Wimblog

Insomnia. Slapeloosheid. Niet kunnen slapen. Ik heb er last van! Maar dan op een zeer speciale manier.

Ongeacht hoe laat ik in mijn bed kruip – 22 uur, later of vroeger – ik val niet in slaap voor middernacht.

Voor middernacht lig ik te draaien en keren en houd ik mijn vrouw wakker met mijn gewoel. Elke nacht zie ik 00:00 op de wekker staan. En daarna val ik in slaap. Soms gebeurt het dat ik denk dat ik slaap, maar als ik dan opeens op de wekker kijk en zie dat het nog geen middernacht geweest is, weet ik dat het de slapeloosheid was die droom en werkelijkheid even door elkaar gooide.

Eénmaal middernacht gepasseerd slaap ik goed hoor. Maar vermits de wekker om 5h afloopt nooit echt lang.

Wat de reden zou kunnen zijn van deze slapeloosheid? Ik heb er het raden naar? Mijn interne biologische klok? Karma? Mijn vrouw die mij stiekem wakker houdt? Feit is dat het al een paar weken/maanden aan de gang is.

Maximum 5 uur slaap per nacht – door de week uiteraard, in het weekend kan ik al eens uitslapen tot 7h.

Mijn wekker loopt ‘s morgens heel vroeg af. En ik vind dat OK. Vroeg aan de dag beginnen, het heeft meer voordelen dan nadelen in mijn ogen. Ik hou wel van die stilte en rust die ermee gepaard gaan. De wereld moet nog wakker worden terwijl ik naar het werk rijd. Geen idioten op de baan die mij dag verpesten nog voor hij goed en wel begonnen is.

De eerste uren aan mijn bureau is het stil rondom mij, geen gezaag aan mijn hoofd, niemand die mij lastig valt. Het zijn mijn productiefste uren van de dag. Terwijl bijna iedereen ofwel nog slaapt ofwel de wekker bekijkt en zich nog eens omdraait, draaien mijn hersenen al op volle toeren. Creativiteit en technisch vernuft worden aan de dag gelegd om de meest moeilijk problemen op eenvoudige manier op te lossen. Het is een magisch moment. Ik zou niet meer zonder kunnen.

Vroeg beginnen betekent vaak ook vroeg stoppen. Rond 16h kan ik mijn pc achterlaten en rond 17h ben ik thuis. Een zee van tijd die ik nog voor mij heb. Om te doen en te laten wat ik wil. Terwijl anderen zich ergeren aan de file kan ik nog snel even naar de winkel of rij ik op mijn rollen. ‘s Avonds heb ik alle tijd om naar mijn favoriete tv programma’s te kijken. Ik geniet ervan.

Maar ik wil altijd meer. In het begin ging ik relatief vroeg slapen. Met de kippen op is met de kippen op stok. Of toch met de kippen die rond 22h op stok gaan. Soms was het zelfs nog iets vroeger. Maar zoals gezegd is veel niet genoeg. Ik wil meer uren in mijn dag. En dus wordt mijn dag altijd wat langer. Ik neem me altijd voor om op tijd te gaan slapen, maar vaak draait het anders uit.  De dagen dat er het cijfer 23 zijn rode gloed door de kamer schijnt zijn hoogst zelden. En elke keer neem ik mezelf voor dat ik morgen langer dan 6 uur zal slapen. En even vaak mislukt het.

Waarschijnlijk slaap ik dus te weinig. Maar het is zo fijn om zo veel te kunnen doen op één enkele dag. Het is zo fijn om ‘s morgens even alleen op de wereld te lijken. Je om niemand bekommeren. Alleen met mezelf, mijn gedachten en de stemmetjes in mijn hoofd. Ik hou ervan! En dat is me die paar uur minder slaap wel waard. Ik zal ze wel inhalen als ik een paar meter onder de grond lig. Tijd genoeg dan.

Het is ook altijd wat ten huize Wim. Toen ik vanmorgen nog even dag ging zeggen tegen mijn vrouw voor ik naar het werk vertrok speelde zich volgende (korte) conversatie af.

V: Goed geslapen?
W: Zeker, ik mag niet klagen. Gij?
V: Ook, maar ik ben een paar keer wakker geworden omdat ge lag te knarsetanden.
W: Allez, is het nu dat weeral?
…

Bijna drie jaar nadat ik mij liet opereren omdat mijn vrouw niet kon slapen door mijn gesnurk blijkt nu dat ik haar weer wakker houd ‘s nachts. Waarschijnlijk zal het nu niet zo erg zijn, maar ik voel me toch wel wat schuldig. Ondanks dat ik het a) weer onbewust doe en b) er weer niets aan kan doen en c) er zelf geen last van heb. Ik had er echt geen idee van dat ik het deed.

Even Googlen  bracht mij op de blog van Lien waar ik kon lezen dat er blijkbaar iets bestaat om tussen je tanden te steken. Maar dat spel zou € 250 kosten en wordt niet terugbetaald. Dat lijkt me wel vrij duur. Misschien bestaan er nog andere middeltjes? Zijn hier nog mensen die met hetzelfde probleem sukkelen of die eventueel een oplossing weten. Ik verneem het graag.  En mijn vrouw ook waarschijnlijk. Ik zal haar toch eens moeten vragen hoe erg ze gestoord wordt in haar slaap. Want ik wil situaties zoals drie jaar geleden kost wat kost vermijden. Dat spreekt vanzelf.

Soms heb je van die ochtenden dat je opstaat en het voelt alsof je 24 uur aan één stuk hebt doorgeslapen. Opstaan gaat vlot en je voelt je lichamelijk en mentaal uitgerust. Wel, vanmorgen was zo’n ochtend.

Het plan was gisteren op tijd te gaan slapen, maar zoals altijd was het er weer niet van gekomen. Iets na 11 kroop ik onder de wol en ik denk dat het toch nog tot middernacht geduurd heeft vooraleer ik in slaap lag.

Maar toen de wekker afliep om 4h35 was ik klaar wakker. Uit gewoonte nog 2 maal laten snoozen, maar daarna gezwind opgestaan. En ik zit boordevol energie. Klaar om weer een nieuwe dag aan te kunnen.

En hoe zit het met u? Heeft u goed geslapen?

Ik slaap heel slecht de laatste tijd. Veel te weinig ook om goed te zijn denk ik.

Gisteren was het weer van dat. Pc uitgezet rond half 12 en dan het bed in met Onschuldig van Deflo. Nog even wat lezen voor het slapen gaan en dan licht uit. En vervolgens liggen draaien en keren tot kwart na 1 zoiets. En me beginnen op te jagen. En denken binnen 4,5 uur moet ik opstaan. Maar uiteraard niet kunnen slapen.

En als dan de wekker afloopt om 4h45 is het precies alsof ik nog maar net sliep. Het opstaan gaat nog vlot, maar dan heb ik toch even 5 minuten nodig om wakker te raken. De rest van de dag ben ik zo druk bezig dat ik niet merk dat ik weinig geslapen heb. En ‘s avonds neem ik me voor om op tijd te gaan slapen maar er komt altijd wel iets tussen zodat het weeral laat wordt.

En dan begint het van voor af aan.

Zoals u misschien weet wonen wij op een appartement. Dat wil dus zeggen dat er nog andere mensen in het gebouw wonen. Drie andere mensen om precies te zijn. Eén iemand naast ons, één iemand recht boven ons en één iemand schuin boven ons.

Met al onze buren hebben wij de beste verstandhouding, nooit ruzie, alles peis en vree. En toch ging het er gisterenavond over. En fel erover wat mij betreft.

Omdat ik op tijd wou gaan slapen kroop ik rond half 11 onder de wol. Na nog wat gelezen te hebben deed ik het nachtlampje uit en iets later kwam de bovenbuurvrouw thuis. In plaats van haar tv op te zetten zoals gewoonlijk – welk we horen, maar absoluut niet stoort – zette ze muziek op en voerde ze een gesprek met twee andere mensen. Zowel de muziek als het praatten waren betrekkelijk luid en stoorden maar ik dacht dat het wel gauw zou ophouden.

Eventjes ben ik in slaap gevallen, maar niet langer dan een tiental minuten. Voor de rest heb ik tot ongeveer half 1 wakker gelegen en mij liggen ergeren aan het lawaai. En het beterde er niet op. Niet enkel stond de muziek op, maar er werd ook meegezongen.

Een vijftal minuten laten ben ik opgestaan, heb ik mijn kleren aangedaan en ben ik boven gaan vragen of het aub een beetje stiller mocht. De bovenbuurvrouw heeft zich verontschuldigt en ik moet blijkbaar erg kwaad gekeken hebben want ze heeft twee- tot driemaal gevraagd of ik zeker niet kwaad was. En nee, ik was niet kwaad. Allez, ik ga er niet kwaad voor blijven. Ik wou gewoon slapen en dat lukte niet, maar ik ga ze er zeker niet vies voor bekijken. Daarvoor is de verstandhouding te goed. En buren zijn voor het leven, dus ruzie maken voor zo’n bagatel ligt niet in mijn aard.

Maar ondertussen heb ik maar iets van een 4 uur geslapen en dat net terwijl ik eens langer wou slapen. Maar we hebben al erger meegemaakt, dus zal ik het wel overleven.

Soms denk ik nog wel eens dat ik jong ben. En dan maak ik al eens zotte beloftes. Zoals portieren op een donderdagavond in Leuven wetende dat je de dag erna geen verlof hebt. En dat wreekt zich dan natuurlijk. Zo ben ik mezelf aan het verwensen dat ik geen verlof heb gevraagd. Ik moet erg hard tegen de slaap vechten en ben aan het wensen dat ik in mijn eigen bed kon liggen.

Maar niets van dit alles. Concentreren moet ik me. Afmaken wat ik begonnen ben. Maar het zal wel lukken.

Dat is iets dat ik de laatste dagen veel te weinig heb. Het is nu weeral 23u20 en morgen loopt de wekker af om 5:40. Als ik aan 6 uur slaap per nacht kom zal het al veel zijn, maar het is allemaal voor dat ene grotere doel