Wimblog

Tijdens ons kort verblijf in Engeland was ik zeer opgezet met mijn Coyote. Eenmaal op Britse bodem gaf hij mijn snelheid weer in mijl per uur zodat ik niet te hard hoefde te rekenen om mij aan de toegestane snelheid te houden en mij kon concentreren op het links rijden.

Echter, toen we na een – zeer korte – poging tot slapen terug op pad togen sprong de Coyote niet aan – wat hij normaal wel doet bij het inschakelen van het contact. Ook de powerknop kon de Coyote niet tot leven brengen, het scherm bleef zwart.

Ook toen we na onze fotosessie terug naar Folkestone reden weigerde de Coyote dienst. Wat vrij onhandig was want nu moest ik rekenen om te weten hoe snel ik reed en hoe snel ik mocht rijden.

Eénmaal terug in Calais stopten we in het eerste tankstation dat we tegen kwamen, om nieuwe usb oplader te kopen, in de hoop dat het aan de kabel lag. Maar ook met de nieuwe kabel raakte het probleem niet van de baan. Bijzonder jammer, want zo’n Coyote went snel en het is een gemis van zodra hij niet meer werkt.

Mijn laatste hoop, om de Coyote op te laden aan de PC, zoals aangeraden wordt bij de ingebruikname, leverde ook niets op.

Gelukkige vertelde customer support van Coyote Systems mij dat ik mijn toestel mocht inruilen, maar dit leek minder eenvoudig dan gedacht. Coyote Systems in Wavre bleek gesloten op vrijdag. Bij Auto 5 kon ik eerst niet omruilen, dan weer wel, maar toen had de verkoper door dat ik een V1 had en die dan toch niet mocht ingeruild worden tegen een V2, want dat is een ander abonnement (echt wel) en de V1 was niet op voorraad. Andere winkels wisten zelfs niet dat zij mochten ruilen.

Uiteindelijk kon ik op maandag dan toch terecht in Wavre, waar ze de V1 wel op voorraad hadden. Na al mijn pogingen tot reanimatie hebt u er dan ook geen idee van hoe verbaasd ik was toen de Coyote-meneer mijn toestel daar nog een laatste keer aan zijn pc hing en het toestel onmiddellijk in gang schoot.

Ik deed mijn uitleg over de verschillende kabels die ik gebruikt en geprobeerd had en dat hij bij mij niet wou werken. Een gekend probleem blijkbaar want toen hij de Coyote aansloot op een andere usb kabel, werkte hij opeens niet meer. Blijkbaar geven sommige usb-poorten meer stroom dan andere.

Het probleem lag dus aan de kabel die ik in de auto gebruikte en was de batterij van mijn Coyote volledig leeggelopen. Uiteindelijk heb ik een nieuwe kabel, een tweede usb-naar-sigarenttenaansteker adapter en een extra magneet – waar ik al lang naar op zoek was – volledig gratis mee naar huis gekregen.

Conclusie, het opladen van een volledig platte coyote is een bijzonder gevoelig proces dat enkel in de juiste omstandigheden kan plaats vinden. Gelukkig is de dienst na verkoop van Coyote uitmuntend goed.

Mijn laatste flitsboete dateert van 3 juli vorig jaar en dat is grotendeels te danken aan mijn Coyote. Sindsdien probeer ik iedereen die ik ken ervan te overtuigen om ook eentje aan te schaffen. Ik zou natuurlijk ook kunnen zeggen dat ze niet te snel mogen rijden, maar dat moet ieder voor zich uitmaken. En als ze dan toch te snel willen rijden, kunnen ze maar beter een Coyote kopen.

Twee weken geleden was P. ook eindelijk ervan overtuigd dat hij best eentje zou kunnen gebruiken en kocht hij de Coyote V2 – de zogezegd verbeterde versie van de Coyote.

Op zondag reden we samen – met mijn auto – naar een locatie om van urban exploration te gaan doen en leek het mij het ideale moment om deze nieuwe versie eens te testen.

Onmiddellijk bij het vertrekken trokken we al vreemde ogen toen de Coyote V2 ons meldde dat er 5 verkenners waren. Op zicht niets vreemd, ware het niet dat het 6h ‘s morgens was en we ons in een straat in een godverlaten dorp in Vlaams Brabant bevonden. Eén verkenner had normaal geweest, ik was – met mijn Coyote – net daarvoor ook in die straat gepasseerd, maar 5 leek ons toch wat veel. Later zouden we het snappen.

Een nieuwe functie op de Coyote V2 is de constante aanduiding van de op dat moment geldende snelheidslimiet. Op het – duidelijk leesbare – kleurenscherm zie je in de linkerbovenhoek hoe snel je mag rijden en door middel van een rode of groene cirkel wordt getoond of je boven of onder die snelheid zit. Uiteraard wordt je snelheid ook getoond op het scherm dus die gekleurde cirkel is niet meer dan spielerei. De aanduiding van de toegestane snelheid is zeer correct. Bijna onmiddellijk bij het passeren langs een verkeersbord wordt deze aangepast.

Over de basis functionaliteit kan ik zeer kort zijn. De Coyote V2 werkt net zo goed als de V1. Hij duidt evenveel verkenners aan op snel- en steenwegen en de snelheid waarmee je rijdt is op beide toestellen identiek. Het enige echt ergerlijke bij de V2 is dat als je hem zo uit de doos gebruikt, een (zwoel bedoelde vrouwen-) stem je vertelt als er een vaste of mobiele camera staat. Maar gelukkig kan je dit afzetten.

Een nieuwe functie op V2 is het melden van obstakels zoals files en werken, maar voor mij persoonlijk hoeft dat niet. Ik krijg die aanduidingen ook via TMC op mijn GPS, zowel in tekstvorm als op de kaart. Op de Coyote is het handig maar niet noodzakelijk.

Om nog even terug te komen op het groot aantal verkenners dat we ‘s morgen hadden. Toen we terug naar huis vertrokken, kregen we de melding dat er 56! verkenners waren. Bijzonder vreemd leek ons eerst. Maar na de handleiding iets beter gelezen te hebben bleek het te gaan om de stadsmodus waarbij het aantal verkenners in een straal van 5 km weergegeven worden. Over de toegevoegde waarde hiervan heb ik mijn twijfels, maar sommigen gaan het misschien als een pluspunt zien. Gelukkig kan ook dit afgezet worden.

Twee ritten en in totaal 150 km is natuurlijk niet veel om een volledig beeld te hebben van het toestel. Dus als er iemand is die zijn Coyote V2 eens wat langer wil uitlenen, mag hij/zij het altijd laten weten. Maar wetende wat ik nu al weet door zelf de Coyote te gebruiken, zou ik een Coyote V2 kopen? Ja, indien ik er nog geen had. Maar mijn Coyote aan de kant schuiven voor een V2, dat zal nog niet onmiddellijk gebeuren, daarvoor is de toegevoegde waarde van de V2 net iets te klein.

Ik gebruik mijn Coyote nu ongeveer een half jaar en ik ben er zeer tevreden over. Sinds ik hem gebruik zie ik dat het aantal gebruikers zichtbaar toeneemt – althans de verkenners die voor mij rijden nemen zichtbaar toe.

Maar soms doet de Coyote ook wel eens gek vrees is. Hoe anders kan je verklaren dat er gisterenavond niet minder dan 65 verkenners reden op de N2 Sint-Joris-Winge –  Diest. Gelukkig is zoiets nog niet al te vaak voorgevallen.

Ik beken, als er iets is dat op mijn verlanglijstje staat, duurt het meestal niet lang eer ik het ook effectief koop. Zo ging het dus ook met de radarmelder en werden er vrijdag twee Mini Coyotes geleverd. Eentje voor mij en eentje voor Collega P. Na de radarmelder nog maar een paar dagen gebruikt te hebben kan ik toch al zeggen dat het een van de betere aankopen van 2010 zal zijn.

De Mini Coyote werkt een beetje zoals de vallende sterren op Q-music. Op het toestel staan twee knopjes. Ziet de gebruiker op een gegeven moment een mobiele camera staan drukt hij op een van de twee knopjes. Links voor een flitser tegen de rijrichting, rechts voor een radar met de rijrichting mee. Rijdt er vervolgens een andere Coyote gebruiker op diezelfde baan dan krijgt deze een melding dat er geflitst wordt en kan de chauffeur zijn snelheid aanpassen.

Gelukkig geeft de Coyote ook aan hoeveel Coyotegebruikers tijdens het laatste half uur op uw locatie zijn gepasseerd. Aan de hand van het aantal kan u inschatten of het veilig is om het gaspedaal diep in te drukken of niet.

Tot zover de theorie, maar hoe zit het in de praktijk? Na een paar honderd kilometer gereden te hebben met de Coyote aan boord kan ik zeggen dat het toestel doet wat het beloofd. Even een klein overzicht.

Vrijdag 22h
N223 (baan Sint-Joris-Winge – Aarschot) 1 verkenner op 1 km van mij
E314: 2 verkenners
E40: 4 verkenners

Zaterdag 19h30
N223: 0 verkenners
E314: 3 verkenners – één mobiele camera gemeld, maar omdat het donker was kon ik niet zien of hij er nog stond.

Maandag 05h30
E40: 2 verkenners

Maandag 16h30
E40: 14 – 37 verkenners, dichtstbijzijnde op 1 km van mij – twee mobiele camera’s gemeld, maar beiden waren reeds verdwenen wegens toch file
N223: 3 verkenners

Het is duidelijk dat de Coyote al aardig gebruikt wordt op de Belgische wegen en dat mobiele camera’s wel degelijk gemeld worden door de gebruikers. Zeker tijdens het smog alarm kan dit het verschil betekenen tussen je rijbewijs kwijtspelen of niet. Uiteraard blijft het een risico om snel te rijden, maar het wordt wel een berekend risico dankzij de Coyote. Het is natuurlijk zo dat hoe meer Coyotegebruikers er rond rijden, hoe meer kans op slagen dat dit systeem heeft.

Ikzelf ben echter gewonnen voor het apparaatje en zal met plezier elk jaar mijn abonnementskosten betalen. Vanaf de tweede mobiele camera (of de eerste afhankelijk van de snelheid) die gemeld wordt, is die kost namelijk al terug betaald.

Ondanks dat ik al een paar mooie aankopen heb gedaan in de loop van vorig jaar zijn er nog een paar spullen die op mijn verlanglijstje staan. Van zodra er wat extra geld te besteden valt, weet ik dan meteen wat kopen. Want sparen brengt tegenwoordig toch niets meer op, dus kan ik het geld maar beter laten rollen.

Maar wat staat er nu op dat verlanglijstje?

Naast nog wat extra (lees beter en duurder) fotomateriaal staat een radarmelder vrij hoog genoteerd. Bijv. de Coyote Mini zou niet misstaan op het dashboard van mijn auto.

Uiteraard zou ik zo’n toestel niet aankopen als vrijgeleide om snel te kunnen rijden. Neen, de enige reden is dat het veiliger rijden is met zo’n apparaat. Indien u op voorhand weet waar de mobiele en vaste camera’s staan kan u anticiperen op voorliggers die opeens bruusk gaan remmen omdat ze geflitst worden of net op tijd de camera hebben zien staan.

Want voor sommigen is 120 rijden waar je effectief 120 mag rijden nog te snel in de buurt van een camera. Er wordt geredeneerd dat ze maar best iets trager kunnen rijden, dan worden ze zeker niet geflitst. En gaan ze zelfs tegen 120 km/h op de rem staan.

Met een radarmelder kan je zulke situaties op voorhand beter inschatten. Stel dat je een kilometer op voorhand een melding krijgt dat er een (mobiele) radar staat op de weg waar je aan het rijden bent. Dan kan je met een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid voorspellen dat de auto vlak voor je rare manoeuvres gaat maken van zodra hij de radar (al dan niet te laat) opmerkt. En zo voorkom je situaties dat je jezelf betrapt terwijl je in het niets aan het roepen en tieren bent dat de weg vol idioten zit.

Ik denk dat het met zo’n uitleg mogelijk moet zijn om mijn vrouw te overtuigen om zo’n apparaatje te kopen. Ze is namelijk gesteld op rust en stilte en heeft niet graag dat ik in het niets aan het roepen ben. Eigenlijk zou ik kunnen stellen dat een radarmelder een extra hulpmiddel is voor een geslaagd huwelijk. En wat zou mijn vrouw daar nu op tegen kunnen hebben.

Update:
Ondertussen bezit ik een Coyote en ben ik er bijzonder tevreden over.