Wimblog

Ik ben heel lang klant geweest bij Mobistar. Eigenlijk al vanaf het moment dat ik mijn eerste gsm had. Ik geloof van in 1999 zoiets – ik zat in mijn laatste of voorlaatste jaar middelbaar. In het begin was het met een herlaadkaartje maar na een paar maanden schakelde ik over op een abonnement.

Later toen ik begon te werken bij mijn vorige werkgever nam die mijn abonnement over maar ik bleef wel bij Mobistar. Anderhalf jaar geleden toen ik overstapte naar mijn huidige werkgever nam ik zelf terug een abonnement bij Mobistar. Wel via mijn firma, maar ik zat nog altijd Mobistar.

Maar nu komt er een einde aan. Als deel van mijn beloning voor mijn geleverde prestaties het afgelopen jaar krijg ik een abonnement van het werk – waarvoor nog eens dank trouwens. En zij werken samen met Proximus. Niet dat ik er van ga wakker liggen, maar het is toch het einde van een tijdperk. Hoewel het gemis het grootst zal zijn voor Mobistar. Ik was zeker geen kleine klant. Natuurlijk ook geen grote, maar ik betaalde meer dan de gemiddelde klant denk ik.

Feit was wel dat ik mijn Topstarpunten dreigde kwijt te spelen. Niet dat ik ooit al iets mee gedaan had, maar ze nu zomaar weggooien vond ik ook dom. Zeker toen collega G. zei dat je die ook kon inruilen voor aankoopbonnen in de Fnac.

Op een paar maanden tijd had ik ongeveer 1800 punten gespaard. Geen groot aantal, maar wel genoeg voor een aankoopbon van € 10. Niet dat ik iets nodig heb uit de Fnac, maar het is altijd handig. Vandaag dus nog snel aangemeld op de website van Mobistar voor mijn abonnement vervalt – waarschijnlijk maandag – en de punten geruild voor aankoopbon.