Afgelopen vrijdag was het de laatste dag van mijn stage op de VRT. Om mijn afscheid te vieren had onze helpdesk co?rdinator iedereen uitgenodigd om een pint te gaan pakken in de Phenix (een caf? in de buurt van de VRT). Hierdoor moest ik mijn laatste dag een uur langer werken, maar dat vond ik absoluut niet erg.
Het was een gezellige boel en tijdens het gesprek vroeg mijn baas mij wanneer ik gedaan had met studeren. ‘In juni’ zei ik. ‘Wanneer precies in juni’ vroeg hij. Ik antwoorde dat ik mijn laatste examen had op 17 juni. Waarop mijn baas vroeg of ik dan in principe op 18 juni op de VRT kan beginnen. Uiteraard heb ik ja gezegd, hoewel veel afhangt van hoe de sollicitatie verloopt die ik vorige woensdag ben gaan doen.
Rond half acht besloten we om naar huis te gaan en wandelde ik naar de wagen. Omdat mijn auto naar de controle moest die dag was ik met de auto van mijn vriendin gaan werken. Ik stap in de wagen, steek de sleutel in het contact en wil de motor starten, maar deze geeft geen teken van leven. Ik probeer het nog eens maar nog steeds niet. Opeens valt mijn oog op de schakelaar van de lichten en ik zie dat deze nog aan staat. Platte batterij dus!!!
Ik loop terug naar het caf? maar ik vind niet direct iemand van onze groep. Opeens zie ik Geert nog net voor hij zijn wagen instapt en ik vraag of hij toevallig startkabels bij zich heeft, maar die had hij niet bij. Dus beld Geert maar naar mijn baas maar die heeft er ook geen bij. Dan maar duwen. Een geluk bij een ongeluk was dat de wagen in een straat geparkeerd stond die een beetje bergaf liep waardoor het wel makkelijker zou gaan. Maar wat blijkt: de auto wil niet starten en daar sta ik dan.
Toevallig wonen er twee klanten van de discotheek waar ik werk relatief dicht in de buurt dus bel ik die op en ze zijn zo vriendelijk om even langs te komen met een startkabel. Wanneer ze toekomen hang ik meteen de startkabel aan de batterij maar nog steeds wil de auto niet starten. Ik word er ondertussen wanhopig van. Na nog een aantal keer geprobeerd te hebben besluit ik het maar op te geven en de wagen te laten staan. De twee meisjes van de startkabels zijn ook nog eens zo vriendelijk van mij een lift naar huis te geven.
Thuis aangekomen was de vriendin in alle staten. Ze was tamelijk boos omdat ik de wagen had laten staan en ze ging met haar vader onmiddellijk naar daar met een reservebatterij om de wagen te gaan halen. Later bleek dat de wagen van de eerste keer startte toen ze de startkabels eraan hingen. Dit kwam uiteindelijk doordat de radio er niet meer opstond – ik had die eraf gehaald toen ik naar huis ging – en toen ik probeerde was de radio nog aangesloten en zal dan waarschijnlijk stroom hebben genomen waardoor de wagen niet wou starten.
Zo zie je maar weer dat je in tijden van nood je vrienden kent. Zowel mijn collega’s zijn bedankt om helpen te duwen en te blijven wachten bij mij en de twee meisje zijn heel erg bedankt om te komen met de startkabels en mij daarna naar huis te doen. Het heeft me wel een fles Baileys gekost, maar dat hebben ze meer dan verdiend.