Wimblog

This is why you should wear your earplugs! brulde Franky De Smet Van Damme vrijdagavond waarna gitaargebrul de AB vulde.

Oordopjes dus. Ze werden gratis uitgedeeld aan de bar, maar ik dacht dat het wel niet nodig zou zijn. Vroeger stond ik wekelijks in het lawaai en hoewel ik er toen over gedacht had om mij deftige oordopjes te kopen, is het er nooit van gekomen. Anderhalf uur in de moshpit tijdens Channel Zero zou ik ook nog wel overleven. Ik dacht er het mijne van toen ik langharige beren zag rondlopen met gele oordopjes.

Na een schitterend concert waarin het wel leek alsof Channel Zero nooit was gesplit wist ik niet wat ik hoorde toen ik buitenkwam. Het gefluit in mijn rechter oor klonk harder dan ooit voordien. Op zich is dat nog niet zo heel vreemd aangezien dat na een fuif ook wel eens durfde voorvallen en dus maakte ik mij niet al te veel zorgen.

Toen ik zaterdag opstond was het gefluit er echter niet veel minder op geworden. Het was niet van die aard dat het pijn deed of andere geluiden overstemde, maar het was wel nadrukkelijk aanwezig en ik hoorde duidelijk minder goed langs rechts dan langs links. Toen het gefluit ‘s avonds niet minder was begon ik toch al iets bezorgder te worden. Maar toen vloog ik in het bier en met resultaat.

Op zondag was het gefluit bijna helemaal weg. Enkel als het compleet stil is – zoals bijvoorbeeld ‘s nachts in de slaapkamer of ‘s morgen op de badkamer – hoor ik nog een heel fijn fluittoontje en dat is er tot op vandaag nog altijd. En dit zal permanent zijn vrees ik. Nu zo erg is het wel niet. Overdag stoort het zeker en vast niet en ‘s avonds val ik even vlot in slaap als voordien, maar het is toch een goede waarschuwing geweest. Volgende keer dat ik naar een optreden ga, zie ik dat ik oordopjes bij heb. Ik ben er nu nog relatief goed van af gekomen, maar een volgende keer heb ik misschien niet zoveel geluk. Laat dit een les zijn voor iedereen.