Filou

Een tweetal weken geleden waren we op urbex trip bij Villa Wallfahrt. Deze verlaten villa heeft een mooie grote tuin en tot mijn grote verbazing vond ik daar in één van de tuinhuisjes een lief klein poesje, helemaal alleen. Dus in plaats van foto’s te nemen van de villa, waar ik trouwens al eens geweest was, nam ik foto’s van de mooie kitten.

Kitten
Kitten

De dagen erna bleef de kitten door mij hoofd spoken. In de eerste plaats omdat het daar zo alleen zat maar ook omdat Lenka een klein beetje gek is van poezen en dan vooral zwart met witte poezen. En zodoende wilde ik dit poesje in huis halen maar dat stootte op verzet van mijn vrouw. In haar verdediging, ze heeft nooit huisdieren gehad, dus ze wist niet hoe fijn dat kan zijn.

In een ultieme poging om haar te overtuigen plaatste ik een foto op Facebook waar ik me afvroeg of ik bij 1.000 likes de kitten zou mogen adopteren. Een goede 6 uur later had ik mijn doel bereikt en uiteindelijk klokte ik af op 1.400+ likes

wodan likes

Na nog wat argumenteren gaf mijn vrouw toe, ik mocht de kitten in huis nemen. Afgelopen zaterdag reden we dus terug naar het huis waar ik hem gevonden had maar helaas, we vonden Wodan (want zo hadden we hem al gedoopt) niet.

Navraag bij de buren leerde ons dat, op dezelfde dag dat ik hem gezien had, een paar Duitse fotografen waren komen vragen of die kitten van iemand was en of ze hem mochten meenemen. Ik ga er dus van uit dat Wodan een goede thuis gekregen heeft in Duitsland.

Maar omdat ik ondertussen toch al alles in huis gehaald had voor een kat, trokken we naar het asiel, op zoek naar een kitten. Helaas hadden ze geen kittens en de jongste poes die ze hadden was ongeveer 7 maand. We besloten om toch maar even te gaan kijken en toen zag ik een hele mooi zwart met witte poes. Het was de enige poes van het asiel die naar ons toe kwam om te fletsen en kopjes te geven. De rest van de poezen bekeek ons vanop een afstand. Ik was meteen verkocht. Toen ik vroeg hoe oud ze, bleek ze in augustus 2011 geboren te zijn, net als Lenka. Een teken dus.

Nog diezelfde dag ging ik samen met mijn vrouw en Lenka terug naar het asiel en ook zij waren meteen verkocht toen ze de poes zagen en de beslissing was dan ook snel genomen. Deze poes zouden we mee naar huis nemen. Ok, het was geen kitten, maar een volwassen poes in huis nemen heeft natuurlijk een paar voordelen t.o.v. een kitten. Zo is Filou bijvoorbeeld al zindelijk, wat toch een groot verschil maakt. Bovendien was ze ook al gechipt en gesteriliseerd, wat de knip in haar oor verklaart.

Filou
Filou

De eerste nacht was, tegen de verwachtingen in, toch een kleine ramp. Filou, die in de living moest blijven, heeft tot ongeveer half 5 ‘s morgen zitten miauwen en tegen de deur opspringen om uit de living te mogen. Maar gelukkig is dit bij één nacht gebleven. En na twee dagen verstoppertje spelen onder de tafel in de living begon ze langzaam aan op verkenning te gaan en ‘s avonds kwam ze al bij ons in de zetel zitten om gestreeld te worden.

Vandaag was ook de eerste dag dat ze zich liet zien terwijl Lenka rondloopt. Wat Lenka dan weer heel erg leuk vindt! Filou is nog niet echt fan van de hoge frequentie die Lenka uitstoot telkens ze haar ziet, maar ik ben er zeker van dat dit ook snel in orde komt.

U ziet het, Filou is al een onderdeel van het gezin geworden en heeft bij ons een goede thuis gevonden.

Slaap zacht Sloeber

Vandaag is Sloeber – één van de katten bij mijn ouders – overleden.

Na 15 mooie jaren waarin hij ons veel plezier, liefde en vriendschap gegeven heeft is hij na een korte hevige ziekte van ons heen gegaan. Hij zal zeker en vast gemist worden.

Ik heb het er eerlijk gezegd best moeilijk mee om dit neer te schrijven maar zulke zaken horen nu eenmaal bij het leven. Sommige mensen zullen zeggen och, het is maar een kat, maar het raakt me toch meer dan ik eerst gedacht had.

Slaapzacht Sloeber

Slaap zacht Sloeber! We zullen je niet vergeten.

Napoleon is vermist

Napoleon – of ook wel bekend als Nappie – is een van de katten bij mijn ouders en is sinds maandagavond vermits. Niemand weet war hij is en mijn vader denkt/vreest dat hij in de Gete gesukkeld is.

Hopelijk komt hij snel terug naar huis, want vooral de mama mist hem erg en is er het hart van in. En hoewel ik al 3 jaar niet meer bij mijn ouders woon zou ik het ook verschrikkelijk vinden moest hem iets overkomen zijn. Het was/is zo’n lieveke.

Napoleon  -  2008-07-09 Napoleon

Wim & Nappie

Begin dit jaar plaatste ik hier al een filmpje van Napoleon – de kat van mijn ouders – die mijn haar aan het wassen was.

Ondertussen is dit al dagelijkse kost geworden. Telkens als ik bij mijn ouders kom en hij zit op zijn tafeltje, ga ik naast hem staan zodat hij zich even kan uitleven. Hij doet dat namelijk werkelijk graag. Maar gisteren vond hij blijbaar dat ik niet snel genoeg kwam en opeens was hij op mijn schouders gesprongen en begon hij aan zijn wasbeurt.

Toen hij vond dat mijn haar proper genoeg was, begon hij zichzelf ook nog te wassen. Hij zat er precies op zijn gemak.

PS: Je kan de slideshow ook in full-screen zien uiteraard.

Pruts

Beste lezers, mag ik u voorstellen aan Snor Pruts, de door mijn ouders geadopteerde poes. Een paar maand geleden vond Pruts dat het bij mijn ouders beter wonen was dan een paar huizen verder in de straat en sindsdien hebben Sloeber en Napoleon er een kameraadje bij.

Pruts - 2008-07-09

Voor u er over begint, ik weet dat het witte hoekje rechts onderaan de foto om zeep helpt en dat ik de foto had moeten croppen, maar ik ben het vergeten. Ik ben een prutsfotograaf, ik weet het.