Gisteren had ik een afspraak met de chirurg die mijn afgescheurde borstspier heeft aangehecht om te kijken hoe het herstel na de operatie verloopt.
Nadat hij de wonde bekeken had en een beetje aan mijn arm gewrongen had kon hij met zekerheid zeggen dat alles goed aan het herstellen is en dat ik – na verloop van tijd – voor 100% de oude ga zijn. En zelfs beter vermits mijn pees nu terug sterker is dan voor het ongeluk.
Ook de wonde is goed hersteld en het liteken is al bij al nog ‘mooi’ genezen, op een klein stukje wild vlees na. Dit stukje wild vlees ga ik in eerste instantie moeten behandelen met een siliconenplijster om het wild vlees weg te ‘branden’. Als het na een paar weken niet verdwenen is moet ik het proberen met zilvernitraat.
Mijn vrees dat zoiets ook zou kunnen gebeuren met mijn rechter borstspier is volgens de chirurg trouwens ongegrond. De kans dat zoiets zou kunnen voorvallen is heel erg klein. Hij zei zelfs dat, moest ik mijn rechter borstspier ook afscheuren, ik zeker de medische vakliteratuur zou houden omdat hij geen weet heeft dat zoiets al ooit eerder gebeurd is.
Ondanks dat het herstel goed verloopt moet wel nog 2 weken mijn arm in het draagverband houden. Ik mag de arm er soms uithalen zolang ik maar geen kracht zet op de arm of de borstspier. Ik mag zelfs volgende week al proberen om een beetje met de auto te rijden – maar uiteraard maar korte, gemakkelijke ritjes. Omdat ik dus nog 2 weken langer met het draagverband opgescheept zit, is mijn ziekteverlof verlengd tot en met 25 april. Op het werk kunnen ze dus nog even genieten van de rust die er is nu ik er niet ben.
Binnen twee weken kan ik dan ook eindelijk beginnen met kinesitherapie. 3 maal per week gedurende 7 weken (20 beurten in totaal) en op 27 mei heb ik een nieuwe afspraak met de chirurg. Hij wou me zeker zien nog voor ik naar de Ventoux vertrek.
Wat het fietsen betreft was er ook redelijk positief nieuws. Ik mag al terug op de rollen rijden en hierbij mijn arm uit het draagverband nemen om beide handen aan het stuur te kunnen houden. Maar ook op voorwaarde dat ik geen kracht uitoefen.
Vanaf 1 mei mag ik dan beginnen met op de weg te gaan rijden zolang het maar relatief vlakke ritten zijn zonder al te zware beklimmingen in. Vanaf beign juni kan ik dan aan het klimwerk beginnen zodat ik nog anderhalve maand tijd heb om mij verder voor te bereiden op de Ventoux.
Het is in elk geval niet de ideale voorbereiding die ik in gedachten had, maar ik zal er het beste van moeten maken. Ik had me voorgenomen om tegen 19 juli minstens 2.000 km in de benen te hebben. Tot nu toe zit ik aan 500 km waarvan 234,75 km op de rollen, 226,74 km met de mountainbike en slechts 38,56 km op de weg. Maar ik veronderstel dat het beter is dan niets.
Vanaf mei zal er dan ook als gek gefiets moeten worden met minstens 150 km per week. Zoals ik het nu zie zal er op woensdag avond en op zaterdag en zondag gefietst worden om toch zo goed voorbereid als mogelijk te vertrekken op 19 juli. Dit zal inhouden dat er ook niet meer geportierd kan worden tot eind juli, maar dat zat er sowiezo niet in door de blessure.
Ik ben er mij trouwens zeer goed van bewust dat dit kleine futuliteiten zijn waarover ik klaag. Ik mag tevreden zijn dat het herstel zo goed verloopt en dat ik er weinig last van ondervind.
Afgelopen woensdag ben ik zoals gepland onder het mes geweest om mijn afgescheurde borstspier opnieuw te laten aanhechten. Om 13h werd ik verwacht in Sint-Maarten in Mechelen. Om half twee kwam de verpleegster mij al vertellen dat het aan mij was en rond 14h hebben ze mij de operatiezaal binnengereden en het licht bij mij doen uitgaan.