Wimblog

Gisteren vond in Gen weer de hoogmis voor liefhebbers van pompende bassen plaats. 35.000 mensen zakten af naar Flanders Expo om te genieten van tig verschillende dj’s op I Love Techno.

Net als vorig jaar was ik ook dit jaar van de partij om alles mee in goede banen te helpen leiden. En net als vorig jaar stond ik ook dit jaar in de Green room. Wel vreemd hoe de geschiedenis zich steeds herhaalt. Vorig jaar moest ik ook – net als gisteren – op professionele basis bezig zijn met Siebel. U kan natuurlijk begrijpen dat het best een vermoeiend dagje was.

In de Green room – weederom de zaal met de zwaarste techno – speelden dit jaar onder andere DJ Rush, DJ Marco Remus en DJ Ghost ten dans. Normaal gezien luister ik niet naar techno en bijgevolg heb ik er ook geen verstand van, maar ik kan niet anders zeggen dan dat het drie geslaagde sets waren die het publiek opzweepten. Omdat ik ‘instond voor de veiligheid’ op het podium had ik een schitterende plaats om ook naar het publiek te kijken en mag gezegd worden, het is indrukwekkend om te zien hoe ongeveer 10.000 mensen uit de bol gaan.

Ik denk dat ik morgen trouwens toch maar eens naar de platenboer ga om eens te kijken of ze iets verkopen van deze DJ’s. Kwestie van mijn auto een beetje op een johny-bak te laten lijken.

Gisteren bracht het portieren mij tot in Oostende. Daar ging in Hangar 1 Footworxx door. De muziek van de avond was het hardere Techno gebeuren. De vooroordelen in dachtig kon ik zo al raden dat onder de bezoekers ook liefhebbers van chemische brol zouden zitten. En ik bleek gelijk te hebben.

De politiemacht die opgetrommeld was om de fuif mee in goede banen te leiden was groot.

Mijn job – in het begin van de avond – was het met mondjesmaat binnenlaten van de bezoekers. Deze dienden eerst een trap te beklimmen teneinde op de eerste verdieping te komen alwaar een politiehond samen met enkele dienders hen stonden op te wachten. Een line-up tegen de muur was hun eerste activiteit van de avond.

Nadat ze al dan niet waren goedgekeurd door de drugshond was er de verplichte vestiaire waar alle jassen en rugzakken moesten achterblijven. Na de vestiare kon er gefouilleerd worden. Zakken moesten leegemaakt worden en alles werd grondig onderzocht. Een aftasting later mochten de mensen een trap naar beneden om zich over te geven aan pompende bassen en meer van dat.

Later op de avond heb ik mee de fouillage voor mijn rekening genomen – dit was trouwens de eerste keer dat ik dit deed – en ik moet bekennen dat het toch wel hard werken is. Elke keer volledig door de benen gaan – er werd afgestast tot aan de enkels – kruipt niet in je koude kleren.

Over de fuif zelf kan ik kort zijn. Bijna niets gebeurd op een paar man na die – ondanks de grondige controles – compleet van de wereld waar door een teveel aan drugs. Ik kan er trouwens niet bij dat iemand zulke brol nodig heeft om zich te amuseren.

Gelukkig kon ik na de fuif van overnachten in Westende in plaats van onmiddellijk terug te rijden naar thuis. Jammer genoeg was het weer niet echt goed, dus is er van een dagje zee niet veel in huis gekomen.

Ps: nu snap ik waarom ze West-Vlamingen ondertitelen op televisie. Ze zijn echt onbegrijpbaar, zeker met de nodige alcohol en drugs in hun bloed.

Normaal gezien doen we met de firma enkel kleine fuiven, maar omdat er op I Love Techno heel veel portiers nodig waren, gingen we afgelopen nacht dus naar daar.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik er niet echt naar uit keek omdat a) Techno niet mijn favoriete muziekstijl is, en b) het een lange avond zou worden.

Toen bleek dat we in de Green Room stonden met de zwaarste Techno muziek, kreeg ik er niet meer zin in. Maar ik moet zeggen, als je 11 uur naar pompende Techno staat te luisteren, begin je het wel te apprecieren. Niet dat ze mij volgende week terug op een Techno fuif mogen zetten, maar ik ben de nacht nog goed doorgekomen.

Van de hele avond is er niets gebeurd – buiten ��n iemand die compleet weg was van de pillen en een aanval kreeg en twee mensen die het lef hadden onders onze neus een joint op te steken. Volgens mij zat half de zaal aan de pillen, maar zolang je ze niet ziet nemen of dealen kan je er weinig aan doen.

We hadden de pech dat onze zaal de laatste was die zou sluitenen dus hebben we pas na 7 uur de mensen kunnen buitenzetten.

Al bij al was het nog een fijne avond zonder incidenten. Op zo’n avonden is het fijn werken.