Filou

Een tweetal weken geleden waren we op urbex trip bij Villa Wallfahrt. Deze verlaten villa heeft een mooie grote tuin en tot mijn grote verbazing vond ik daar in één van de tuinhuisjes een lief klein poesje, helemaal alleen. Dus in plaats van foto’s te nemen van de villa, waar ik trouwens al eens geweest was, nam ik foto’s van de mooie kitten.

Kitten
Kitten

De dagen erna bleef de kitten door mij hoofd spoken. In de eerste plaats omdat het daar zo alleen zat maar ook omdat Lenka een klein beetje gek is van poezen en dan vooral zwart met witte poezen. En zodoende wilde ik dit poesje in huis halen maar dat stootte op verzet van mijn vrouw. In haar verdediging, ze heeft nooit huisdieren gehad, dus ze wist niet hoe fijn dat kan zijn.

In een ultieme poging om haar te overtuigen plaatste ik een foto op Facebook waar ik me afvroeg of ik bij 1.000 likes de kitten zou mogen adopteren. Een goede 6 uur later had ik mijn doel bereikt en uiteindelijk klokte ik af op 1.400+ likes

wodan likes

Na nog wat argumenteren gaf mijn vrouw toe, ik mocht de kitten in huis nemen. Afgelopen zaterdag reden we dus terug naar het huis waar ik hem gevonden had maar helaas, we vonden Wodan (want zo hadden we hem al gedoopt) niet.

Navraag bij de buren leerde ons dat, op dezelfde dag dat ik hem gezien had, een paar Duitse fotografen waren komen vragen of die kitten van iemand was en of ze hem mochten meenemen. Ik ga er dus van uit dat Wodan een goede thuis gekregen heeft in Duitsland.

Maar omdat ik ondertussen toch al alles in huis gehaald had voor een kat, trokken we naar het asiel, op zoek naar een kitten. Helaas hadden ze geen kittens en de jongste poes die ze hadden was ongeveer 7 maand. We besloten om toch maar even te gaan kijken en toen zag ik een hele mooi zwart met witte poes. Het was de enige poes van het asiel die naar ons toe kwam om te fletsen en kopjes te geven. De rest van de poezen bekeek ons vanop een afstand. Ik was meteen verkocht. Toen ik vroeg hoe oud ze, bleek ze in augustus 2011 geboren te zijn, net als Lenka. Een teken dus.

Nog diezelfde dag ging ik samen met mijn vrouw en Lenka terug naar het asiel en ook zij waren meteen verkocht toen ze de poes zagen en de beslissing was dan ook snel genomen. Deze poes zouden we mee naar huis nemen. Ok, het was geen kitten, maar een volwassen poes in huis nemen heeft natuurlijk een paar voordelen t.o.v. een kitten. Zo is Filou bijvoorbeeld al zindelijk, wat toch een groot verschil maakt. Bovendien was ze ook al gechipt en gesteriliseerd, wat de knip in haar oor verklaart.

Filou
Filou

De eerste nacht was, tegen de verwachtingen in, toch een kleine ramp. Filou, die in de living moest blijven, heeft tot ongeveer half 5 ‘s morgen zitten miauwen en tegen de deur opspringen om uit de living te mogen. Maar gelukkig is dit bij één nacht gebleven. En na twee dagen verstoppertje spelen onder de tafel in de living begon ze langzaam aan op verkenning te gaan en ‘s avonds kwam ze al bij ons in de zetel zitten om gestreeld te worden.

Vandaag was ook de eerste dag dat ze zich liet zien terwijl Lenka rondloopt. Wat Lenka dan weer heel erg leuk vindt! Filou is nog niet echt fan van de hoge frequentie die Lenka uitstoot telkens ze haar ziet, maar ik ben er zeker van dat dit ook snel in orde komt.

U ziet het, Filou is al een onderdeel van het gezin geworden en heeft bij ons een goede thuis gevonden.

Lenka

Met enige trots wil ik jullie voorstelen aan Lenka Van den Eynde, het eerste kindje van mijn vrouw en mezelf. Bij haar geboorte op 27 augustus 2011 woog ze 3,255 kg en was ze 50 cm groot.

Lenka
Lenka

Wodan Lenka was uitgerekend om voor 11 september, maar ik denk dat ze een beetje het ongeduld van mij geërfd heeft en het niet zo lang meer wou uithouden. En dus besloot ze zaterdag dan maar dat het tijd was om ons te komen begroeten.

Om 10 uur ‘s morgens zijn we binnen gegaan in Gasthuisberg en om 20h10 lag er een prachtig klein wezen op de buik van mijn vrouw.

Even was het spannend toen de hartslag van (de toen nog ongeboren) Lenka zakte onder de 80 bpm, maar al snel bleek dat alles terug normaal was en dat er geen gevaar was. Toen de hartslag een paar uur later opnieuw zo fel zakte kreeg ik het toch wel even warm en koud tegelijk,  maar ook hier herstelde ze vrij snel en zo werd het een geboorte zonder complicaties.

Topcom Babyviewer 4500

Omdat ik nogal gek ben van gadgets (wie niet trouwens) wou ik wel iets anders dan een standaard babyfoon. Een videofunctie was toch wel het minimum dat hij aan boord moest hebben. En zo kwam ik al snel uit bij de Topcom Babyviewer 4500. Een babyfoon met veel toeters en bellen, ideaal voor wat ik wou.

En toen haalde mijn vrouw al mijn argumenten onderuit door te zeggen dat ze het toch een duur toestel vond en daar kon ik niets tegen inbrengen en zag het er even naar uit dat we het zouden moeten doen met een simpel toestelletje.

Maar dat was buiten de vriendelijke mensen van Upsell (tevens een onderdeel van de groep waarvoor ik werk) gerekend. Zij wilden mij best wel een Babyviewer 4500 geven, in ruil voor een banner op mijn blog. En zo geschiedde. Mijn vrouw haar argument was ineens van tafel geveegd en ik had mijn zin (weer) eens gekregen.

Over het toestel zelf kan ik nog niet veel vertellen aangezien we het nog niet echt hebben kunnen gebruiken. Op het eerste zicht lijken alle functies wel meer dan behoorlijk te werken (dan heb ik het vooral over de nightvision en de terugspreekfunctie/liedjes afspelen). Van zodra Wodan geboren is, zal ik een wat uitgebreidere review plaatsen.

Zwangerschap

11 september, naar die dag kijken we uit, want voor die datum is Wodan uitgerekend. Nog iets meer dan twee maanden dus. Met een beetje pech worden het nog twee zware maanden, vandaar dat het voor ons niet te warm hoeft te worden deze zomer. Gelukkig heeft mijn vrouw twee maanden verlof zodat ze goed kan rusten.

Maar tot nu toe mogen we niet klagen denk ik. Op een paar kleine ongemakjes na verloopt de zwangerschap goed. Ok, ik heb nu wat minder plaats in bed maar dat is natuurlijk maar tijdelijk. Ik denk dat we alle twee op voorhand hadden getekend voor een zwangerschap zoals ze nu verloopt.

Ook qua voorbereidingen zitten we goed op schema. De kinderkamer is volledig klaar en ingericht. De geboortelijst is ook gevuld met alles wat we maar konden indenken nodig te hebben en het ontwerp voor de geboortekaartjes is ook al lang klaar.

Het enige dat ons nu nog rest is geduldig afwachten. Wachten tot dat klein woelwatertje beslist dat het lang genoeg geweest is. We kijken er naar uit.

Zwanger
Zwanger

Kinderkamer

Na veel gesukkel is de kinderkamer nipt maar ook wel bijzonder goed op tijd klaar. Nipt omdat de meubels in de winkel afgehaald kunnen worden en bijzonder goed op tijd omdat de bevallig pas voor 11 september voorzien is.

Zoals in elk goed huishouden hebben mijn vrouw en ik het werk verdeeld. Mijn deel bestond eruit om het plafond te isoleren en planchetten te zetten en om de plinten en mouluren en chambranten te plaatsen. En mijn vrouw mocht behangen.

Het plafond was geen probleem en ook de plinten en chambranten gingen vrij probleemloos. Maar met de mouluren heb ik echt wel gesukkels. Hoe vaak ik mijn verstek verkeerd gezaagd heb, ik kan het niet vertellen, maar ik ben uiteindelijk wel een extra moulure moeten gaan halen omdat ik zoveel gemist heb.

Maar het resultaat mag er wel zijn – hoewel ik nog altijd mijn bedenkingen heb bij het behangpapier op één muur.

Kinderkamer

Dopen of niet dopen?

Met de geboorte van Wodan in het vooruitzicht zijn er veel zaken waarover een beslissing genomen dient te worden. Een naam voor het kind – wat best een moeilijke beslissing gaat worden vermits ik niet weet wat het geslacht is en ik nog steeds kies voor Wodan – , welk behangpapier er aan de muur van de kinderkamer komt (deze discussie heb ik zwaar verloren) en nog zoveel meer.

Ook de vraag Laten we Wodan dopen of niet? is eentje waar al aardig wat over gediscussieerd is. Zonder in detail te treden over het waarom kan ik wel zeggen dat ik er niet echt sta te springen om Wodan te laten dopen terwijl mijn vrouw dit wel zou willen laten doen.

Zonder hier medestanders te willen zoeken had ik graag geweten wie in de huidige tijdsgeest zijn kind nog zou laten dopen of heeft laten dopen of gaat laten dopen? Of net niet? En mag ik ook even weten waarom (niet)?

Zou u uw kind laten dopen?

Loading ... Loading ...

Onthaalmoeder

Bij een (eerste) zwangerschap komen er verschrikkelijk veel nieuwe dingen op je af waar je nooit eerder aan moest denken. Gelukkig heb je 9 maanden om je zaakjes op orde te krijgen. Maar sommige zaken – zo heb ik geleerd – doe je best heel goed op voorhand. Zoals een onthaalmoeder zoeken, daar begin je blijkbaar zelfs best mee nog voor je zwanger bent, om toch maar eentje te vinden.

Zelfs in een onooglijk dorp als Sint-Joris-Winge moet je er heel vroeg bij zijn, wil je nog bij een onthaalmoeder terecht kunnen. Mijn vrouw was belast met de zoektocht en na een paar telefoontjes vond ze een onthaalmoeder waar vanaf januari nog een plaatsje was en dus gingen wij er vorige week langs voor een kort gesprek.

Het werd uiteindelijk een gesprek van iets meer dan twee uur, maar we weten wel zeker dat deze onthaalmoeder voor ons de perfecte plaats is om Wodan naar toe te brengen. Ok, ze is niet goedkoop, maar de pluspunten zijn ook niet min. Om te beginnen was het heel snel duidelijk dat deze mevrouw kinderen opvangt omdat ze het graag doet, en aangezien ze het al 23 jaar doet zal ze ook wel goed zijn. Daarnaast horen we niets dan positiefs van mensen wiens kinderen al bij deze onthaalmoeder zaten. En het grootste pluspunt van allemaal is dat het op 50 meter van de school is waar mijn vrouw les geeft, dus geen grote omwegen of tijdverlies ‘s morgens en ‘s avonds.

Daarnaast liggen de ‘regels’ die de onthaalmoeder heeft in de lijn van hoe wij het denken aan te pakken – al is het natuurlijk op voorhand makkelijk gezegd hoe je het denkt te doen. Maar we konden ons zeker in vinden.

We waren eerst van plan om ook nog elders te gaan kijken, maar ik denk niet dat het nog nodig is. We hebben onze keuze gevonden en kunnen dus weer een item op onze gigantische todo-list schrappen.

Huburt

Soms vraag ik mij af of kersverse ouders wel weten met welke problemen ze hun kind opzadelen bij de keuze van de naam.

Vrijdag ging ik namelijk op kraambezoek bij mijn zus in Tienen. Daags ervoor had ze mijn petekindje op de wereld gezet en dat moest bewonderd worden. Amber noemt ze. Een mooie naam en een vrij bewuste keuzen. Het moest namelijk met een A beginnen.

Mijn zus en haar vriend heten Sara en Randy. Beiden zijn supporter van RSC Anderlecht. Hun eerste dochter kreeg de naam Charlotte. De eerste letters van hun namen vormden dus al RSC. Amber was dus een logische keuze. En nogmaals een mooie naam. Dus wat de reden van de naam ook was, het kind zal er niet ongelukkig om worden. Niemand wordt gepest omdat ze Amber heet.

Maar toen we door de gang van het ziekenhuis liepen zag ik een naam hangen waarbij ik me afvroeg of de ouders het kind echt wel een gelukkige leven willen geven. Natuurlijk willen ze dat, maar de naam die ze het kind gaven liet mij even twijfelen.

De jongen (of het meisje, maar ik gok op jongen) zal namelijk een leven lang als Huburt dienen aangesproken te worden? Huburt godbetert! Hoe komen ze erbij. Ik zou het in elk geval nooit aandurven. Maar misschien is het in een andere cultuur wel een zeer veel voorkomende naam, met een gigantisch coole betekenis die kracht en respect uitstraalt. Al twijfel ik wel.

Wat is er toch verkeerd met simpele, eenvoudige namen zoals Jan of Bart (of Amber voor een meisje) of Wodan? Maar het kan aan mij liggen natuurlijk.

Trouwens, Mercedes vond ik ook niet echt geslaagd als naam. Maar dat geheel terzijde.