Wimblog

Gisteren merkte ik dat er weer mollen in de tuin zaten – ik wist trouwens niet dat die nu al in actie kwamen. Gelukkig was het vooral langs de kant dat de molshopen gestoten waren, maar toch vind ik dit zeer vervelend. Het ontsiert de tuin zo. Dus was het tijd om de klemmen nog eens boven te halen.

Ik ben namelijk in het bezit van zeer professionele klemmen die – eens juist gezet – altijd resultaat hebben. Eerst moet je met een ‘peilstok’ de gang van de mol zoeken waarna je met een soort van extra large klokhuisverwijderaar een cilindervormig gat maakt in de grond waaar je de klem kan inschuiven. En daarna is het wachten tot de mol in de klem loopt.

Ook nu is weer gebleken dat ik blijkbaar aanleg heb in het vangen van mollen want toen ik vanavond ging kijken bleek er al een mol in de klem te zitten. Nadat de mol in de groene bak gedoponeerd werd plaatste ik de klem opnieuw op dezelfde plaats en nu is het weer wachten geblasen.

Dit weekend moet ik trouwens een zoeken naar mijn tweede klem, dan gaat de klus dubbel zo snel. Die tweede klem moet hier ergens rondslingeren maar ik weet niet meer precies waar. Hopelijk vind ik ze terug want ze waren duur genoeg.

Wim Appartement, Tuin klemmen, mol, mollen, Tuin

Dit weekend is er eindelijk nog eens een hele hoop gebeurd in de tuin, want het was eerlijk gezegd nodig.

Zaterdag zijn ze een deel van de houten schutting komen plaatsen en zijn we begonnen met het planten van de 66 rododendrons en daar hebben we vandaag aan verder gedaan. Recht van het portieren de tuin in getrokken en nu dus al meer dan 30 uur wakker.

Maar het resultaat van het harde werken mag zeker gezien worden zoal je kan zien op onderstaande foto’s.

Wim Appartement, Tuin planten, rododendrons, schutting, Tuin

Deze week komen echte vakmannen een houten afscheiding plaatsen tussen onze tuin en de tuin van de buren.

Voor de mensen die niet weten hoe onze woonsituatie eruit ziet zal ik ze even schetsen. Wij wonen dus in een groot gebouw dat opgedeeld is in 4 appartementen. Twee op het gelijkvloers (met garage/kelder eronder en waarvan wij er één bezitten) en twee appartementen boven. Achter het gebouw is een grote koer met garageboxen en daarachter ligt dan een grote tuin. Oorspronkelijk was de tuin opgedeeld in vier delen (voor elk appartemen dus één deel), maar wij hebben twee delen kunnen kopen waardoor onze tuin ongeveer 750 m² groot is. De twee andere delen zijn van de appartementen boven.

Deze week komen ze dus een afscheiden plaatsen zodat onze tuin helemaal afgesloten is van die van de buren. Niet omdat we iets tegen onze buren hebben, helemala niet, maar soms wil een mens al eens op z’n gemak zijn en als je dan afgescheiden zit is het toch rustiger dan tegenover dat iedereen je kan zien zitten.
De afscheiding gaat zo gezet worden dat er enkel nog toegang is via een poortje of via een (nog te plaatsen) deur in één van de garageboxen. De reden dat we het helemaal willen afsluiten – en dus ook op slot doen is dat er later kippen gaan zitten om mee te kweken en dat de vijver hoogstwaarschijnlijk een koivijver is en we willen vermijden dat iedereen (dus niet de buren maar eender wie) zomaar de tuin kan binnenwandelen. Dit klinkt misschien paranoia, maar soms is een mens toch wel wat op z’n privé gesteld.

Zodra alles staat komen er zeker foto’s.

Wim Tuin schutting, Tuin

Een tijdje geleden wist ik jullie te vertellen dat ik mijn grasmaaier stuk gereden had op een verdoken kasseisteen toen ik een klein stukje van de buren hun gras wou afrijden en dat ik vreesde voor een gepeperde rekening voor de herstelling hiervan.

Afgelopen dinsdag kwam het verlossende telefoontje van bij Van Cranenbroek. De grasmaaier was gemaakt en mocht afgehaald worden. Omdat het een berichtje op mijn voicemail betrof had ik niet kunnen vragen hoeveel de herstelling gekost had dus dat was nog even bang afwachten.

Woensdag is de Vriendin dan naar Opglabbeek gereden en bleek dat de herstelling heel erg goed mee viel. De as waarop het mes zit, was niet geraakt waardoor enkel het mes zelf en de afdekplaat vervangen moest worden. Samen met werkuren kwam de hele herstelling op €58, wat een zeer schappelijk bedrag is. Ik had namelijk gevreesd dat het rond de €200 zou liggen.

Een dikke pluim dus voor de technische dienst van bij Van Cranenbroek. Niet alleen voor de goed(e)(kope) service, maar ook voor de snelheid waarmee de grasmaaier hersteld is. Om het te vieren heb ik vandaag het gazon extra kort afgereden.

Wim Tuin grasmaaier, Tuin, Van Cranenbroek

Nadat gisteren reeds 5 van de 7 putten gegraven waren was het vandaag tijd voor de afwerking.

Na de overige twee putten gegraven te hebben konden we beginnen met het planten van de bomen. Hiervoor moest er eerst een zak potgrond in de put, dan de boom erin geflankeert door een paal die ervoor moet zorgen dat de boom niet omvalt.

Toen alle bomen in hun put stonden, konden we beginnen met het maken van de grond die bovenop de wortels moest komen. Dit was een mengeling van goede grond die uit de putten gekomen was met turf en potgrond met daardoor nog een zak koemest gemengd.

Eens de wortels van de bomen bestopt waren een flinke schuit water erbij en alles verder opvullen tot aan de rand (of tot de grond op was).

Na een weekendje hard werken mag het resultaat er zeker zijn zoals je kan zien op onderstaande foto.

Voor wie zich moest afvragen hoe ik de gaten zo mooi rond gekregen heb even nog de uitleg.
Je steekt gewoon een stok/buis in de grond op de plaats waar je de boom wilt hebben. Dan neem je een stuk touw met aan weerskanten een lus aan. Eén lus gaat over de steel van je spade, de andere lus rond het stokje in de grond. De lengte van het touw bepaald dus de straal van de cirkel die je gaat maken. Nu steek je gewoon de spade in de grond met het touw volledig gespannen en zo maak je een mooie perfect ronde cirkel.

Ik weet trouwens niet of het goed zichtbaar is op de foto maar achteraan is een stuk nog afgespannen met koord. Aan de linkerzijde en achteraan komt nog een haag te staan (die kleine plantjes die je daar bij elkaar ziet staan. En in het stuk tussen de koord komen Roddodendrons te staan om het geheel af te werken. Er is nog een heel deel werk aan de tuin (zeker met de vijver, terras, kippenhok, etc) maar het begint nu toch al op een tuin te lijken.

Voor degenen die nog niet zo lang hier komen lezen. Op de onderste foto kan je zien hoe de tuin er oorspronkelijk uitzagen toen we het appartement gekocht hebben.

Wim Tuin bomen, Tuin

Ik ben doodop. Ik heb namelijk hard labeur verricht vandaag. Omdat het goed weer was, was het eindelijk tijd om in de tuin te werken. Voorlopig bestaat de tuin enkel uit gras, maar weldra komt daar verandering in.

De voorbereiding hiervoor bestond uit het graven van cirkelvormige putten met een straal van 40 cm en een diepte van 50 – 60 cm. U kan natuurlijk raden waarvoor dit dient, nl om bomen te planten.

Ik was er van overtuigd dat dit geen eenvoudige karwei zou zijn, maar het bleek toch vermoeiender als verwacht. Zeker omdat de aarde die uit de putten kwam, naar voor gevoerd moest worden en ik telkens met een volle kruiwagen het stuk bergop naar de voorkant van het appartement moest rijden.

Vandaag heb ik reeds 5 van de 7 putten gegraven, dus morgen worden de overige twee gegraven en kunnen we de bomen planten. En dan hopen dat ze mooi en goed groeien.

En omdat ik een hele dag in de tuin bezig geweest ben, heb ik nu pas tijd om aan één van de projecten waar ik mee bezig ben te werken (ik moet namelijk een achterstand inhalen). Dus het zal weer een onchristelijk uur zijn eer ik in mijn bed kruip, maar dat is het leven van een kleine zelfstandige (in bijberoep) he. Klant is koning!

Wim Tuin bomen, Tuin

Het verhaal begint een tijdje geleden, ongeveer twee dagen nadat het gras ingezaaid was. Het leek wel alsof het om een complot ging want op een bepaald moment was onze tuin niet meer te onderscheiden van een massief gebergt. Jammer dat er geen besneeuwde toppen waren, anders hadden we ons eigen skioord kunnen opendoen. Voor de dader(s) moesten we niet lang zoeken. Eén (of meerdere) mol(len) hadden onze pas aangelegde tuin uitgekozen om hun ondertunnelingskills te onderhouden.

Waarschuwingen aan hun adres in de vorm van ijzeren palen in de grond met bovenop een plastiekfles die voor een hels kabaal zorgen als het waait bleven zonder gevolg. Het mocht duidelijk zijn dat het hier over zwaar getrainde paracommando mollen ging die voor niets terug deinzen. Maakte het ondertunnelen van onze tuis deel uit van een groter geheel, was er een terroristische mollen aanslag in de maak waarbij ze een groot deel van Sint-Joris-Winge van de aardbode wilden doen verdwijnen? Daar hadden we enkel het rade naar. Wat we wel wisten, was dat deze mollenbrigade moest gestopt worden tegen elke prijs en dat verdere dialoog niets zou uithalen. Repressief optreden en terugslaan met geweld was de enige mogelijkheid.
Zoals altijd moest er natuurlijk een aanvalsplan opgesteld worden. Welke methode zouden we gebruiken? Gifgas, de loopgraven laten overstromen of toch maar de guilotine? Uiteindelijk kozen we voor de laatste methode, omdat deze in het verleden bij andere acties als zeer goed bestempeld werd, en het resultaat was ook zichtbaar in de vorm van dode mollen terwijl bij andere methodes, het gissen bleef of het gewenste resultaat bereikt was.

Maandagavond werden de klemmen in stelling gebracht en was het wachten aangebroken. Woensdag hadden de booby traps – buiten twee valse meldingen – nog niets opgelever. Tijd dus om een specialist in mollenbestrijdingstechnieken te raadplegen.

Uit dit top-secret onderhoud leerde ik dat ik mijn aanvalsmethode moest aanpassen wilde ik gericht te werk gaan. Eerst dienden alle molshopen verwijderd te worden of plat gemaakt. Dan was het rustig afwachten om te kijken waar de mol aan het werk was – dit kon gezien worden door een nieuwe molshoop. In de wetenschap dat een mol een bepaalde hoop, twee maal gebruikt zou het kiezen van een geschikte plaats voor de val een koud kunstje zijn. Na het stoten van de hoop, moest de val in de hoop of in een gang richting hoop geplaatst worden om also de mol te vangen. Een klem in de hoop plaatsen vraagt speciaal daarvoor ontworpen wapentuig en na aanschaf daarvan ging ik aan de slag.

Alle molshopen werden platgedrukt – ondertussen nog een beetje gras bijzaaien op die plaatsen en dan was het afwachten. De klemmen die reeds in de grond staken, bleven staan om eventueel rondtrekkende mollen nog te kunnen vangen.

Toen ik vanmorgen ging inspecteren of er al een nieuwe poging tot massief gebergte vorming had plaats gevonden zag ik dat ondanks de afwezigheid van cols buiten categorie één van de klemmen toegeklapt was. En zowaar, we hadden ons eerste slachtoffer. In de klem zat een kleine mol gevangen en pijnloos gestorven door de klap op zijn nek.

Dit eerste slachtoffer is een mooi resultaat en zal tentoon gespreid worden om als voorbeeld te dienen voor de anderen. Maar aangezien het hier nog steeds over goedgetrainde en voor niets terugdeinzende kamikaze mollen gaat, blijven we de strijd verder zetten. De klemmen blijven staan totdat de laatste mol uitgeroeid is. Het hele mollenras zal zich de dag beklagen dat ze onze tuin uitkozen om hun terroristische acties tot uitvoering te brengen.

Wim Appartement, Tuin Appartement, mol, mollen, Tuin

Vandaag is meneer de tuinaanlegger zijn werk komen afmaken.

Hij heeft de compost onder de gewone grond gemengd, alles gelijk en glad gemaakt en het gras gezaaid. Ook aan de vijver heeft hij alles mooi gelijk gemaakt.

Nu is het twee weken wachten eer het gras uitkomt – net tijd genoeg om eens te gaan uitzien naar een grasmachiene of zitmaaier.

Voor een mooi overzicht van hoe de tuin er in het begin uitzag en hoe hij er nu uitziet, kan u hier tercht.

Wim Appartement, Tuin Appartement, Tuin