Wimblog

Onlangs wou ik wat tartaar eten bij mijn gegrild stukje kip maar omdat het potje mijns inziens al wat lang in de koelkast stond ging ik op zoek naar de houdbaarheidsdatum. Ik weet niet of er iemand het ook al gedaan heeft, maar uiteindelijk vond ik de datum, bovenop het deksel. Op de meest onlogische plaats dus.

Ah ja, ga maar na. Stel dat u een barbeque heeft met een stuk of tig vrienden die mee komen eten. Perfecte gastheer/vrouw die u bent zorgt u dat alles op tafel staat, sauzen inclusief. De kans bestaat dat u op voorhand het deksel van de sauspotjes hebt afgehaald en ergens in de keuken hebt laten slingeren want zo’n dekseltjes tonen nogal slordig op een gezellige tafel.

Als iedereen naar huis is en u – lichtjes aangeschoten – de tafel afruimt en alles weer op z’n plaats zet bent u natuurlijk vergeten welk dekseltje van welk potje was. Maar wat maakt het uit? Ze passen toch allemaal op elkaar. En voila, de houdbaarheidsdatum van het sausje klopt niet meer. Een verkeerd dekseltje op het verkeerde potje en voor u het weet hangt u een week of twee later een hele nacht boven de pot omdat de cocktailsaus, waarvan u dacht dat ze nog een maand goed was, al een tijdje nieuw leven aan het kweken wass. Had de houdbaarheidsdatum nu op het potje gestaan was u dat niet overkomen.

Welke reden zouden de mensen van de sausindustrie kunnen hebben om een onschuldig potje saus door slechts één kleine onoplettendheid te kunnen laten veranderen in een potentiele broeihaard van salmonella en andere levenbedreigende bacteriën? Ruik ik daar een verborgen agenda? Een of ander duister plan van de sausindustrie om middels biologische oorlogsvoering een gooi te doen naar werelddominantie? Ik weet het alleszins niet, maar vanaf nu schrijf ik, voor ik een potje voor de eerste keer open, de houdbaarheidsdatum op het potje zelf. En als ik u was, zou ik het ook doen. Een gewaarschuwd mens is er twee waard…