Wimblog

Voor zij die het zich afvroegen of ik het ging volhouden om zen te blijven in de auto – waaronder dus ook mijn lieftallig vrouwtje – kan ik zeggen dat het mij nog steeds goed afgaat.

Als ik nu op de autostrade rijd, gaat de cruise-control op 130 ipv veel sneller zoals vroeger. Ok, ik word voorbijgestoken door oa. Hyundai’s, maar het doet me niets meer. Precies alsof ik een knop heb omgedraaid en het hele autogebeuren anders beleef. En ik denk dat dit zowel voor mij, mijn passagiers als de rest van de wereld veel beter is. Ok, het gebeurt soms nog wel eens dat ik iemand de huid vol scheld maar ik laat het niet blijken.

Het grote voordeel is uiteraard dat ik nog altijd overal geraak maar minder stress heb als ik toekom. En dat is wel fijn. Het nadeel is dat rijden tegen 130 km/h zo ongelooflijk saai is.Het is soms echt wennen. Maar dit nadeel weegt natuurlijk niet op tegen de vele voordelen.

Ik heb trouwens nog een kleine bemerking in de kantlijn: mijn boete die ik zou moeten krijgen omdat ik twee weken geleden aan de kant gezet ben geweest, heb ik nog niet mogen ontvangen. Zouden ze mij vergeten zijn. Of hebben ze het mij misschien vergeven omdat ik nu mijn leven gebeterd heb?