Tag Archives: Tielt-Winge

Onthaalmoeder

Bij een (eerste) zwangerschap komen er verschrikkelijk veel nieuwe dingen op je af waar je nooit eerder aan moest denken. Gelukkig heb je 9 maanden om je zaakjes op orde te krijgen. Maar sommige zaken – zo heb ik geleerd – doe je best heel goed op voorhand. Zoals een onthaalmoeder zoeken, daar begin je blijkbaar zelfs best mee nog voor je zwanger bent, om toch maar eentje te vinden.

Zelfs in een onooglijk dorp als Sint-Joris-Winge moet je er heel vroeg bij zijn, wil je nog bij een onthaalmoeder terecht kunnen. Mijn vrouw was belast met de zoektocht en na een paar telefoontjes vond ze een onthaalmoeder waar vanaf januari nog een plaatsje was en dus gingen wij er vorige week langs voor een kort gesprek.

Het werd uiteindelijk een gesprek van iets meer dan twee uur, maar we weten wel zeker dat deze onthaalmoeder voor ons de perfecte plaats is om Wodan naar toe te brengen. Ok, ze is niet goedkoop, maar de pluspunten zijn ook niet min. Om te beginnen was het heel snel duidelijk dat deze mevrouw kinderen opvangt omdat ze het graag doet, en aangezien ze het al 23 jaar doet zal ze ook wel goed zijn. Daarnaast horen we niets dan positiefs van mensen wiens kinderen al bij deze onthaalmoeder zaten. En het grootste pluspunt van allemaal is dat het op 50 meter van de school is waar mijn vrouw les geeft, dus geen grote omwegen of tijdverlies ‘s morgens en ‘s avonds.

Daarnaast liggen de ‘regels’ die de onthaalmoeder heeft in de lijn van hoe wij het denken aan te pakken – al is het natuurlijk op voorhand makkelijk gezegd hoe je het denkt te doen. Maar we konden ons zeker in vinden.

We waren eerst van plan om ook nog elders te gaan kijken, maar ik denk niet dat het nog nodig is. We hebben onze keuze gevonden en kunnen dus weer een item op onze gigantische todo-list schrappen.

Eindelijk een vuilbak

Bijna vier maanden nadat ik contact opnam me De Lijn om een vuilbak te plaatsen aan het bushokje voor onze deur, is de gemeente er in geslaagd om de vuilbak effectief te plaatsen.

Na de mail naar De Lijn hebben zij vrij snel een brief naar de gemeente gestuurd om mijn verzoek door te geven. Op de gemeente verzekerden ze mij dat het allemaal heel snel in orde zou komen. Heel snel bleek echter relatief.

Eerdere telefoontjes naar de juiste persoon met de vraag waar de vuilbak bleef gingen al snel over de discussie of het niet eerder lag aan de mentaliteit van de mensen dat er vuilnis op onze parking lag dan aan het ontbreken van een vuilbak. Jammer genoeg moest ik duidelijk maken dat dit mijn probleem niet zou oplossen en de belofte werd gemaakt dat de vuilbak er zou komen – hij moest enkel nog besteld worden bij De Lijn. En als dat te lang duurde gingen ze wel een voorlopige zetten.

Tijdens de kerstvakantie was er nog steeds geen vuilbak en ging ik verhaal halen op het gemeentehuis. Weeral dezelfde discussie over de mentaliteit van de mensen die tot niets leidde. Mijn vraag of ik korting zou krijgen op vuilzakken van de gemeente omdat ik afval dat niet van mij was ook moest opruimen werd afgedaan als belachelijk. Uiteindelijk kreeg ik de ‘belofte’ dat er spoed achter gezet ging worden.

Tot gisteren was die belofte nog steeds niet voldaan en werd de toon van mijn telefoontje iets agressiever. Ik zou het niet mogen doen, maar ik ben ook maar een mens. Mijn opmerking dat het stilletjes aan op pesten begon te lijken werd al niet erg hard geapprecieerd en toen ik vroeg of ik misschien wekelijks het opgeraapte vuilnis op zijn bureau moest komen afleveren kreeg ik als antwoord: ‘Dat kunt ge één keer proberen‘. En eerlijk gezegd was dat ook mijn intentie.

Was, inderdaad, want ‘s avonds kreeg ik een sms van mijn vrouw om te zeggen dat de gemeente eindelijk een vuilnisbak geplaatst had. Een voorlopige, dat wel, zonder logo van De Lijn, want die waren immers in bestelling. Maar het probleem van het rondslingerende vuilnis is nu hopelijk opgelost.

Conclusie: vriendelijk iets vragen aan de gemeente werkt duidelijk niet. De vraag iets brutaler stellen wel, maar ik ben er mij ook van bewust ik dit zeker en vast ga terug krijgen. Maar ondertussen staat de vuilbak er wel.

Tielt-Winge blogt

Elke dag krijg ik in mijn mailbox een mailtje van Het Nieuwsblad met daarin het nieuws uit mijn gemeente, het wondermooie Tielt-Winge.

In één van de mails van vorige week (het kan ook op de site geweest zijn, ik ben nooit goed geweest in details) merkte ik een link naar de blog van Tielt-Winge. En mijn verbazig was even groot als die van u nu. Een blog over Tielt-Winge door inwoners van Tielt-Winge en ik ben niet gevraagd geweest? Een schande.

Ik ben veruit de beste/bekendste/beruchtste blogger met als postcode 3390 en bij Het Nieuwsblad contacteren ze mij niet om mee te schrijven over Tielt-Winge. Prutsers zijn het. Amateurs. Ik snap niet hoe het komt dat die kranten verkopen. Als ze overal hun research zo goed doen, vraag ik mij af hoe geloofwaardig hun nieuws is.

Er staat wel een kleine oproep indien je mee wilt bloggen, dat je een van de twee auteurs kan contacteren, maar zo werkt het dus niet he. Zij moeten maar naar mij komen. Ik ga niet mijn superieure blogdiensten aanbieden uit mezelf om hun blog van een grote meerwaarde te voorzien. De mensen van het Nieuwsblad moeten maar naar mij komen.

Ongehoord, zo’n amateurisme. Maar ze zullen het geweten hebben, mijn wraak zal zoet zijn.