Wimblog

… wordt opgegeten door de grote stoute schildpad.

En nu niet komen klagen he, dat gebeurt in de natuur ook. Al zijn de kuikentjes daar wel niet diepgevroren.

- Hebben jullie diepgevroren kuikens?
- Jazeker, hoeveel had u er willen hebben?
- 2 kilogram graag.
… (stilte)
- 2 kilogram zegt u.
- Ja, als dat gaat.
- Natuurlijk. Waarvoor moeten die dienen misschien.
- Oh, gewoon voor mijn waterschildpadden.
- Serieus? Eten die dat? Dat wist ik niet.
- Ze eten niets liever, neem het maar van mij aan.

Of hoe dat ik steeds moet uitleggen waarom ik diepgevroren kuikens koop. Zelfs in de dierenwinkel. Het is trouwens 3 kilogram geworden, hij had verkeerd geschat.

Het is lang geleden dat ik nog eens iets schreef over Stella & Artois – uitgezonder over hoe hun bak overgelopen was – en misschien vraagt u zich af hoe ze het stellen. Wel, ze maken het goed.

Ik heb ze gisteren nog eens op de weegschaal gezet, dat was ook alweer geleden van 1 december vorig jaar. Toen woog Stella (de geelwang) nog 792 gram en gisteren klokte ze af op 862 gram. Artois is altijd iets kleiner en lichter geweest en woog de vorige keer 770 gram. Gisteren woog ze 808 gram. En zoals u kan zien op onderstaande foto’s blaken ze van gezondheid.

Waar ik wel dringend werk van moet maken is hun nieuwe huisvesting. Voorlopig zitten ze nog steeds in hun aquarium van 350 liter en deze is voorlopig nog groot genoeg, maar éénmaal ze beide meer dan 1 kg wegen denk ik dat ze te krap gaan zitten.

Ik ben al een hele tijd aan het denken over een binnenvijver maar ik zal dit nu eindelijk eens deftig moeten uitwerken zodat er dit jaar nog werk van gemaakt kan worden. De bedoeling zou zijn van een vijver te maken van 1500 – 2000 liter zodat de schildpadden ruim genoeg zitten, zelfs als ze volwassen zijn. Hoe alles er gaat uitzien zal ik binnenkort eens op papier zetten en als het realiseerbaar is kunnen we aan de werken beginnen. En zoals steeds houd ik u op de hoogte.

Vrijdagavond merkte ik dat het tijd was om het aquarium van de schildpadden bij te vullen. Door de temperatuur van het water en de twee UV-lampen die in het aquarium hangen verdampt het water vrij snel en moet dit geregeld bijgevuld worden.

Het bijvullen gebeurt uiteraard met de tuinslang en niet met emmertjes, anders zou ik er uren aan bezig zijn. Dus nadat ik de tuinslang had aangesloten en het andere eind in het aquarium had gehangen ging ik even in mijn bureau zitten om nog wat te werken. Ik kon het immers van daar in het oog houden. Althans dat dacht ik.

Toen ik opeens water hoorde lopen besefte ik dat ik vergeten was om op het waterpeil van het aquarium te letten en dat deze nu volop bezig was met over te lopen. Zo snel ik kon spurtte ik naar de kraan om de watertoevoer af te sluiten. Zoals te verwachten was waren de TL-lampen – die nu helemaal onder water stonden – uitgevallen. Mijn eerste gedacht was natuurlijk dat de schildpadden die nooit overleefd konden hebben. 220 volt op het water kan er wel eens voor zorgen dat de schildpadden het niet meer kunnen navertellen.

Tot mijn verbazing zag ik echter één schildpad rondzwemmen alsof er niets gebeurd was. De tweede lag echter roerloos in het water met haar/zijn poten uitgestrekt. Zonder nadenken wou ik de schildpad uit het water halen maar toen ik haar wou oppakken zwom ze verschrikt weg. Op dat moment besefte ik dat het niet zo slim was om mijn handen in het water te steken waar mogelijk elektrische spanning op zou kunnen staan. Maar omdat ik niet geëlektrocuteerd werd dacht ik dat er ergens een zekering gesprongen was of dat de verliesstroomschakelaar uitgegaan was.

Groot was mijn verbazing dus toen het waterpeil onder de lampen zakte en de beide lampen terug aan floepten. Dus toch geen zekering gesprongen. En ook geen elektriciteit op het water. Maar wel elektriciteit op de lampen. Ik moet nu eerlijk bekennen dat ik niet veel van elektriciteit afweet, maar toch voldoende om te beseffen dat wat hier gebeurde normaal niet kan. En voor u het vraagt, het zijn geen onderwaterlampen. Het zijn standaard TL-armaturen met daarin een UV-lamp. Maar bon! Ik heb er mijn hoofd niet verder over gebroken. De schildpadden waren ongedeerd. Ik was ongedeerd en mijn lampen moesten niet vervangen worden. Maar volgende keer ga ik toch wat beter opletten.

Omdat een beeld meer zegt dan duizend woorden:

Gisteren heb ik een half dagje verlof genomen om Stella & Artois eindelijk te verhuizen naar het nieuwe aquarium. Eerst heb ik de aquarium goed gekuist en ontsmet want waar hij vandaan kwam was het niet echt proper te noemen en bij ons stond hij ook al een hele tijd in een garagebox. Warm water en Dettol kwamen hier erg goed van pas.

In het aquarium waren reeds twee TL-lamphouders aanwezig, maar slechts aan één ervan was een stekker. Dus heb ik al mijn kennis van electriciteit bovengehaald (en die is bitter weinig) en de twee houders met elkaar verbonden en een nieuwe stekker aangesloten zodat ze maar 1 stopcontact gebruiken. Tot mijn grote verbazing bleken de lampen nog te branden ook nog.

Om de bodem toch een beetje te bedekken heb ik vijversubstraat gebruikt omdat dit ook bacterieën bevatten die ervoor zorgen dat het afval dat de schildpadden produceren en dat niet door de filter opgezogen wordt, toch wordt afgebroken en zo het water niet te hard vervuild.

Omdat het water van de schildpadden nu eenmaal warm moet zijn heb ik twee voorlopige verwarmingselementen gestoken. Het definitieve ga ik vandaag halen omdat de winkel gisteren gesloten was en de twee die er nu in liggen niet genoeg warmte produceren om 300 liter te verwarmen.
Hierna de filter darmen in de aquarium geplaatst en goed stevig vastgezet dat ze niet worden losgetrokken en toen begon het leuke werk: de trap op en af lopen om emmertjes te vullen met regenwater. Om de een of andere reden hebben we dus in de kelder geen kraan staan waar regenwater uitkomt en vandaar dat ik dus heel erg vaak de trap ben moeten oplopen.

Toen de aquarium gedeeltelijk gevuld was, kwam het moeilijke werk, het aansluiten van de filter. In het verleden heb ik daar wat problemen mee gehad omdat de watercirculatie niet op gang wou komen. Maar nu bleek het probleem makkelijk op te lossen door een wet uit de fysica te gebruiken: de wet van de communicerende vaten. Gewoon het kraantje van een van de darmen opendraaien en het water liep recht de filter in. Tweede darm aansluiten en de filter was vertrokken. Daarna de aquarium verder gevuld en toen was het grote moment aangebroken: Stella en Artois mochten hun nieuwe woonplaats in.
In het begin was het duidelijk wennen aan zoveel plaats, ze moesten de eerste keer zelfs moeite doen om van op de bodem naar boven te zwemmen, maar na een paar minuten zwommen ze lustig door het aquarium.
Voorlopig ligt er een stuk schors in als eiland in afwachting van het buiteneiland dat er gaat komen. De plannen daarvoor zitten nog steeds in mijn hoofd, maar worden wel concreter.

Hierbij een paar foto’s van de aquarium en hun bewoners

Als ik straks in de dierenspeciaalzaak ben, ga ik ook eens kijken naar een visje of twee om erbij te zetten om het geheel wat op te vrolijken. Wel een iets grotere vis als vorige keer zodat ze deze keer niet opgegeten worden door de veelvraten.

Ik weet dat ik er al vaak over gesproken heb, maar deze week begin ik aan het nieuwe aquarium voor Stella & Artois.
Vandaag ben ik naar de dierenwinkel geweest om mij twee UVB lampen aan te schaffen samen met materiaal voor de filter. Morgen ga ik plaats maken in de kelder om de aquarium te zetten en ga ik de aquarium uit kuisen.
Daarna de filter plaatsen, vijver substraat op de bodem leggen en het geheel laten vollopen met water en dan de schildpadjes overplaatsen. Dat vullen met water gaat wel een tijdje in beslag nemen. Op een forum had ik namelijk de vraag gesteld welk water het beste zou zijn voor in het aquarium: kraantjes water of regenwater uit de put. En blijkt dus – wat ik eigenlijk wel al dacht – dat regenwater beter is omdat het geen chloor bevat. Nu is het zo dat we geen enkele kraan hebben die regenwater levert waar een tuinslang op aangesloten kan worden en dat wil dus zeggen dat ik de aquarium met de emmer zal mogen vullen. Ongeveer 300 liter met een emmertje vullen lijkt me wel een leuke bezigheid natuurlijk.

Mijn padjes zullen het nog wel even zonder eiland moeten stellen. Daarvoor moet ik de plannen nog uittekenen. In mijn hoofd ziet het er goed uit, maar het moet ook realiseerbaar zijn. Wat ik zou willen is een bak buiten het aquarium – in aluminium – waarin zand komt en die ze met een soort van trapje kunnen bereiken uit het aquarium. Ik weet dat het vreemd klinkt, maar zodra het op papier staat, zal het wel duidelijker worden.

Ook ga ik van het hele proces van het plaatsen van het aquarium en dergelijke foto’s nemen om hier te posten.