Het is eindelijk zo ver. Gisteren hebben we onze eerste nacht samen geslapen in het appartement. Een mijlpaal in onze relatie en een mooi begin van het jaar.
Dit berichtje schrijf ik zelfs vanop het appartement want sinds vandaag werkt ADSL, en het netwerk leggen was een fluitje van een cent (hoewel ik moet zeggen dat ik het voorlopig nog zonder mijn domeincontroller stel, maar dat zal ook wel niet zo moeilijk zijn). Zelfs het draadloos stuk van het netwerk werkt zoals het moet. Lang leve de makkelijke installatie van Belkin.
Ik ben best wel tevreden dat we eindelijk zo ver zijn. Eindelijk op eigen benen staan – hoewel het ouderlijk huis van de vriendin maar 5 minuutjes hiervandaan is zodat we daar steeds op kunnen terugvallen – en enkel met ons zelf rekening houden. Ik heb hier zo hard naar uitgekeken.
Vanavond is het ook de laatste keer dat ik zonder de vriendin op stap mag gaan. Ik had beloofd het niet meer te doen van het moment dat we samenwoonden, maar vermits zij met de collega’s op stap ik ga ik het er nog even van nemen op de Fun after work party in de Rio.
Proficiat!! Veel plezier samen!
k Begrijp wel ni zo goed waarom je niet meer alleen op stap zou mogen omdat je samenwoont?! Je mag toch je eigen vrienden enzo behouden en als je daar dan iets leuks mee wil doen, hoeft je vriendin er toch ni altijd bij te zijn? Enfin, zo denk ik erover h?…
Fijn te horen dat de verhuis vlotjes is verlopen, evenals de eerste 'huwelijksnacht'.
FAW doet me denken aan iets soortegelijks dat ze organiseren in Caf? Local. Veel plezier!
Proficiat Wim!
[1] Daar heb je natuurlijk gelijk in. Maar de laatste tijd was het wel zo dat ik bijna elke week wegging en dat het tamelijk laat werd. En dat is natuurlijk niet mooi tov de vriendin.