Wimblog

Ondanks dat ik al een paar mooie aankopen heb gedaan in de loop van vorig jaar zijn er nog een paar spullen die op mijn verlanglijstje staan. Van zodra er wat extra geld te besteden valt, weet ik dan meteen wat kopen. Want sparen brengt tegenwoordig toch niets meer op, dus kan ik het geld maar beter laten rollen.

Maar wat staat er nu op dat verlanglijstje?

Naast nog wat extra (lees beter en duurder) fotomateriaal staat een radarmelder vrij hoog genoteerd. Bijv. de Coyote Mini zou niet misstaan op het dashboard van mijn auto.

Uiteraard zou ik zo’n toestel niet aankopen als vrijgeleide om snel te kunnen rijden. Neen, de enige reden is dat het veiliger rijden is met zo’n apparaat. Indien u op voorhand weet waar de mobiele en vaste camera’s staan kan u anticiperen op voorliggers die opeens bruusk gaan remmen omdat ze geflitst worden of net op tijd de camera hebben zien staan.

Want voor sommigen is 120 rijden waar je effectief 120 mag rijden nog te snel in de buurt van een camera. Er wordt geredeneerd dat ze maar best iets trager kunnen rijden, dan worden ze zeker niet geflitst. En gaan ze zelfs tegen 120 km/h op de rem staan.

Met een radarmelder kan je zulke situaties op voorhand beter inschatten. Stel dat je een kilometer op voorhand een melding krijgt dat er een (mobiele) radar staat op de weg waar je aan het rijden bent. Dan kan je met een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid voorspellen dat de auto vlak voor je rare manoeuvres gaat maken van zodra hij de radar (al dan niet te laat) opmerkt. En zo voorkom je situaties dat je jezelf betrapt terwijl je in het niets aan het roepen en tieren bent dat de weg vol idioten zit.

Ik denk dat het met zo’n uitleg mogelijk moet zijn om mijn vrouw te overtuigen om zo’n apparaatje te kopen. Ze is namelijk gesteld op rust en stilte en heeft niet graag dat ik in het niets aan het roepen ben. Eigenlijk zou ik kunnen stellen dat een radarmelder een extra hulpmiddel is voor een geslaagd huwelijk. En wat zou mijn vrouw daar nu op tegen kunnen hebben.

Wim Wim flitsen, politie, radarmelder, veilg rijden

Een paar maand geleden reed ik op de E314 naar het werk. Ik was wat later dan normaal en ik had slecht geslapen omdat ik daags ervoor gemerkt had dat ik mijn bankkaart en mijn Visakaart verloren was. Bovendien moest ik nog eens gaan tanken en ik wou absoluut op tijd (lees voor 6h00) op het werk zijn. En wat doet een mens dan? Het gaspedaal iets dieper induwen.

Alleen reed er voor mij zo’n stom kutautotje van G4S dat weigerde aan de kant te gaan. Ik had al een paar keer geprobeerd om duidelijk te maken dat ik door wou door er iets dichter op te gaan rijden, maar ofwel was de bestuurder van slechte wil en wou hij niet dat ik sneller kon rijden ofwel was hij gewoon achterlijk.

Omdat ik niet aan rechts voorbijsteken doe greep ik maar naar het laatste middel, het flashen met de grote lichten. En op dat moment zet de wagen die al een hele tijd achter mij reed zijn zwaailichten op. De hele tijd reed er dus een politiecombi achter mij zonder dat ik iets in de gaten had.

Ik ga naar het rechtse vak en de agenten in de combi doen teken dat ik moet volgen. Op de eerstvolgende afrit parkeren we ons op de pechstrook en de agenten vragen achter mijn papieren en nodigen mij uit om in de combi plaats te nemen. Uiteraard had ik enkel mijn rijbewijs bij en geen identiteitskaart, maar dat was geen probleem blijkbaar.

De agenten leggen mij uit dat ze mij langs de kant zetten omwille van het bumperkleven en het aanzetten tot snel rijden waarmee ze bedoelen dat ik met mijn grote lichten had zitten flikkeren. Achter de reden van mijn gedrag vragen ze. Ik doe de hele uitleg van slecht geslapen, kaarten kwijt, te laat, tanken enzo en vertel erbij dat het absoluut geen excuus is voor hoe ik reed.

Na negatieve ademtest – alsof ik voor 6 uur ’s morgens al dronken zou zijn – vertelt één van de twee agenten mij dat ze enkel het bumperkleven gaan verbaliseren. Voor het aanzetten tot snel rijden zou ik normaal voor de rechtbank moeten verschijnen met het risico van mijn rijbewijs kwijt te raken maar dat zien ze dus voor éénmaal door de vingers zodat ik er met slechts 50 euro van af kom.

Hoewel veel mensen uit mijn omgeving als reactie hadden dat het ongelooflijk is met hoeveel ik kan wegkomen, was het voor mij toch meer een wakeup call. Vandaar ook dat ik mij voorgenomen had om meer zen te worden in de wagen. Het is wel niet volledig gelukt want soms loop ik nog wel eens te snel tegen de lamp, maar ik heb sindsdien niet meer mijn mijn lichten geflikkerd.

Wim Wim bumperkleven, overdreven snelheid, politie

Herinnert u zich dit verhaal nog?

Welnu, vrijdag kreeg ik een kaartje in de bus van de lokale politie met de vraag mij te melden voor verhoor. De zoveelste keer ondertussen. En ik vind dat het welletjes aan het worden is. Ik kijk er tegenop om weeral eens te moeten zeggen dat er niets van aan is en dat het allemaal overdreven is. En dat is ook zo, maar ik moet er toch weeral tijd voor uittrekken om langs te gaan en heel de uitleg te doen?

En waarom eigenlijk? Zou het niet beter zijn moest ik er maar gewoon mee stoppen? Ok, het geld is mooi meegenomen maar echt nodig is het niet. Extra geld is leuk, maar ten koste van wat. Ik denk dat ik er toch eens wat dieper over ga nadenken.

Wim Portieren geld, politie, Portieren, verhoor

Een bijzonder groot voordeel van het vroeg opstaan was vandaag dat ik voor 6 uur in Brussel was en hierdoor geen last had van het smogalarm en bijgevolg de opeens zeer ijveringe sterke arm van de wet. Ik vraag me trouwens af of dat de reden is dat het smogalarm pas om 6 uur in gaat. Zo de sterke arm der wet niet voor 6 uur uit z’n bed geraken?

Trouwens, volgens mij is het allemaal een complot. Van justitie en de media. Justitie wil er uiteraard gewoon aan verdienen. Simpel. Kom mij niet vertellen dat het niet zo is want hoe verklaar je anders het feit dat er opeens zoveel meer geflitst wordt. Om de mensen zich om de natuurlijk te laten bekommeren? Je moet er eens op letten. Iedereen heeft ze namelijk al wel gezien. Politiecombi’s met agenten die op iets aan het letten zijn of aan het wachten zijn. In veel gevallen staat de motor te draaien terwijl iedereen weet dat het veel zuiniger en bovendien milieuvriendelijker is om de motor uit te zetten. En nu opeens gaan flitsen in naam van het milieu? Puur voor de centen als je het mij vraagt.

En de media zijn hier uiteraard als aasgieren opgesprongen om de theorie dat er fijn stof in de lucht zit te verdedigen. Net nu de mediawereld het zo moeilijk heeft door teruglopende advertentie inkomsten is het natuurlijk mooi meegenomen om te verklaren dat de mensen tragen moeten rijden. Ik denk dat de media namelijk ook eens mag graaien in de pot met geld gevuld door al die milieuverontreinigers. Een win/win situatie dus. Behalve voor de mensen die zich zitten te ergeren op de autostrade of die geflitst worden in naam van het milieu.

Wim Actualiteit complot, media, politie, smog, smogalarm

Donderdag moest ik portieren op een studentenfuif. De fuif was nog niet goed op gang gekomen – er was nog maar een 20 tal mensen aanwezig – en wij stonden rustig wat te praten toen de organisator ons kwam vertellen dat de kassa van de vestiaire gestolen was. Meteen gingen we op zoek of we iemand zagen rondlopen met de kassa.

Een speurtocht van een half uur in en rond het gebouw leverde niets op en de organisatie was dus een kleine 600 euro armer. Een serieuze streep door de rekening toch.

Later op de avond kwam de organisatie ons vertellen dat ze de dief gevonden hadden en dat ze de politie gebeld hadden. Tijdens het wachten op de politie stond die persoon bij ons in de buurt en uit de flarden die ik kon opvangen van zijn gesprek vond hij het niet normaal dat men voor zo iets de politie had gebeld. Het was toch maar een grap geweest.

Na een klein half uur komt de politie toe en hebben ze een gesprek met de dader. Het geld wordt geteld en vervolgens nemen ze de jongeman mee naar buiten. Als ze het gebouw terug binnen komen loopt de dief nog steeds te glimlachen en ik zeg tegen één van de politieagenten dat hij het precies grappig vindt. De reactie van de agent sloeg werkelijk alles.

Hij vertelde mij dat het er misschien over was, maar dat hij het geld toch teruggegeven had uit zichzelf en dat het duidelijk om een studentikoze grap ging en dat er verder niets van zou komen. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik vroeg aan de agent of dat ook het geval zou zijn moest ik een wagen stelen en die een dag later terugbrengen en vertellen dat ik eens een grap wou uithalen. Hier kreeg ik geen antwoord op. Vreemd genoeg.

Ik vraag me af wat deze jongeman nu geleerd heeft. De volgende keer dat hij zoiets zal doen zal hij zich in elk geval gesterkt voelen door de reactie van de agenten. Het is toch maar een grap, hier kom ik wel mee weg als ze mij pakken. En als ze mij niet pakken heb ik toch een extra centje verdiend. Wat een goede grap.

Wim Portieren diefstal, grap, politie, Portieren, studenten

De titel van deze blogpost zou een mooie titel kunnen vormen voor een hoofdstuk van mijn boek dat binnen een paar jaar verschijnt. En zelfs zonder een ironische ondertoon, want soms is de politie effectief uw vriend (allez, mijn vriend).

De fuif van zaterdagavond – een 30+ party in een landelijke limburgse gemeente – staat al jaren te boek als een zeer rustige fuif waar nooit iets gebeurt en er werd dan ook niet verwacht dat er iets ging gebeuren. Maar het verleden heeft al vaak genoeg bewezen dat je er zomaar van mag uitgaan dat een fuif rustig gaat verlopen. Het minste incidentje kan ervoor zorgen dat de boel ontploft met alle gevolgen van dien.

Maar deze keer was ook alles weer rustig verlopen. De politieagenten – welke ik trouwens nog kende van eerdere fuiven – waren een paar keer langs geweest en rond 3 uur waren ze er opnieuw om zeker te zijn dat de muziek uitging op het voorgeschreven uur. Allemaal geen probleem en toen de muziek stopte met spelen konden we aan de mensen vragen of ze naar huis wilden gaan.

Nu moet u weten dat ongeveer 2 uur voor het sluitingsuur een groep van een twintigtal jongeren was binnengekomen en toen we vroegen of ze de zaal wouden verlaten omdat de fuif gedaan was, probeerden ze natuurlijk zo lang mogelijk binnen te blijven. Er waren er zelfs een paar die op het podium probeerden te kruipen om tot bij de DJ te raken. Mijn collega en ik bleven rustig, zelfs toen ze met twintig man verwensingen naar ons riepen.

We bleven de vriendelijke aanpak proberen en bleven vriendelijk herhalen of ze naar buiten wouden gaan. Toen ze na meer dan twintig minuten nog altijd binnen stonden werd het tijd om ze een voor een buiten te zetten. In dat geval neem ik gewoon degene met de grootste mond en voor ze weten wat er gebeurd, staan ze al buiten. Blijkbaar waren de twee agenten er nog steeds en vriendelijk als ze waren namen ze de jonge gastjes van mij over zodra ik er mee aan de deur kwam.

Op die manier was de zaal na een tiental minuten leeg. Er kwam nog wel wat duw en trekwerk aan te pas, maar al bij al was alles ordelijke en vlot verlopen. Terwijl ik nog wat sta na te praten met ̩̩n van de agenten Рover het feit dat het soms toch gerechtvaardigd zou moeten zijn om excessief geweld te mogen gebruiken Рbegint de groep van jongeren op straat te vechten met een paar andere fuifgangers. De agent loopt er op af en antwoord positief op mijn vraag of we nog moeten blijven om te helpen.

Wat volgt is een half uurtje sport en spel waarbij we proberen om de vechtende meute uit elkaar te halen waarbij ik zelfs een keer struikel terwijl ik iemand in een wurggreep had. Het zal u niet verbazen dat deze persoon nadat ik boven op hem viel niet veel zin meer had om nog verder ambras te maken.
Elke keer als we de twee groepjes geïsoleerd hebben is er toch iemand die weet te ontsnappen en dan zit het spel natuurlijk terug op de wagen. Pas nadat er twee extra agenten ons kwamen versterken keerde de rust weer.

Als iedereen naar huis is vertelt één van de agenten mij dat hij eerst wou ingrijpen door zijn pepperspray te gebruiken om het groepje vechtjassen uit elkaar te drijven. Maar gelukkig had hij op tijd gezien dat ik er ook ergens tussen hing. Waarvoor mijn eeuwige dankbaarheid. Gelukkig zijn er nog agenten die de waarde van security mensen juist weten in te schatten en er niet op uit zijn om ons het leven zuur te maken.

Wim Portieren ambras, fuif, politie, vechten, vechtpartij

De politie (uw vriend) heeft zijn dienstverlening naar de burger toe nog uitgebreid. Tot op heden kon je al – als je op reis vertrok – naar het politiekantoor stappen en vragen of de wijkagent je huis extra in het oog wou houden tijdens je afwezigheid.

Maar omdat we nu eenmaal zoveel mogelijk digitaal willen kunnen doen heeft de politie er nu voor gezorgd dat het ook online kan.

Wie op vakantie gaat, kan voortaan via internet aan de politie vragen om zijn huis in de gaten te houden. Het politietoezicht bestaat al langer, maar nu moesten kandidaten daarvoor wel naar het politiebureau.

Via Police-on-web kan de burger nu online vragen om een oogje in het zeil te houden. Gewoon even registreren of een eID gebruiken en je kan doorgeven dat je huis leeg staat en dus potentieel door inbrekers bezocht kan worden.

Heel mooi natuurlijk, maar het biedt uiteraard ook mogelijkheden. Stel u voor dat er iemand een degelijke kopie maakt van die website en via spam mailtjes nietsvermoedende mensen aanmaant om hun afwezigheid te melden. Uiteraard komen ze niet op de correcte website van de politie terecht, maar op een website in handen van malafide figuren.

Nietsvermoedend geven de vakantiegangers hun adres in samen met de periode waarin hun huis onbewoond zal zijn. Van dan af is het een koud kunstje voor de inbrekers om te weten waar en wanneer ze hun slag moeten slaan. Volledig ongestoord kunnen ze hun gang gaan. En bij hun thuiskomst vragen de mensen zich natuurlijk af waar het fout gegaan is.

Ben ik nu een compleet gestoorde persoon dat ik hier die mogelijkheid in zie? Of gewoon bedachtzaam?

Wim Web inbreken, politie, vakantie

Het was lang geleden – des te beter uiteraard – maar gisteren stak er nog eens een briefje van de politie in mijn brievenbus. De boodschap was kort maar krachtig:

Ms.,
In opdracht van de Heer Procureur des Konings wordt u verzocht zich op het politiebureel van Tielt-Winge (gemeentehuis) aan te bieden.
Datum en uur: zo vlug mogelijk
Reden: verhoor

Geen probleem, ik wil gerust gaan. Zeker als de Procureur des Konings het vraagt. Maar de openingsuren van het politiebureel komen niet zo goed overeen met mijn agenda voor komende week. Vanmorgen pleegde ik dan maar een telefoontje om een afspraak te maken op een ander moment.

De dienstdoende agent wist mij echter te vertellen dat de agent die mijn dossier behandelt er niet is vandaag. En of ik maandag kon terugbellen want dan zou hij er wel zijn en zou ik een afspraak kunnen vastleggen. Zo dringend zal het dan wel niet zijn, als de agent niet in spanning op mijn komst zit te wachten.

Moest u zich afvragen waarover het gaat, ik kan u geruststellen, het is niets ernstig. Ik ben niet in verdenking gesteld van moord of zoiets. Het gaat over een banaal incident op een fuif waar ik niets/niet veel mee te maken heb.

Wim Portieren politie, Portieren, verhoor

Als u de afgelopen dagen niet op Mars of soortgelijke planeet gezeten heeft weet u onderhand wel dat er een smogalarm geldt. Doordat er een te hoge concentratie van fijne stofdeeltjes is moeten we met z’n allen trager rijden. Op zich begrijpelijk zou je zeggen, maar of die twee dagen trager rijden nu echt iets gaan uithalen is te betwijfelen.

Zoals Sven al aanhaalde, is het hypocriet om deze maatregel op te leggen enkel als het windstil is en wij er dus last van hebben. Andere dagen stoten we zeker zo veel fijn stof uit, maar als er wind staat is het dus blijkbaar het probleem van anderen.

To zo ver allemaal geen probleem – of toch geen erge problemen. Maar waar mijn haren pas echt van komen recht te staan is de werkijver oompje agent die opeens met factor 10 gestegen is. Opeens wordt er op alle mogelijke plaatsen geflitst. En nog straffer, er wordt een nultolerantie gehanteerd. Bent u geflits, u krijgt met zekerheid een boete in de bus. De achterstand bij de verschillende parketten door onderbemanning? Onbestaand meneer. Als we geld kunnen verdienen verschuilen we ons niet achter halfslachtige excuses.

Ik vraag me echt af waarom mensen dit pikken. Iedereen ziet toch in dat het flitsen niets meer met verkeersveiligheid of met het milieu te maken heeft. Boetes innen en de kas spekken, daar komt het op neer. Bij de politie zijn ze dus ook niet achterlijk. Ze verwachtten dat er veel mensen de regels aan hun laars gaan lappen en dus schieten de Multanova’s overal in België als paddenstoelen op de grond. Verloven worden ingetrokken om toch maar met zoveel mogelijk extra agenten te kunnen gaan flitsen. Het wordt dit jaar het grootste kerstfeest ooit bij de verschillende politiezones. Met dank aan het milieu en het fijne stof.

En iedereen hapt het naar binnen als zoete koek. Denk er maar eens over na. Denkt u nu echt dat u het milieu helpt door twee dagen 90 te rijden en andere dagen als gek over de autostrade te scheuren? 363 dagen per jaar stoot u evenveel fijn stof uit hoor. Het is niet omdat er toevallig geen wind is vandaag dat dat meer zou zijn.

En de media doen natuurlijk vlot mee. Berichten over hoge concentraties fijn stof spelen natuurlijk in de kaart van de geldklopperij waarbij automobilisten worden uitgemolken als koeien. Alsof er nog niet genoeg aan de automobilist verdient wordt door allerhande taksen en belastingen.

Begrijp me niet verkeerd. Ik wil zeker niet beweren dat auto’s niets met de milieuvervuiling te maken hebben, ik wil gewoon aanhalen dat het weinig soelaas biedt om twee dagen de mensen te gaan verplichten om trager te rijden en dat de milieuvervuiling zeker niet wordt teruggedrongen door massaal bestuurders op de bon te gaan zwieren. Zoiets denken is hypocriet. Er moeten wel degelijk acties ondernomen worden om het milieu te redden, maar dan wel acties die alle dagen effect hebben en die werkelijk nut hebben en niet enkel dienen om de staatskas te spijzen.

Waarschijnlijk bent u het niet eens met mij en dat is uw goed recht. Als iedereen er dezelfde mening op zou nahouden zou het maar een triestige wereld zijn om in te leven. Zoals altijd kan u nu ook uw mening kwijt in de comments. Ongecensureerd en al, maar hou het wel proper.

Wim Ergernissen fijn stof, flitsen, politie, smog, smogalarm

Gisteren reed ik van het werk huiswaarts op de E40 Brussel – Leuven. Net voor de plek waar de Brusselse Ring bij de E40 komt veranderd de E40 van 3 rijvakken naar 2 rijvakken. Zo snel ik kan zet ik mij op het tweede vak, omdat ik er niet de chauffeur naar ben om tot het einde van dat derde vak door te rijden en dan proberen om mij tussen de wachtenden auto’s te wringen.

Ik ben wel zo’n chauffeur die menser er tussen laat als ze goed op voorhand van rijvak willen veranderen, maar als ze echt tot het laatste moment wachten, kunnen ze het vergeten. Dan raken ze er niet tussen. Met de beste wil van de wereld niet. Zo ook gisteren.

Ik zag het aangereden komen in mijn buitenspiegel. Een donkerblauwe Ford reed tot helemaal op het einde van het derde rijvak en probeerde er dan tussen te kruipen. Uiteraard zette ik mij zo dicht mogelijk tegen mijn voorligger. De bestuurder van de Ford gebaarde naar mij waarom ik hem er niet tussen wou laten en arrogant als ik ben bestaat mijn antwoord uit een mooie glimlach.

Tot mijn grote verbazing neemt de bestuurder van de Ford een blauw zwaalicht en plaatst dit op zijn dashbord om aan te geven dat hij van de politie is. Waarschijnlijk was mijn reactie niet de reactie waar hij voor hoopte want ik moest opeens onbedaarlijk lachen. Hierop gebaarde hij mij om mijn raampje naar beneden te doen en vond volgende conversatie plaats. De conversatie verliep trouwens in het Frans, maar om u te dienen zet ik hier de (vrije) vertaling neer:

• Bestuurder: “Heeft meneer wel een rijbewijs?”
• Wim: “Tuurlijk dat”.
• B: “Meneer heeft dan nog nooit gehoord van Fair-play zeker?”
• W: “Natuurlijk wel, maar tot het einde doorrijen ipv te ritsen valt volgens mij niet onder Fair-play”
• B: “Ik ben wel van de politie hé”.
• W: “En dan? Moet ik daarom opeens zomaar aan de kant gaan? Mag ik dan trouwens uw identificatiekaart zien?”
• B: “Dat is nergens voor nodig.”

Hierop wil ik verder rijden omdat de wagens voor mij dit ook reeds gedaan hadden, maar gezien de bestuurder naast mij bleef gebaren en wijzen naar zijn lamp vroeg ik hem om zijn naam. Hij vroeg waarom ik deze nodig had. Ik vertelde dat het sterk begon te ruiken naar intimidatie en machtsmisbruik en dat ik daar niet mee gediend was vermits ik niets verkeerd had gedaan en dus vroeg ik of ik misschien een kaartje mocht hebben met z’n gegevens op. Uiteraard wou hij dit niet geven en moest ik volgens hem zijn nummerplaat maar opschrijven. Wat ik dus ook gedaan heb.

Als u dus ooit ergens ten velde aan het rijden bent en u komt in de buurt van een donkerblauwe Ford met nummerplaat PWH-267, let een beetje op, want voor u het weet bent u het slachtoffer van politie-intimidatie.

Wim Ergernissen E40, intimidatie, politie