Wimblog

Met de herst die ondertussen rustig op gang komt en de winter in het vooruitzicht wordt het tijd om de mountainbike terug van stal te halen. Vanaf nu ga ik proberen om elk weekend een mountainbike ritje mee te pikken. Dit kan ofwel een georganiseerde rit zijn, maar ook een permanenten rit zoals die bijvoorbeeld van Bloso.

En omdat alleen rijden niet altijd gezellig is doe ik hier een oproep naar eventueel gelijk gezinden om samen te gaan rijden. Tot nu toe heb ik al twee fietsbuddies – mijn neef en nog een kameraad – maar het mogen er altijd meer zijn.

Dus wie zin heeft om deze winter mee de velden onveilig te gaan maken met een VTT, mag het altijd via de comments of het contactformulier laten weten.

Wim MTB, Sport, fietsen fietsen, mountainbike, MTB, VTT

Zondag ga ik hoogst waarschijnlijk de Hagelandse Heuvels Mountainbike tocht fietsen. Iemand zin om mee te gaan?

Ik weet wel nog niet welke afstand ik ga doen en het gaat zeker op het gemakske zijn. Geïntersseerden mogen zicht steeds via de comments of mail melden om af te spreken.

Meer info over de fietstocht hierzo.

Wim MTB, Sport, fietsen fietsen, Hagelandse Heuvels MTB, MTB

Afgelopen vrijdag ben ik een cursus MTB techniek gevolgd. Dit was een initiatief van de Vlaamse Wielrijders Bond waar ik lid van ben.

De cursus duurde iets langer dan drie uur en handelde over volgende onderwerpen:

• Installeren en afstellen van V-brakes
• Installeren en afstellen van voor- en achter derailleur
• Vervangen van cassette en body
• Algemeen onderhoud

De lesgever had zijn eigen fiets bij waarop hij alles voordeed wat hij uitlegde, zodat het makkelijker te begrijpen viel. Wat mij vooral opviel was dat het eigenlijk allemaal eenvoudige zaken zijn die je zelf kan doen, maar waarvoor je – als je het niet weet – naar de fietsenwinkel gaat terwijl het eigenlijk niet nodig is. Met een inbussleutel kom je al een heel eind. Alleen om de cassette te vervangen heb je een kettingzweep en een speciaal stuk gereedschap nodig. De cursus was met andere woorden zeer leerrijk. En dit alles voor een luttele som van € 5.

Vandaag heb ik zelfs mijn opgedane ervaring in de praktijk omgezet. Het was dringend nodig dat mijn koersfiets eens grondig gekuist werd. Dus heb ik de voorste kettingbladen gedemonteerd een mooi ontvet en afgewassen. Daarna heb ik ook de kader onder handen genomen om de plaatsen waar normaal de kettingbladen in de weg zitten om te kuisen. Nadat de kader proper was, was de achterderailleur aan de beurt en heb ik ook de derailleurwieltjes eruit gehaald en proper gemaakt.

Toen alles terug op zijn plaats zat was het tijd om de derailleur bij te regelen en ik kan met enige fierheid zeggen dat het resultaat bevredigind te noemen is. De derailleur schakelt als een zonnetje en alles draait zoals het moet draaien. En alles ziet er ook veel properder uit.

Alleen was er één klein dingetje dat minder goed was. Nadat de fiets gekuist was, wou ik op de rollent trainen. Maar van in het begin merkte ik dat het moeizamer ging dan normaal. Ik had moeite om mijn normale trapfrequentie van 90 à 100 RPM aan te houden. Na 9,6 km hield ik het dan ook voor bekeken onder het mom van een offday.

Daarna begon ik me echter vragen te stellen of het niet zou kunnen liggen aan de handelingen die ik gedaan had aan mijn fiets. En toen ik mijn trappers met de hand ronddraaide merkte ik dat mijn wiel onmiddellijk stopte met draaien van het moment dat de trappers niet meer rondgingen. Blijkbaar had ik het wiel een ietsie pietsie scheef vastgezet waardoor mijn velg constant tegen één remblokje plakte wat er voor zorgde dat ik veel meer weerstand ondervond. Geen offday dus, maar gewoon een domme stomme fout. Maar daar leert een mens wel van natuurlijk.

Voor degenen die tenslotte intersse zouden hebben in de cursus, hier kan je de cursus vinden in PDF formaat.

Wim Sport, fietsen cassette, cursus, derailleur, MTB, techniek

Standaard was mijn mountainbike uitgerust met Specialized Fast Track banden. Over het algemeen was ik erg tevreden over deze banden, maar bij de laatste MTB toertocht die ik was gaan rijden moest ik vaststellen dat de grip in de modder een beetje tegenviel.

Dus was het tijd om andere banden te steken die beter uit de voeten konden in de modder – wat in deze periode van het jaar nog wel eens durft voorvallen als je off-road gaat. Dus toog ik zaterdag naar de plaatselijke fietsenmaker en stapte ik even later buiten … om mijn bankkaart thuis te gaan halen die nog in mijn broek stak. Nog enige tijd later stapte ik er opnieuw buiten met twee spiksplinter nieuwe Schalwbe Nobby Nick banden en een multitool MaxiFold L van BBB.

E̩nmaal thuis ging ik onmiddellijk aan de slag. Wielen van de fiets halen, lucht uit de banden laten lopen en met de bandenlichters de oude buitenband er afhalen. Nieuwe buitenband erop, band oppompen en terug op de fiets zetten. Toen merkte ik dat er bij de voorste band iets fout gelopen was. De binnenband stak een klein stukje uit de buitenband Рwat uiteraard nooit de bedoeling kan zijn, dus hele klus over doen.

Nadat de voorste band opnieuw geplaatst was dacht ik er opeens aan dat banden een looprichting hebben en dat ik totaal vergeten was om daar rekening mee te houden. En ja hoor: ze zaten er verkeerd op. De voorste band dan maar opnieuw vervangen en deze keer – zonder eerst op te pompen terug op de fiets gezet om de looprichting te controleren. U kan het waarschijnlijk al raden, maar ik had het klaargespeeld om de band er weer verkeerd op te leggen. Dus opnieuw band eraf, deze keer er echt juist opleggen, nogmaals controleren en oppompen. Bij de achterband ging het vlotter, nu ik wist hoe het moest. En uiteindelijk was ik tevreden met het resultaat. Daags erna zou de test in het veld moeten uitmaken of het een verbetering is of niet.

Die test bestond uit de rode lus van de Blosoroute Meerdaal. Slechts 20 km, maar wel onmiddellijk na het portieren en zonder te slapen. Faut le faire zeg ik altijd.

Op de bijsluiter van de route stond:

Rode route:
Na het vertrek aan de nieuwe sporthal te Bierbeek komt men via een veldweg onmiddellijk in het grootse Meerdaalwoud met vrij makkelijk berijdbare wegen. De terugweg langs het boshuis “De Warande” biedt prachtige vergezichten op bos en veld en loopt langs typische boerderijen. Bij regenweer is dit gedeelte moeilijk te berijden.

Het was dus niet echt regenweer en de hele route lag er kurkdroog bij. Geen enkele lek modder te bespeuren. De test voor de banden was dus een maat voor niets. Hoewel dat niet helemaal waar is want de banden deden ook hier hun werk prima. Op dat gebied hebben ze de test dus met glans doorstaan, nu is het nog wachten op veel regen om daarna de modder te kunnen gaan opzoeken.

Wordt zeker en vast nog vervolgd.

Wim MTB, Sport, fietsen banden, modder, modderbanden, mountainbike, MTB, Nobby Nick, Schwalbe

Zoals altijd stak ik vandaag bij het mountainbiken mijn gsm in het tasje onder mijn zadel. Niet dat ik mijn gsm zou opnemen moest er iemand bellen terwijl ik aan het rijden ben, maar je weet wel nooit wat er onderweg voor kan vallen waardoor je iemand zou moeten kunnen bereiken.

Tot vandaag dacht ik altijd dat de gsm daar veilig weggeborgen zat, maar toen ik vandaag de gsm uit het zakje uithaalde bleek dat ik misschien iets te veel kasseien en anderen putten in de weg tegengekomen was. De gsm moet volgens mij ergens tegen geknald zijn want in het scherm zit nu een zeer mooie kunstige barst.

Misschien wordt het eens tijd voor een nieuwe gsm. Ik heb deze ondertussen toch ook al weer een heel tijdje.

Wim Wim 6230, barst, gsm, mountainbike, MTB, Nokia, scherm

Gisteren zakten we met drie man af naar Westerlo om de Abdijentocht te gaan rijden. Voor het vertrek bestond er nog twijfel over welke afstand we zouden afleggen. We hadden één zekerheid, de 60 km rit zouden we niet doen, maar er was twijfel tussen 25 km en 48 km.
25 km leek ons weinig maar 48 km hadden we nog nooit gedaan, dus we wisten niet of we die afstand zouden aankunnen. Zeker omdat het parcours er redelijk modderig bij zou liggen.

Toen we na iets meer dan 9 km en zonder noemenswaardige problemen aan de eerste splitsing kwamen waar je langs één kant kon kiezen voor 25 km en langs de andere kant voor de 48 km of 60 km kon gaan, kozen we uiteindelijk toch voor de 48 km. En achteraf gezien ben ik zeer blij dat we dat gedaan hebben. We hebben echt genoten van de rit.

Mooie single-tracks, pittige hellinkjes en afdalingen, zware modderstroken, alles was aanwezig om er een geslaagde rit van te maken. Eén jammer feit wel: na het stuk langs het kanaal doken we het bos in voor een technisch stuk met single-tracks gevolgd door een paar klimmetjes. Toen ik achterom keek zag ik dat er iemand anders achter mij reed als mijn twee kameraden. Na 5 minuten kwam kameraad 1 er door en wist te vertellen dat kameraad 2 had gezegd dat hij niet kon volgen en er wel ging geraken. Na 10 minuten wachten zijn we dan maar verder gereden om aan de aankomst te zien dat hij daar stond te wachten. Door een lege batterij van de gsm had hij ons niet kunnen bereiken. We hebben toch eventjes met een wrang gevoel rondgereden omdat we niet wisten of hem iets ergs overkomen was of niet.

Conditioneel zat het relatief goed gisteren. Nooit echt op mijn adem getrapt of slechte benen gehad. Zowel de zompige modderstroken als de klimmetjes werden goed verteerd en op het einde van de rit had ik zelfs nog iets over. Ook mijn stuurmanskunsten in de modder worden iets beter, maar er is nog een zeer ruime marge aan progressie mogelijk.
Toch mis ik nog was zelfvertrouwen – deels door de klikpedalen – in onder andere steilere afdalingen, maar zulks kan enkel verbeterd worden door ervaring.

Over de organisatie kan ik enkel positief zijn. Heel goede bewegwijzering, heel goede bevoorrading. Op de tweede bevoorrading moest ik zelfs extra soep bij mijn balletjes vragen omdat er zoveel gehakballetjes in mijn bekertje staken.
Volgend jaar zien ze ons daar zeker terug.

Ritgegevens:
Afstand: 46,76 Km
Gem: 15,0 Km/h
Totaal 2008: 245,44 Km

Meer gegevens

Wim MTB, Sport, fietsen Abdijentocht, mountainbike, MTB, Westerlo

Soms hebben ze in de Aldi en in de Lidl aanbiedingen waar je gewoon niet aan voorbij kan. Een hele tijd geleden stond er zo in Aldi een fietsendrager in aanbieiding. Het enige probleem was dat het één was om op een trekhaak te monteren ik geen trekhaak had op mijn firmawagen. Maar vermits de fietsendrager zo goedkoop was, kon ik haast niet anders dan hem te gaan kopen. En hij zou goed van pas komen als ik naar Frankrijk rijd of ergens een MTB rit wil gaan rijden.

En dus heeft hier een hele tijd een fietsendrager in de garage gestaan zonder dat ik hem kon gebruiken. Ik was al verschillende keren gaan horen om een trekhaak te laten plaatsen, maar op een Audi valt dit redelijk duur uit. Zelfs bij een niet-Audi garage. Maar uiteindelijk heb ik de knoop toch door gehakt. De trekhaak zou er niet goedkoper op worden dus heb ik er van geprofiteerd toen mijn auto binnen moest op onderhoud om er gelijk een trekhaak op te laten monteren.

En zodoende kan ik vanaf nu mijn fietsendrager in gebruik nemen. Morgen zal de eerste keer zijn, dan rijden we naar Westerlo om daar een toertocht te gaan rijden.

Wim Allerlei A3, fietsendrager, firmawagen, MTB, trekhaak

Vandaag ben ik samen met een kameraad de VWB mountainbike toertocht van Brasschaat gaan rijden. Omdat de benen net zoals gisteren slecht waren kozen we voor het korte parcours van 30 km ipv de 43 km (zo hebben we nog iets om volgend jaar naar uit te kijken – als we meer ervaren zijn).

We wisten dat we niet veel hoogtemeters moesten verwachten vandaag en daar was ik enorm blij om. Wat we wel kregen was een geweldig leuk parcours met enorm veel afwisseling en technische stukken. Op voorhand hadden we gevreesd dat het parcours er modderig zou bijliggen, maar dit bleek niet het geval te zijn. Er was slechts één moeilijk berijdbare modderstrook en hier heb ik dan ook even voet aan de grond moeten zetten en een stukje moeten stappen. Dit kwam mede doordat ik nog maar voor de tweede keer met klikpedalen een MTB rit reed en de vrees om te vallen er nog een beetje inzat. Zo ook bij de putjes die her en der op het parcours lagan. Maar naarmate de rit vorderde nam mijn zelfvertrouwen toe.

We kregen ook een paar technischere stukken voor de wielen geschoven zoals oa. op het militair domein waar de hellinkjes elkaar in vlot tempo opvolgde. Ook aan single-tracks tussen de bomen door mankeerde het niet. Het was met andere woorden een zeer afwisselend parcours. Zeker het stuk waar we even door een korte zandstrook moesten ipv gewoon de beek over te steken met de brug was een leuk detail.

Ook de organisatie was uitstekend. Zelfs ondanks dat we eigenlijk pas na 10 uur daar waren konden we ons nog inschrijven. Ook de bevoorrading was in orde. Soep, suikerwafels en sportdrank, meer moet een mens niet hebben. En wat erg goed was, was dat bij het oversteken van twee drukken steenwegen, seingevers stonden om het aankomend verkeer tegen te houden zodat we zonder problemen de overkant van de straat konden bereiken.

Ons zien ze daar volgend jaar zeker terug. Maar dan voor de 40 km.

Ritgegevens:
Afstand: 28,16 km
Gem: 17,30 km/h
Totaal 2008: 198,68 Km

Meer gegevens

Wim MTB, Sport, fietsen Brasschaat, mountainbike, MTB, VWB

Vandaag stond de Solveldroute in Tielt-Winge op het programma als eerste toch met de pas gekochten Stumpjumper. Deze route is te doen in twee lengtes, 25 km of 40 km. Ik had het idee om de 40 km te doen, maar omdat ik niet wist hoe het parcours er bij lag of hoe mijn conditie was zou ik de beslissing pas nemen op de splitsing.

En het werd gauw duidelijk dat ik slechte benen had vandaag. Alles ging zeer moeizaam en elke modderstrook of helling was het afzien geblazen. dus besloot ik de kleine lus te doen. Of dat dacht ik toch, want blijkbaar moet ik ergens een afslag gemist hebben want opeens was ik terug aan het stuk waar ik begonnen was. Was dit de schuld van gebrekkige bewegwijzering of van onoplettendheid van mij, ik weet het niet, maar erg kwaad was ik er niet om.

Het stuk dat ik gereden heb was een mooi parcours maar sommige stukken waren door de modder volkomen onrijdbaar (voor een beginnende MTB’er zoals is). Op sommige plaatsen zat ik met mijn wielen tot aan de naaf in de modder. En op een bepaald moment moest ik zelfs de modder tussen het kader en de achterband uithalen omdat mijn achterste wiel niet meer draaide.

Ik ben zeker van plan om deze toer een van de komende weken opnieuw te rijden, als het een paar dagen droog geweest en mijn benen iets beter zijn.

ritgegevens:
Afstand: 22,05 km
Gem: 17,70 km/h
Totaal 2008: 170,52 km

Wim MTB, Sport, fietsen mountainbike, MTB, solveld

Gisteren ben ik eindelijk mijn MTB kunnen gaan afhalen in de winkel.

Door omstandigheden heb ik er nog geen testrit mee kunnen maken, maar de eerste tochten staan al voor dit weekend gepland. Op zaterdag de Solveld route bij ons in het dorp en op zondag de VWB MTB tourtocht in Brasschaat. Daarna zal ik de rijervaring van de fiets laten weten.

Maar nu toch al een paar foto’s.

Wim MTB, Sport, fietsen mountainbike, MTB, Specialized, Stumpjumper