Wimblog

Mijn wekker loopt ‘s morgens heel vroeg af. En ik vind dat OK. Vroeg aan de dag beginnen, het heeft meer voordelen dan nadelen in mijn ogen. Ik hou wel van die stilte en rust die ermee gepaard gaan. De wereld moet nog wakker worden terwijl ik naar het werk rijd. Geen idioten op de baan die mij dag verpesten nog voor hij goed en wel begonnen is.

De eerste uren aan mijn bureau is het stil rondom mij, geen gezaag aan mijn hoofd, niemand die mij lastig valt. Het zijn mijn productiefste uren van de dag. Terwijl bijna iedereen ofwel nog slaapt ofwel de wekker bekijkt en zich nog eens omdraait, draaien mijn hersenen al op volle toeren. Creativiteit en technisch vernuft worden aan de dag gelegd om de meest moeilijk problemen op eenvoudige manier op te lossen. Het is een magisch moment. Ik zou niet meer zonder kunnen.

Vroeg beginnen betekent vaak ook vroeg stoppen. Rond 16h kan ik mijn pc achterlaten en rond 17h ben ik thuis. Een zee van tijd die ik nog voor mij heb. Om te doen en te laten wat ik wil. Terwijl anderen zich ergeren aan de file kan ik nog snel even naar de winkel of rij ik op mijn rollen. ‘s Avonds heb ik alle tijd om naar mijn favoriete tv programma’s te kijken. Ik geniet ervan.

Maar ik wil altijd meer. In het begin ging ik relatief vroeg slapen. Met de kippen op is met de kippen op stok. Of toch met de kippen die rond 22h op stok gaan. Soms was het zelfs nog iets vroeger. Maar zoals gezegd is veel niet genoeg. Ik wil meer uren in mijn dag. En dus wordt mijn dag altijd wat langer. Ik neem me altijd voor om op tijd te gaan slapen, maar vaak draait het anders uit.  De dagen dat er het cijfer 23 zijn rode gloed door de kamer schijnt zijn hoogst zelden. En elke keer neem ik mezelf voor dat ik morgen langer dan 6 uur zal slapen. En even vaak mislukt het.

Waarschijnlijk slaap ik dus te weinig. Maar het is zo fijn om zo veel te kunnen doen op één enkele dag. Het is zo fijn om ‘s morgens even alleen op de wereld te lijken. Je om niemand bekommeren. Alleen met mezelf, mijn gedachten en de stemmetjes in mijn hoofd. Ik hou ervan! En dat is me die paar uur minder slaap wel waard. Ik zal ze wel inhalen als ik een paar meter onder de grond lig. Tijd genoeg dan.

Zoals veel mensen gebruik ik mijn gsm als wekker om ‘s morgens op te staan. Deze staat dan de hele nacht aan maar wel met het stille profiel geactiveerd. De plaats waar mijn gsm ligt varieert van ‘op het nachtkastje’ over ‘onder mijn kopkussen’ tot ‘ergens in onder de dons’.

Vorige week besloot ik om de gsm ‘s nachts af te zetten. Zomaar, zonder reden. En wat merkte ik? Dat al die studies waaruit blijkt dat gsm straling slecht zou zijn misschien wel eens waar zouden kunnen zijn. Ik had het gevoel dat ik beter sliep. Ik werd niet meer wakker ‘s nachts maar sliep aan één stuk door tot de wekker afliep. Zouden al die studies dan toch waar zijn?

Neen totaal niet. Want ik slaap dan wel in één ruk door, ik ben minder goed uitgerust. Hoe tegenstrijdig het ook mag klinken, ik sta minder fit op ‘s morgens. Dat ze daar eens een studie naar doen. In plaats van op voorhand een stelling vast te leggen en de studie zo te manipuleren dat die stelling bewezen wordt. Ze mogen thuis altijd eens over de vloer komen.

Vanaf vanavond gaat de gsm niet meer uit. Laat die gsm stralingen maar komen. Ik zal morgen uitgeruster zijn dan ooit. Laat ik anders een mail sturen naar de drie grote providers, ze mogen gerust een zend mast op ons dak komen zetten. Ik kan er maar wel bij varen.

Afgelopen weekend was vrij zwaar. Vrijdag liep zoals gewoonlijk de wekker af om 4h35. De dag bestond uit werken, eten met mijn ouders en ‘s avonds portieren op een fuif – waar het veel en veelste koud was – zodat ik rond 5h ‘s morgens pas in mijn bed kroop.

Op zaterdag liep de wekker al af om 10h00 want om 10h30 had ik een afspraak met Sven. Het plan was dat ik daarna terug zou gaan slapen, maar mijn todo-lijstje besliste er anders over en zodoende bleef het bij ongeveer 5 uurtjes slaap.

‘s Avonds waren we weer van de partij om te portieren en was het 6h00 toen ik het bed op zocht. Dit kwam overeen met 5 uur slaap op 48 uur. Geen goed gemiddelde leek achteraf. Zondagmorgen werd ik namelijk om 9h wakker en ik had de volle 5 minuten nodig om te beseffen waar ik was, waarom ik in mijn bed lag en wat ik de avond ervoor gedaan had. Daarna heb ik ook nog even moeten nadenken waar mijn vrouw was – die blijkbaar al opgestaan was, maar dat had ik niet door. Uiteindelijk heb ik dan toch nog kunnen slapen tot 12h zodat ik nog tamelijk goed uitgeslapen was.

De rest van de zondag was rustig met een uurtje mountainbiken aan het Zoete Water en daarna gezellig bezoek over de vloer gekregen en zo was de vreemde ervaring van ‘s morgens alweer snel vergeten.

Soms denk ik nog wel eens dat ik jong ben. En dan maak ik al eens zotte beloftes. Zoals portieren op een donderdagavond in Leuven wetende dat je de dag erna geen verlof hebt. En dat wreekt zich dan natuurlijk. Zo ben ik mezelf aan het verwensen dat ik geen verlof heb gevraagd. Ik moet erg hard tegen de slaap vechten en ben aan het wensen dat ik in mijn eigen bed kon liggen.

Maar niets van dit alles. Concentreren moet ik me. Afmaken wat ik begonnen ben. Maar het zal wel lukken.

Dat is iets dat ik de laatste dagen veel te weinig heb. Het is nu weeral 23u20 en morgen loopt de wekker af om 5:40. Als ik aan 6 uur slaap per nacht kom zal het al veel zijn, maar het is allemaal voor dat ene grotere doel