Wimblog

Vier jaar heb ik op een groot Siebel project gewerkt. Van (bijna) dag één was ik er bij en ik heb enorm veel geleerd tijdens die vier jaar – wat eigenlijk gigantisch lang is voor een consultant – en veel toffe collega’s leren kennen. Ok, er waren ook mindere momenten, maar die zijn er overal wel.

En vandaag was het de laatste dag. Het einde van een tijdperk. Maar niet getreurd, want voor elke deur die sluit is er een nieuwe die opengaat en dus kan ik mij vanaf morgen voor 110% smijten om een nieuw project. Nieuwe dingen doen en leren met Siebel. Nieuwe mensen leren kennen en oude collega’s terug zien. Ik kijk er naar uit. Maar ik wou toch nog even iedereen met wie ik samengewerkt heb de afgelopen vier jaar bedanken.

Het zal voor iedereen wel duidelijk zijn dat ik Wimblog.be een tijdje verwaarloosd heb. Ik denk wel dat ik kan zeggen er een goede reden voor te hebben. Ik heb immers wat tijd gestoken om mijn nieuw project urbanexploration.be en het bijhorende forum op de rails te krijgen en onder de aandacht te brengen. Maar ik denk dat ik in mijn opzet aan het slagen ben.

De funderingen zijn er al, nu kan er rustig verder gebouwd worden en kan ik mijn aandacht wat meer verspreiden en de draad hier ook opnieuw oppikken.

Aanstaande vrijdag hebben we met het project team een Project Closure Meeting om de succesvolle release van 3.0 te vieren/af te ronden. Om deze meeting op te vrolijken vroeg Collega R. – tevens onze Project Manager – me om hiervoor een kleine quiz voor te bereiden aangezien ik nu toch thuis zit en niets om handen heb.

Maximum 20 vragen, open vragen of multiple-choise, alles in een mooie presentatie steken, … de hele zwikzwak dus. De quiz dient natuurlijk over het project en de mensen van het project gaan, anders zou er weinig plezier aan te beleven zijn.

Leuke opdracht dus. Ik heb al een paar mooie vragen in gedachten. Ik zal er maar eens aan beginnen met de eerste ideeën op papier te zetten. Voor de collega’s die hier komen lezen, smeert uw benen al maar in, het zal niet makkelijk zijn.

Het is vrijdag avond en in tegenstelling tot gewone stervelingen zit ik nog op het werk. En waarom hoor ik u vragen? Omdat ik absoluut, kost wat kost en tegen elke prijs ons Siebel project wil zien slagen. En natuurlijk ook wel een beetje om op 3-daags team-event te kunnen gaan.

Maar vooral dus uit eergevoel. Jawel, ze bestaan nog steeds, jonge werkkrachten die eergevoel putten uit hun werk. Zelfs als ze daarvoor een vrijdagavond voor moeten opofferen. Of op een donderdagnacht moeten werken. Maar zoals ik reeds zei, het project gaat eventjes voor. Het moet klaar geraken dus daar is niet veel meer aan te doen dan ons uiterste best te doen. En als dat niet lukt binnen de gewone ‘business hours’ dan moet het maar erbuiten.

En zo komt het dus dat ik hier nu op het 10e verdiep van een building in Brussel in Siebel Tools volop aan bugfixen ben. En zoals altijd wegen de laatste loodjes het zwaarst. Maar de beloning op het einde van de rit zal alles goed maken. En de appreciatie zal eeuwigdurend zijn. Of althans dat hopen we toch.

En mijn zitbal heb ik ondertussen ook al mogen bestellen. Toffe mensen waar ik voor werk.