lessen nog nuttelozer dan ze al waren.

De dag dat we de foto moesten maken, ben ik gewoonweg niet gegaan, omdat ik mezelf ken. Ik had me toch maar lopen ergeren en dat resulteert zelden in iets goeds. Van wat ik achteraf hoorde was het vooral chaos…

Met een twaalftal man één scene maken en dan één persoon op de ontspanknop laten drukken heeft volgens dan mij ook niet veel met fotografie te maken. Of het moest zijn dat ik de memo gemist heb waarin staat dat fotografie vanaf nu in groep beoefend dient te worden. Qua besparing zou het wel kunnen tellen. Met z’n twaalven één Canon 1Ds kopen…

De studiolessen (drie meen ik mij te herinneren) waren ook groepswerk. Drie groepjes kregen elk twee lampen, wat versleten, gescheurde achtergronden en beginnen maar. Uitleg kregen we amper. Soms kwam de leraar een kijkje nemen hoe het ging en gaf hier en daar wel een tip, maar voor de rest was het trial and error. Op zich is er niets mis met trial and error, maar binnen het kader van een schoolse opleiding had ik graag wat meer uitleg gekregen. En uiteraard diende hier ook weer een (aantal) foto’s gemaakt te worden met 1 camera per groepje, waarna de RAW bestanden mochten uitgewisseld worden om ze te kunnen bewerken.

En dus is het nu tijd voor een evaluatie. Heb ik iets gehad aan deze module? Niet echt. Had het beter gekund? Volgens mij wel. Veel minder praten over de groepsopdracht (of ze helemaal schrappen) en meer dingen aanleren – zowel theoretisch als praktisch – had de cursus zoveel beter kunnen maken. Nu was het niet veel meer dan bezigheidstherapie. Maar dan wel de soort die 60 euro gekost heeft. En vooral heel veel tijd. En dat is bijzonder jammer.

Indien mensen mij nu vragen of het zinnig is om avondschool te volgen moet ik antwoorden met ‘Ja, maar …‘ Als je past begint met fotograferen is het inderdaad zeer aan te raden om een cursus te volgen. Zaken zoals diafragma, sluitertijd, … werden heel degelijk uitgelegd in module 1 en verder ook in module 2. En zulke basiszaken heb je best onder de knie. Maar vanaf je denkt dat het te langzaam gaat of je niets meer bijleert, zou ik aanraden om er mee te stoppen. De tijd die je in het leslokaal besteedt kan je beter besteden aan het fotograferen zelf. Vraag desnoods een meer ervaren fotograaf in jouw omgeving of hij je een paar dingen wil bijleren, geloof mij, je zal er veel meer aan hebben.

Houdt De Clijne Taefel van niet van kritiek

Sinds 1 januari 2013 is de Clijne Taefel overgenomen en staat er oa. een nieuwe kok in de keuken. De onderstaande gebeurtenissen hebben dus niet meer te maken met de mensen die tegenwoordig in de Clijne Taefel werken.

Begin deze week schreef ik hoe ons etentje in De Clijne Taefel in Leuven tegengevallen was. In een notendop kwam het hier op neer: Het eten liet lang op zich wachten, het vlees was te hard gebakken en koud en de frieten waren ook koud. Verse, warme frieten kwamen veel te laat en het gevraagde brood kwam nog later terwijl de ober toch tijd had om ondertussen een aangenaam babbeltje te doen met mensen die hij blijkbaar kende.

En dus schreef ik mijn ergernissen hier neer. Als het slecht is mag het ook verteld worden. Maar omdat ik niet van de slechtsten ben schreef ik ook een mail naar De Clijne Taefel om mijn klachten nog eens uit te leggen. Hierop kreeg ik volgend antwoord:

Beste mijnheer Van den Eynde,
Ik ben op de hoogte van uw klacht en ik weet ook dat er bij ons, zoals overal, wel eens iets kan mislopen.
Zaterdag jl. hadden we een grote groep van 95 personen op bezoek. 12 mensen hiervan hebben die avond ook in de kelder gezeten omdat boven alles vol zat. Het is geen excuus maar dit is ongetwijfeld de oorzaak geweest van het feit dat u lang heeft moeten wachten en van de mindere kwaliteit van uw gerechten. De ober geeft jullie bestelling wel door, maar kan verder ook alleen maar wachten tot alles uit de keuken naar beneden wordt gestuurd.
Als u, ondanks deze minder aangename ervaring, toch nog eens zou besluiten om “De Clijne Taefel” te bezoeken, reserveert u dan aub via de site en herinner dan even aan het voorval van zaterdag jl.
Met vriendelijke groeten,

Luc Brouns
De Clijne Taefel

Wat mij betreft, weer een nietszeggende mail. Geen verontschuldigingen, wel een hoop excuses. Om hen toch nog één kans te geven heb ik met Luc Brouns getelefoneerd, maar eens te meer werd het ene excuus na het andere gebruikt. Te veel volk, het eten moet de weg van de keuken naar de kelder overbruggen (volgens mij ligt de keuken zelf op de Oude Markt, dat kan niet ander) maar echte verontschuldigingen kwamen niet.

Ik heb de mens toch nog even het advies meegegeven om minder klanten aan te nemen op een zaterdagavond aangezien het duidelijk is dat ze zo veel volk niet aankunnen. Waarom zou je anders tot 3 maal toe zeggen dat de mindere kwaliteit kwam omdat er 95 man was. Een aanbod om met het hele gezelschap op zijn kosten in De Clijne Taefel te gaan eten heb ik mooi afgeslagen. Ik ben een man van principes.

Hierna rekende ik ook een beetje op Google om zijn werk te doen. Want bij het zoeken naar De Clijne Taefel verscheen mijn blogpost vrij hoog in de resultaten. Nu zouden mensen ook eens een kritische noot lezen over dit restaurant. Het zal ze leren, de snodaards!

Groot was mijn verbazing toen gisteren bleek dat mijn blogpost verdwenen was uit de zoekresultaten van Google. Wie zou daar nu baat bij hebben? Ik kan alvast één iemand bedenken, nl De Clijne Taefel zelf. Waarschijnlijk waren ze niet tevreden met een kritische blogpost waarin eens niet de lof gezongen werd over hoe goed het eten er wel niet is en vroegen ze aan Google om mijn blogpost uit de zoekresultaten te halen.

Omdat dit maar speculaties zijn/waren stuurde ik nogmaals een beleefd mailtje om meer uitleg te vragen.

Beste,

Blijkbaar is mijn blog verwijderd uit de zoekresultaten bij Google op het zoekwoord ‘clijne tafel’. Wat op zich toch wel raar is vermits het voordien op de eerste pagina stond.
Volgens mij kan dit maar op één manier gebeuren en dat is dat iemand dit verzocht heeft bij Google. Ik wil niemand met de vinger wijzen, maar is dit de manier waarop De Clijne Tafel omgaat met kritiek? Mag het publiek niet weten dat er mensen zijn die de kwaliteit minder vinden? U mag me altijd corrigeren als ik het verkeerd voor heb, dat kan altijd, maar eerlijk gezegd vind ik dit niet zo’n goede praktijk.

Graag hoor ik van u.

Ondanks dat ik op mijn eerste mailtje heel snel reactie kreeg, heb ik op deze mail geen antwoord gekregen. Een schuldbekentenis? Ik zou het niet kunnen zeggen. En zodoende blijft het speculeren wie gevraagd heeft om mijn blogpost uit de zoekresultaten te verwijderen en waarom. Maar het blijft wel voor de hand liggen dat het de mensen van De Clijne Taefel zelf waren.

Dit lijkt me toch niet echt een goede manier om met kritiek om te gaan. Overal kan er wel eens iets fout gaan, maar aanvaard dat dan ook, bied uw excuses aan en leer ervan. Ga geen excuses zoeken en de fout ergens anders leggen en probeer zeker niet om het te verbergen. Want daar word ik kwaad van. En dan mag iedereen het weten.

Ik sta trouwens nog altijd open voor dialoog, maar dan moeten ze natuurlijk wel op mijn mail antwoorden.

Update

Krijg ik net toch wel een mail van De Clijne Taefel waarin men zegt er niets mee te maken te hebben:

Goede morgen mijnheer Van den Eynde,
Anders dan u, helaas, ben ik niet zo thuis in de wereld van internet, blogs, Google, enz.
Ik ben al blij dat ik mijn mails kan lezen en beantwoorden. Met een gerust geweten kan ik u dus melden dat wat er ook moge gebeurd zijn met de zoekresultaten bij Google, dit zeker niet het gevolg is van mijn tussenkomst.
Met vriendelijke groeten,

Maar toch, ik vraag het u? Wie kan er dan achter zitten?

Update 2

Ondertussen is mijn pagina opnieuw geindexeerd en wordt ze terug gevonden.

De Clijne Taefel

Sinds 1 januari 2013 is de Clijne Taefel overgenomen en staat er oa. een nieuwe kok in de keuken. De onderstaande gebeurtenissen hebben dus niet meer te maken met de mensen die tegenwoordig in de Clijne Taefel werken.

Zaterdagavond was er een all boys night out, maar eerst zouden we samen met de vrouwen gaan eten. Omdat we er in het verleden al vaker lekker hadden gegeten, had ik om 20h15 gereserveerd in de Clijne Taefel in Leuven. Toen ik telefoneerde om te reserveren werd mij verteld dat we in de kelder dienden te zitten omdat boven alles volzet was, maar dit leek me geen probleem.

Toen we om 20h23 toekwamen was ik een beetje geambeteerd omdat we toch wat aan de late kant waren, maar niemand anders maakte er een probleem van. We werden door de ober naar onze plaats gebracht en de zaak zat inderdaad goed vol.

De sfeer aan tafel was meteen vrij goed maar omdat we stilaan toch honger kregen, vroegen we na dik 20 minuten wachten of we iets konder bestellen. Ik bestelde struisvolgeltournedos met versie kiwi en een currysaus. Mijn vrouw koos voor de pasta met scampi’s. De anderen namen kabeljauw in wittewijn saus, de mixed grill, een slaatje met lauwe geitekaas en nog iets. Bij elk gerecht hadden we frietjes gevraagd, behalve bij de scampi’s en het slaatje.

De drank kregen we vrij snel, maar het eten liet wat op zich wachten. Uiteindelijk werden we bediend om half 10. Een uur nadat we binnen gekomen waren. M. vroeg of ze brood kon krijgen bij haar slaatje en uiteraard was dat geen probleem.

Op mijn bord lagen twee stukjes struisvogeltournedos met een diameter van amper 3 centimeter en hoewel ik gevraagd had om het saignant te bakken was er geen enkel stukje rood vlees meer te bespeuren. Bovendien was het amper warm. De saus had meer weg van een brij dan van saus en de frietjes waren koud. Het was duidelijk dat het eten ergens was blijven staan want ook bij de anderen was het vlees bijna koud.

Tot tweemaal toe heb ik gevraagd of we warme frieten zouden kunnen krijgen bij ons eten en net nadat ik het laatste stuk vlees in mijn mond stak kregen we drie extra porties frieten. Wel warm deze keer, maar toch wel wat laat. Ondertussen had M. haar brood nog steeds niet gekregen.

Het mandje met brood arriveerde een dikke 5 minuten later en de ober had nog het lef om te zeggen dat M. toch nog van het brood zou kunnen genieten bij haar laatste halve geitekaasje.

Normaal vragen ze in een restaurant altijd bij het afruimen of het gesmaakt had, maar zaterdag dus niet? Of ze wisten het op antwoord op voorhand al, of de beleefdheid was ook ergens blijven liggen. Toen ik bij afrekenen mijn grieven aan de ober vertelde ging hij onmiddellijk in het verweer.

Het ene excuus na het andere werd bovengehaald. Dat ze die avond 95 man hadden, dat het eten een lange weg van de keuken via de lift naar de kelder moest afleggen, dat hij niet wist hoe lang het boven in de lift gestaan had en weet ik wat nog allemaal. En hij vroeg op botte wijze wat ik dan verwachtte, dat hij mij de helft van de rekening zou terugbetalen.

Misschien kon de ober er ook niet aan doen, maar hij is wel het aanspreekpunt. Had hij het probleem erkent en zijn excuses aangeboden, was het voor mij al veel minder erg geweest. Maar proberen om het goed te praten lukt niet bij mij. Als het met 95 man te druk is om iedereen op tijd te bedienen zodat de mensen kunnen genieten van een warme maaltijd – waar ze uiteindelijk ook voor betalen – moet je gewoon minder klanten toelaten. Maar dat scheelt waarschijnlijk op de omzet.

Bovendien had de ober wel tijd om de mensen die achter ons zaten snel te voorzien van hun eten. Maar we hadden de indruk dat hij deze mensen beter kende. Hoe verklaar je anders dat hij rustig bij hen aan tafel gaat zitten terwijl wij nog aan het wachten zijn op onze warme frieten en het mandje met brood.

Mij zien ze in elk geval niet meer in De Clijne Taefel. In het verleden waren we er altijd zeer tevreden over, maar dit wil ik niet meer meemaken. En ik hoop dat er veel volk via Google hier komt lezen en inziet dat ze in De Clijne Taefel ofwel grote hoeveelheden klanten niet aan kunnen ofwel een heel incompetente ober hebben rondlopen. Ik ga ook mijn mening nalaten op resto.be en ik twijfel er nog aan om een mailtje te sturen naar De Clijne Taefel om nogmaals mijn beklag te maken.

Eindejaarscorrida Stad Leuven

Omdat ik nadat ik het Start to Run trainingsschema voltooit heb en daarmee ook de 5km heb gelopen wil blijven lopen, heb ik me – op aanraden van de mensen van de loopclub – ingeschreven voor de Eindejaarscorrida van de Stad Leuven die doorgaat op 30 december 2007.

Vermits ik nog maar een beginnende loper ben dan laat ik wijselijk de 8km en 12 km links liggen en ga ik voor de 4km. Dat zal al goed genoeg zijn als eerste wedstrijd waaraan ik deelneem. En wie weet krijg ik de smaak wel te pakken en loop ik daarna nog een paar wedstrijden. Een echt snelle loper zal ik waarschijnlijk nooit worden, maar zolang ik er plezier aan beleef, waarom niet.