Wimblog

Ik gebruik al een tijdje twitter en iets minder lang Facebook. Na een tijdje leek het mij een goed idee om beiden te combineren. The best of two worlds zeg maar. Even een applicatie installeren op Facebook en mijn twitter updates worden naar Facebook gestuurd zodat mijn status daar ook altijd up-to-date is.

Twitter is ondertussen een gewoonte geworden dat het een automatische is. Even wachten? Vlug op twitter (meestal via TwitterFox) zeggen wat ik aan het doen ben. Siebel compileren? Status updateje. Duurt nooit langer dan 10 seconden en mijn werk lijdt er niet onder. Iedereen tevree.

Totdat ik een paar mensen in het echt tegenkwam die me enkel via Facebook kennen (en dus geen benul hebben van twitter). En telkenmale mag ik opnieuw uitleggen dat ik echt niet te veel vrije tijd heb en dat ik echt niet constant op Facebook zit om mijn status up te daten. Maar waar komt dat dan vandaan. Maar als ik dan twitter wil uitleggen haken ze af en mompelen ze nou, dat is toch ook hetzelfde. Op de duur werd mijn standaard antwoord: Maar je hebt het toch maar weer eens allemaal gelezen. Wie heeft hier dan het meeste tijd?

En dus heb ik vanmogen beslist om de twitter/Facebook symbiose op te heffen. Gedaan met het hand in hand lopen door het virtuele landschap. Vanaf nu blijft Facebook on-up-to-date. Gedaan met dat gezaag. Wilt u weten wat ik aan het doen ben? Gebruik twitter – je zal veel minder tijd verspelen dan met Facebook. Wil je twitter niet gebruiken, vraag me dan de volgende keer wat ik gedaan heb en ik zeg het je met plezier.