In een grijs en ver verleden, ik moet zo’n jaar of 15 à 16 geweest zijn, heb ik een poging gedaan om basketbal te spelen in competitie verband. Jammer genoeg is het slechts bij één jaar gebleven. Eén van de redenen hiervoor was dat we niet echt goed waren. Ik herinner me dat we dat seizoen slechts één wedstrijd konden winnen en dan nog omdat er gefoefeld werd met de tijdsopname. In die tijd kon dat nog, geen haan die er naar kraaide.

Dolblij waren we met die ene overwinning. Het was alsof we kampioen waren. Ik herinner me ook nog dat er na dit wedstrijd bier vloeide in de kleedkamer. Veel bier. Ik geloof dat het voor mijn verjaardag was en dat er twee bakken bieren waren. Voor een basketteam van een man of 10.  Misschien was dat ook wel een reden waarom we niet echt goed waren, want als ik er zo over nadenk werd er wel vaker eens een pintje gedronken. Maar dat doet er hier niet echt toe.

Ik stopte met basketbal en ik verloor de meeste van mijn toenmalige teamgenoten uit het oog. Eén daarvan was Philippe. Philippe zag ik later een paar keer terug in het Zottekot toen ik daar nog werkte. Nog later zagen we elkaar ook op Facebook terug. Op Facebook werd Philippe fan van Wimblog, uit medelijden, maar hij moest toegeven dat hij steeds terugkomt en blijft lezen.

Hij werd ook gebeten door het YCF virus en eergisteren was het zo ver, Philippe heeft zijn eerste YCF-nummerplaat kunnen fotograferen: YCF-007.

Thanks!