Twee weekends geleden ging ik op urban exploration uitstap naar Salve Mater, een voormalige psychiatrische instelling voor vrouwen. De meeste gebouwen staan nu echter leeg. Die zondag gingen we binnen in twee gebouwen en namen we foto’s.

Eén van de regels van urban exploration is dat je niets meeneemt en niets achterlaat. En dat je niets vernielt, ook niet bij het binnen gaan. Twee zaken waar we ons absoluut aan houden.

Achteraf plaatste ik twee foto’s van onze uitstap ter beoordeling  op het forum van Belgium Digital.

Afgelopen zaterdag plaatste iemand hierop volgende reactie

Beste inbreker Wim Vandeneynde,

al 7 jaar woon ik in het gebouw waar u deze foto’s gemaakt heb. Mijn naam en gsm-nummer staan op de bel aan de voordeur.

Geregeld vragen fotografen teostemming om in het gebouwn foto’s te maken, en mits goede afspraken doe ik daar niet moeilijk over. Maar inbreken, daar kan ik niet mee om.

Ik nodig u uit om mij te contacteren om u kans te geven aangifte aan de politie te vermijden.

Daags erna had ik met de persoon in kwestie een telefoongesprek waarin ik mij in de eerste plaats excuseerde en enige uitleg verschafte waarom ik dacht dat het gebouw verlaten was. Blijkbaar waren wij zeker niet de eersten die ooit zonder toestemming het gebouw binnen gedrongen zijn. En ik kon mij volkomen vinden in zijn ergernissen omtrent dit ongeweste bezoek.

Foto’s nemen is er zeker niet onmogelijk, wie het dient echter wel toestemming te vragen. Mensen die toestemming krijgen om er foto’s te nemen, worden dan ook altijd verzocht dit mee te delen als ze hun foto’s online zetten. Daarop stelde ik voor dat ik dit ook op mijn blog zou zetten, kwestie van mijn fout toch een beetje recht te zetten. Bij deze dus.

Als u ooit wil gaan fotograferen in Salve Mater, neem dan eerst contact op met de eigenaar/bewoner. Zijn naam en gsm nummer hangen aan de voordeur. Mits goede afspraken bestaat de kans dat u toestemming krijgt. Een beetje respect is uiteindelijk nooit teveel gevraagd.