Wimblog

Een tijd terug maakte ik mezelf de bedenking dat ik, tijdens de jaren die ik als portier gewerkt heb, best wel wat zaken heb meegemaakt die stof zijn voor een paar straffe verhalen. Maar ondanks dat ik gezegd heb dat ik ooit een boek zou schrijven vrees ik dat dit er nooit van zal komen, daarvoor heb ik niet lang genoeg in het mileu gezeten en heb ik niet genoeg meegemaakt.

Maar natuurlijk zijn die verhalen wel de moeite waard zijn van te vertellen. Al zullen niet alle verhalen positief zijn op het beeld dat sommigen van mij hebben. Ja, ik geef het toe, er zijn momenten geweest van geweld en soms zelfs buitensporig geweld. Ja, er is een enkele keer geweest dat ik mijn zelfbeheersing verloren ben, maar dat moet altijd gezien worden in de omstandigheden van de avond.

Er zijn ook momenten geweest dat ik het niet meer goed zag komen. Momenten waarop ik dacht dat ik wel eens zwaar gehavend uit de strijd zou kunnen komen. Momenten waarop ik zin had om er de brui aan te geven. Maar ondanks alles heb ik het altijd graag gedaan. En ben ik altijd gespaard gebleven van ernstige ongelukken. De keren dat ik bedreigd geweest ben zijn niet op twee handen te tellen, maar zoals dat meestal gaat bleef het bij dreigen.

Ik heb in het begin vaak mijn mannetje moesten staan omwille van de jonge leeftijd waarop ik ermee begonnen ben, maar geleidelijk aan leert een mens respect af te dwingen en dat is me later van pas gekomen. Ondanks dat er soms sprake was van geweld ben ik altijd correct geweest. Nooit heb ik dingen door de vingers gezien die niet door de vingers mochten gezien worden of nooit heb ik me laten omkopen.

Er zijn turbulente nachten geweest en ik heb veel dingen gezien en gehoord. Maar of ik die verhalen hier nu ga vertellen, daar ben ik nog niet uit. Ik denk dat ik er nog even ga over slapen.

Wim Portieren Portieren, straffe verhalen, verhalen

Tijdens mijn jaren van portieren heb ik op talloze fuiven gewerkt en dus heb ik ook vaak kunnen zien waar het soms fout kan gaan. Soms gaat het over kleinigheden, maar soms ook over zaken die vermeden hadden moeten worden omdat ze tot problemen leidden. Dus wil ik graag 10 tips meegeven die het organiseren van een fuif een beetje makkelijker kunnen maken. Vandaag krijgt u nog vijf tips.

Maak werk van de communicatie met de buurtbewoners
Bij elke fuif komt er wel eens overlast kijken voor de buurtbewoners. Nachtlawaai door de muziek of door mensen die buiten staan. Misschien zelfs vandalisme. Niemand wil dit uiteraard, maar soms gebeurt het wel.

Zorg daarvoor op voorhand voor een goede communicatie naar de buurtbewoners. Licht de mensen in de buurt goed op voorhand in dat je een fuif plant en vertel ze wanneer en tot hoe laat de fuif zal duren. Dit geeft de mensen de kans om eventueel de nacht elders door te brengen om zo een slapeloze nacht te vermijden.

Plan in de periode na de fuif ook een kleine samenkomst met de buurtbewoners om te bespreken wat er eventueel fout ging en leer uit de opmerkingen die deze mensen maken. Niemand heeft graag dat de politie moet gebeld worden, dus probeer problemen met de buurtbewoners absoluut te vermijden.

Hou bekertjes binnen
Niets zo vervelend als de opkuis als de fuif afgelopen is! Als iedereen stikop is van het harde labeur en naar zijn bed snakt wacht er eerst nog een vuile vloer vol lege bekertjes. Het laatste dat je dan nog wilt doen is buiten ook nog eens een opkuis doen omdat mensen die buiten een luchtje gingen scheppen hun bekertjes achteloos op de grond werpen.

Maak duidelijk aan de mensen die buitengaan dat bekertjes binnen dienen te blijven. Laat dit ook door de mensen van de security melden aan de fuifgangers. Voorzie zeker ook een vuilniszak aan de uitgang zodat mensen die net hun bekertje hebben leeggedronken dit onmiddellijk daarin kunnen werpen. Dat spaart weer een beetje in de opkuis.

Hou in- en uitgang goed gescheiden
Om de doorstroming van de fuifgangers zo vlot mogelijk te laten verlopen houdt u best de in- en uitgang goed gescheiden. Plaats indien mogelijk een nadarafsluiting tussen de in en uitgang en hang niet mis te verstane aanduidingen op die in- en uitgang aanduiden. Zeker op de piekmomenten zorgt dit ervoor dat de wachtrij aan de kassa niet te lang wordt en het verkleint de kans dat mensen van de drukte misbruik maken door zonder betalen binnen te glippen.

Plaats geen zwembad!
Wat ook het thema  van je fuif ook is, het is nooit een goed idee om een zwembad te plaatsen in de fuifzaal. Of de fuif nu binnen of buiten doorgaat, een zwembad blijft altijd een even slecht idee. In het begin van de avond zijn er een paar enkelingen die het aandurven van even in het water te springen, maar naarmate de alcoholconsumptie stijgt zit het spel steeds vaker op de wagen. Dan proberen ze elkaar in het water te werpen en dit loopt gegarandeerd uit de hand. Uit ervaring weet ik dat er altijd een paar vechtpartijen onstaan die rechtstreeks het gevolg zijn van een zwembad.  Trouwens, een zwembad dat men laat leeglopen in het midden van de avond hoort ook tot de mogelijke problemen. En weer spreek ik uit ervaring.

Zorg voor een goede organisatie in de vestiaire
Bent u van plan om een vestiaire te gebruiken op uw fuif, zorg dan voor een goede organisatie. Zorg ervoor dat elke jas keurig weggehangen wordt en dat deze op het einde van de avond heel snel en eenvoudig teruggevonden kan worden. Hang de jassen volgens nummer en nummer de rekken waar de kapstokken aanhangen zodat u niet alle rekken dient af te gaan op zoek naar de juiste jas. Een foute tactiek is om alle jassen op een hoopje te smijten. Dit leidt gegarandeerd tot problemen. Dus als u niet wilt dat er een twintigtal woedende mensen uw vestiaire proberen binnen te dringen, op zoek naar hun jas, zorg dan voor een goede organisatie van de vestiaire.

Naast deze tips, kan u ook nog de vorige vijf tips nalezen. Organiseert u een fuif en had u aan deze tips – ondanks de kwaliteit ervan – niet genoeg, dan kan u mij altijd inhuren als raadgever. Vermeldt u er ook nog wimblog.be bij, dan krijgt u 10% korting op de totaalprijs.

Wim Portieren advies, ervaring, fuif, fuif organiseren, geslaagd, geslaagde fuif, Portieren, raad, raadgever, tips

Tijdens mijn jaren van portieren heb ik op talloze fuiven gewerkt en dus heb ik ook vaak kunnen zien waar het soms fout kan gaan. Soms gaat het over kleinigheden, maar soms ook over zaken die vermeden hadden moeten worden omdat ze tot problemen leidden. Dus wil ik graag 10 tips meegeven die het organiseren van een fuif een beetje makkelijker kunnen maken. Vandaag krijgt u de eerste vijf tips.

Gebruik bandjes in plaats van stempels.
Op de meeste fuiven is het gangbaar om de mensen een stempel te geven aan de kassa. Zodoende hoeven ze geen tweede keer te betalen moesten voor welke reden dan ook de zaal verlaten en later weer binnenkomen. Een beter alternatief is echter om bandjes te geven. Deze hebben namelijk een paar voordelen ten opzichte van een stempel.

Ten eerste kan een stempel vlak nadat hij gezet is ‘gekopieerd’ worden door – terwijl de inkt nog nat is – hem op de hand van iemand anders te drukken. Hij staat dan wel in spiegelbeeld, maar gezien de beperkte verlichting op een fuif is dit meestal moeilijk te controleren.

Een tweede voordeel is dat er geen discussie kan ontstaan over de echtheid van de stempel. Bij stempels proberen mensen wel eens om gratis binnen te komen door een vage stempel van een andere fuif op hun hand te tonen. Bij een bandje weet je meteen of die persoon al betaald heeft of niet.

Een derde mogelijkheid, nl. het principe buiten = opnieuw betalen raad ik ten stelligste af. Ook dit levert gegarandeerd verhitte discussies op. Ervaring leert me dat mensen dit zelden tot nooit appreciëren en toch opnieuw binnen willen zonder te betalen.

Stop op tijd met het verkopen van drankbonnetjes
Elke fuif heeft uiteraard een uur waarop het afgelopen is en iedereen die een hele nacht gewerkt heeft gaat dan graag zo snel mogelijk naar huis – nadat alles opgekuisd is. Probeer daarom om de verkoop van de drankbonnetjes ongeveer een uur voor het einde van de fuif te stoppen. Dit geeft de mensen nog kans genoeg om er nog een laatste te drinken. Indien mogelijk kan je ook de verkoop van drank ongeveer 20 minuten voor het einde van de fuif te stoppen. Want eenmaal het licht aan gaat zijn er steeds mensen die nog iets willen drinken om toch nog niet naar huis te moeten. Als de laatste pint twintig minuten voor tijd getapt wordt hebben ze nog tijd genoeg om deze uit te drinken. En de bonnetjes die verkocht zijn maar niet ingeruild worden tegen drank betekenen een kleine extra winst.

Iedereen gelijk voor de wet
Hoewel dit zeer voor de hand ligt is dit niet altijd het geval. Ik geef u een voorbeeld.

Het laatste feestje dat ik deed werd aan de genodigden gevraagd om in avondkledij te komen. De hele avond was een sjieke bedoeling en alles verliep vlot. Een paar mensen werden vriendelijk gevraagd om naar huis te gaan en zich om te kleden omdat ze niet voldeden aan de dresscode. Geen probleem, enige tijd later stonden ze er opnieuw op hun paasbest.

Rond 3 uur komen er een drietal personen in verschoten jeansbroeken en T-shirt en beginnen, nadat ze door mij geweigerd werden, moeilijk te doen en één van de drie eiste om de organisator te spreken. Die wordt er uiteindelijk bijgehaald en vertelt mij dat deze mensen zo binnen mogen omdat ze enig aanzien hebben in de gemeente waar de fuif doorging. Ik protesteer nog en waarschuw voor problemen, maar de organisator staat erop. Voor mij geen probleem, hij betaalt mij uiteindelijk. De drie gaan binnen met een air van ik heb hier meer te zeggen dan de portier.

Geen tien minuten later komt er iemand klagen over het feit dat hij naar huis moest om andere kleren te gaan aandoen en dat dat drietal wel zo binnen magen. Ik kan uiteraard niet anders dan mijn verontschuldigen.

Als de fuif afgelopen is en we de mensen vriendelijk verzoeken om naar huis te gaan staat enkel dat ene drietal op de dansvloer. Herhaaldelijk aandringen of ze naar huis willen gaan helpt niet. Zij voelen zich immers nog steeds beter dan de portiers en denken dat ze zich alles kunnen permiteren. Op dat moment had ik twee opties, het drietal manu militari buitenwerken, maar vermits het mijn laatste avond was besloot ik het probleem aan de organisator over te laten.  Hij had er uiteindelijk voor gezorgd.

Sta dus altijd achter de beslissingen van de security mensen. Zij hebben meer ervaring in dit soort situaties en kunnen elke omstandigheid het beste inschatten.

Hanteer een absoluut alcoholverbod voor medewerkers
Deze tip lijkt logisch maar wordt niet altijd strikt gevolgd. Ik heb al verschillende keren meegemaakt dat mensen van de organisatie het zo bont maken in hun drankverbruik dat we moesten tussenkomen in vechtpartijen waarbij ook mensen van de organisatie betrokken zijn. En ook al zijn zij de vechtpartij begonnen, het is steeds de andere partij die de fuif moet verlaten. Eénmaal hebben we zelfs moeten ingrijpen in een vechtpartij achter de toog tussen drie of vier mensen van de organisatie.

Een ander goede reden om dit alcohol verbod in te voegen is dat mensen die dronken achter de kassa zitten meer geneigd zijn om vrienden of kennissen gratis binnen te laten of gratis drank te voorzien. En uiteraard betekent dit minder inkomsten.

Indien er een rookverbod is, maak dit van in het begin duidelijk
Bent u verplicht om een rookverbod te handhaven in de zaal waar uw fuif doorgaat? Maak dit dan van in het begin duidelijk door middel van niet mis te verstane pictogrammen zodat iedereen er van op de hoogte is. Uiteraard is dit alleen niet voldoende om de mensen te weerhouden om te roken, maar het maakt het werk van de security een pak gemakkelijker. Niets zo moeilijk als midden in de avond opeens aan de mensen moeten duidelijk maken dat er eigenlijk een rookverbod is. Waarom zouden ze immers opeens moeten stoppen met roken als ze al een halve avond niets anders gedaan hebt.

Morgen volgen de volgende 5 tips. Organiseert u een fuif en had u aan deze tips – ondanks de kwaliteit ervan – niet genoeg, dan kan u mij altijd inhuren als raadgever. Vermeldt u er ook nog wimblog.be bij, dan krijgt u 10% korting op de totaalprijs.

Lees ook 10 tips voor een geslaagde fuif (deel 2)

Wim Portieren advies, ervaring, fuif, fuif organiseren, geslaagd, geslaagde fuif, Portieren, raad, raadgever, tips

Sinds ik nu toch gestopt ben als portier ga ik ook mijn kogelvrije vest verkopen. Ik kan namelijk niet zo meteen een situatie bedenken waarin ik die nog nodig zal hebben.

De vest is van het Type III-A en van Israëlische makelijk. Afgezien van het feit dat ze een paar keer gedragen is, is ze zo goed als nieuw. De platen kunnen uit de vest gehaald worden zodat de vest in de machine gewassen kan worden.

Mijn vraagprijs is 150 euro, maar er kan over onderhandeld worden.

Meer info op 2dehands.be

Wim Allerlei kogelvrije vest, Portieren, te koop

De kogel is door de kerk en mijn besluit staat vast: ik stop volledig met portieren.

Het zat er uiteraard al een tijdje aan te komen. Sinds I Love Techno had ik nog slechts één weekend gewerkt als portier. En dan nog tweemaal omdat ik de organisatie goed kende.

Eénmaal omdat ik voor een bepaalde organisatie alle fuiven de afgelopen 4 jaar gedaan heb en zij altijd achter mij vragen en de tweede keer omdat ik met iemand van de organisatie samen het middelbaar gedaan heb en zij ook achter mij vroegen. En wie ben ik om daar nee tegen te zeggen.

Maar nu is het goed geweest. Ik heb het werk altijd graag gedaan, maar het is nu goed geweest. Ik heb nu meer tijd om in het weekend te gaan fietsen en om af te spreken met vrienden. Zo heb ik dit jaar trouwens voor het eerst in 7 jaar eens niet gewerkt met oudjaar en ik moet zeggen dat het mij beviel. Ik denk dat ik toen de knoop al had doorgehakt voor mezelf.

In de 8 jaar die ik gewerkt heb als parkingwachter/portier heb ik veel plezier beleefd, veel meegemaakt en veel gezien, maar net niet genoeg om er een boek over te schrijven. Het is een fijne periode geweest, maar nu is het tijd voor wat anders. En het extra geld dat ik nu moet missen? Dat overleven we wel denk ik. We zullen er in elk geval geen boterham minder voor moeten eten.

Het stoppen met portieren heeft wel al één voordeel met zich meegebracht. Mentaal gaat het iets beter dan toen ik nog portierde. Vooral naar het einde toe had ik het moeilijk. Ik merkte dat ik het hoe langer, hoe moeilijker kreeg om constant dezelfde discussies te voeren met zatte mensen. Het werd steeds moeilijker om op mijn tanden te bijten en kalm te blijven. En dus is het goed dat ik gestopt ben, vooraleer ik mijn zelfbeheersing verloor.

Ondertussen ben ik het gewoon om in de weekends thuis te zijn en het bevalt me zeer goed. Ook mijn bioritme is terug het oude. Of moet ik zeggen dat ik nu een bioritme had want werken in de weekends is nefast voor een regelmatig leven. Ik stond 5 dagen in de week vroeg op en in het weekend werd mijn slaap nog verder in de war gestuurd. Gezond kan het toch allemaal niet zijn.

Er zullen hier dan ook geen spannende of stoere verhalen meer verschijnen, dus de mensen van Binnenlandse Zaken die hier kwamen meelezen om iets te vinden waar ze mij konden op pakken, moet ik teleurstellen.

Wim Portieren pensioen, Portieren

Ze hebben mij gevraagd of ik zaterdag aanstaande nog eens mee wil gaan portieren. Waar ik vroeger onmiddellijk enthousiast zou geweest zijn, heb ik nu eerder niet veel zin.

Ik denk dat het ergens van in november geleden moet zijn dat ik nog eens gewerkt heb in het weekend en eerlijk gezegd heb ik het niet zo hard gemist. Meer zelfs, ik heb nu meer tijd gehad om af te spreken met vrienden of om eens gewoon een avondje gezellig thuis te zitten met mijn vrouwtje.

En ik ben ondertussen ook gewoon geworden aan het gaan slapen op een deftig uur en ’s morgen op een normaal uur op te staan en overdag met de fiets gaan rijden. Ik zou er wel aan kunnen wennen zo.

En het (extra) geld? Dat heb ik niet als een gemis ervaren. Een mens past zich blijkbaar snel aan.

Morgen beslis ik of ik ga gaan of niet. En misschien is het wel ineens de definitieve beslissing.

Wim Portieren, Wim Portieren

Herinnert u zich dit verhaal nog?

Welnu, vrijdag kreeg ik een kaartje in de bus van de lokale politie met de vraag mij te melden voor verhoor. De zoveelste keer ondertussen. En ik vind dat het welletjes aan het worden is. Ik kijk er tegenop om weeral eens te moeten zeggen dat er niets van aan is en dat het allemaal overdreven is. En dat is ook zo, maar ik moet er toch weeral tijd voor uittrekken om langs te gaan en heel de uitleg te doen?

En waarom eigenlijk? Zou het niet beter zijn moest ik er maar gewoon mee stoppen? Ok, het geld is mooi meegenomen maar echt nodig is het niet. Extra geld is leuk, maar ten koste van wat. Ik denk dat ik er toch eens wat dieper over ga nadenken.

Wim Portieren geld, politie, Portieren, verhoor

Donderdag moest ik portieren op een studentenfuif. De fuif was nog niet goed op gang gekomen – er was nog maar een 20 tal mensen aanwezig – en wij stonden rustig wat te praten toen de organisator ons kwam vertellen dat de kassa van de vestiaire gestolen was. Meteen gingen we op zoek of we iemand zagen rondlopen met de kassa.

Een speurtocht van een half uur in en rond het gebouw leverde niets op en de organisatie was dus een kleine 600 euro armer. Een serieuze streep door de rekening toch.

Later op de avond kwam de organisatie ons vertellen dat ze de dief gevonden hadden en dat ze de politie gebeld hadden. Tijdens het wachten op de politie stond die persoon bij ons in de buurt en uit de flarden die ik kon opvangen van zijn gesprek vond hij het niet normaal dat men voor zo iets de politie had gebeld. Het was toch maar een grap geweest.

Na een klein half uur komt de politie toe en hebben ze een gesprek met de dader. Het geld wordt geteld en vervolgens nemen ze de jongeman mee naar buiten. Als ze het gebouw terug binnen komen loopt de dief nog steeds te glimlachen en ik zeg tegen één van de politieagenten dat hij het precies grappig vindt. De reactie van de agent sloeg werkelijk alles.

Hij vertelde mij dat het er misschien over was, maar dat hij het geld toch teruggegeven had uit zichzelf en dat het duidelijk om een studentikoze grap ging en dat er verder niets van zou komen. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik vroeg aan de agent of dat ook het geval zou zijn moest ik een wagen stelen en die een dag later terugbrengen en vertellen dat ik eens een grap wou uithalen. Hier kreeg ik geen antwoord op. Vreemd genoeg.

Ik vraag me af wat deze jongeman nu geleerd heeft. De volgende keer dat hij zoiets zal doen zal hij zich in elk geval gesterkt voelen door de reactie van de agenten. Het is toch maar een grap, hier kom ik wel mee weg als ze mij pakken. En als ze mij niet pakken heb ik toch een extra centje verdiend. Wat een goede grap.

Wim Portieren diefstal, grap, politie, Portieren, studenten

Soms kan portieren ook gezellig zijn – dat is het eigenlijk altijd wel, maar soms kan het ook gebeuren dat er geen negatieve ervaringen zijn op een avond. Zo’n avond was het gisteren.

Gisteren ging in Kinepolis Brussel de nieuwste James Bond, Quantum of Solace in premiere. En dit in het gezelschap van bekend en minder bekend Vlaanderen. En wij waren daar om alles in goede banen te leiden.

Voor de voorstelling begon was het onze job de mensen op te vangen alvorens ze de zaal betraden om te kijken of ze over de juiste accreditatie beschikten en om ze te vragen om gsm toestellen uit te schakelen.

Eenmaal iedereen binnen was bestond onze job eruit om uit te kijken naar mensen die eventueel de film illegaal filmden om deze zo te kunnen lekken op het internet. Hiervoor hadden we zelfs nachtkijkers tot onze beschikking.

Na de voorstelling voor de genodigden waren deze uitgenodigd op een receptie waar wij ook deze keer nagingen of iedereen die binnen wou, wel binnen mocht. Het hoeft niet gezegd dat deze receptie bezocht wordt door bekend en vooral knap volk.

Laat ik even aan namedropping doen: Roxanne, Sylvie van Silver, Miss Belgë, Veronique Decock, Inge Moerenhout, Katia Alens, Joyce De Troch en zo kan ik nog even verder gaan. Ook Prins Laurent en ministister-president Kris Peeters waren aanwezig.

Toen iedereen binnen was, zat onze job erop en laat ik nu net toevallig gisterenavond mijn Canon bij hebben zeker. Jammer dat het vrij druk was en ik niet graag de mensen stoor terwijl ze aan het babbelen zijn, maar onderstaande schoonheden heb ik toch even voor mijn lens kunnen halen.

Meer foto’s in de Flickr-set.

Wim Foto, Portieren Avant Premiere, James Bond, Portieren, Quantum of Solace

Vrijdag ll. ging in de Brabanthal in Haasrode een Q-party door. Normaal gezien zijn dit rustige fuiven, maar zo niet in Leuven blijkbaar. Afgelopen jaar hadden een paar heethoofden er nog voor gezorgd dat twee van onze mensen ’s morgens een tussenstop mochten maken op spoedgevallen en daardoor was het dit jaar alle hens aan dek om soorgelijke taferelen te voorkomen.

Op een gegeven moment worden we opgeroepen voor een vechtpartij aan één van de togen. Tegen dat we aan de toog zijn is het handgemeen gestopt en lijkt het erop dat één van de twee agressors gaan vliegen is. Omdat er op dat moment maar één persoon meer aan de in/uitgang stond besloot ik ook terug naar daar te gaan.

Op het moment dat ik bijna aan de andere kant van de zaal ben, zie ik iemand als een briesende stier de zaal binnenstormen. Ik zet de ‘achtervolging’ in maar telkens ik mijn hand op zijn schouder leg schud hij mij agressief van zich af. Op dat moment verwittig ik de collega’s dat deze persoon naar hun op weg is, maar vlak voor hij kan uithalen kan ik hem in een klem nemen.

Op dat moment komt ook zijn kameraad erbij en probeert de persoon tot rede te brengen. Omdat het lijkt te lukken laat ik mijn klem los. Ondertussen waren ook twee collega’s erbij gekomen en wordt het ons duidelijk dat deze persoon ook de agressor van het incident daarvoor was en dus beslissen we om de persoon naar buiten te begeleiden.

Mijn collega neemt de persoon bij de arm en vraagt hem vriendelijk of hij mee wilt gaan. Hierop reageert de persoon agressief en haalt uit naar mijn collega. Mijn reactie hierop is onmiddellijk een armklem en naar buiten ermee. Onderweg naar buiten laat de agressor zich met opzet vallen in de hoop dat mijn greep verslapt. Maar dat was buiten een collega gerekend die de persoon bij de benen neemt en ik mijn klem kan loslaten en hem vastnemen in een wurging waardoor zijn agressief gedrag iets mindert.

Zo lukte het ons om de nooduitgang te bereiken en de persoon zonder moeilijkheden buiten te zetten. Eenmaal buiten leggen we de persoon op de grond waarbij ik met mijn knie op zijn hals ging zitten. Zo agressief als hij ervoor was, zo tam wordt hij nu – het is al vaak aangetoond dat zelfs de sterkste beer kalmeert zodra er iemand op zijn hals zit.

Eenmaal gekalmeerd verdwijnt de persoon samen met zijn zus de nacht in. Probleem opgelost denk je dan. Kordaat opgetreden zonder geweld te gebruiken. Iedereen tevreden dus.

Helaas! Een uurtje later komt de politie langs om te vragen achter de verantwoordelijke. Blijkbaar had er iemand gebeld om te zeggen dat hij met veel geweld was buitengezet. De persoon die we inderdaad hadden buitengezet beweerde tegen de politie dat we hem verschillende keren hadden geslagen en op de grond hadden gegooid en dat hij hierbij zijn gezicht had geschaafd.

Uiteraard doet de politie ook maar hun werk en als er klacht ingediend wordt moeten zij daar gehoor aan geven. De vrouwelijke agente heeft onze gegevens genoteerd en wist ons te vertellen dat het verder afgehandeld zou worden door de wijkagent.

Ik weet dat ik recht in mijn schoenen sta – en de collega’s ook – en ik zal dit ook vertellen aan de commisaris. Normaal gezien zal ik hier nooit nog iets van horen – op een verhoor na dan – maar je weet maar nooit.

Wim Portieren geweld, klacht, Portieren, Q-party